Word geen gevangene van je eigen gedachten

Gevangen door je eigen gedachten

Om met de deur in huis te vallen: ik ben dat dus jarenlang geweest. Mijn gedachten varieerden van denken wat iemand anders mogelijk van mij dacht tot ‘dat kan ík niet bereiken’. En alles daar tussenin. Wat feitelijk resulteerde in een hopeloze vermoeidheid omdat ik het anderen stelselmatig naar de zin wilde maken en omdat ik altijd dacht dat een ander iets beter kon dan ik.

Langzaam maar zeker rijpten bij mij de gevoelens dat ik wél beter kon, of beter verdiende. Maar als ik dat dan in mijn omgeving aangaf gebeurde het regelmatig dat ik me toch door opmerkingen en meningen van anderen uit het veld liet slaan.

Langzaam maar zeker groeide mijn onvrede uit tot kracht

De reden dat ik blog is namelijk niet omdat anderen vonden dat ik het zou moeten doen. De reden dat ik me probeer te ontwikkelen in de fotografie is niet omdat anderen vonden dat ik het zou moeten doen. Het is allemaal ontstaan uit mijn eigen drive, uit mijn geloof in mijzelf en uit het verlangen iets met mijn taal en creativiteit te doen. Ongeacht of een ander nou plezier in mijn posts heeft of niet.

Er zijn zat mensen geweest die hebben geprobeerd mij te demotiveren. De zin ‘dat kun jij niet’ heb ik talloze malen gehoord. De zin ‘dat moet je maar niet doen’ eveneens. En meermaals durfde ik niet te publiceren, uit angst dat mijn schrijfsels tegen me gebruikt zouden worden. Of mijn woorden verdraaid. En ook dat is meermalen voorgevallen. Want uiteindelijk heb ik, telkens opnieuw, tóch op die publicatieknop gedrukt en konden mijn schrijfsels door iedereen met goede, maar ook met minder goede bedoelingen worden gelezen en gebruikt.

Wat een ander denkt hoeft niet relevant te zijn

Mijn blog leerde mij dat de mening van een ander niet per definitie belangrijk is. Natuurlijk krijg ik vanuit diverse hoeken reacties en, al dan niet gevraagde, adviezen. En van bepaalde zielen waardeer ik het ook zeer. Enkele kritische medebloggers trokken mij de afgelopen maanden uit iets wat toch wel een behoorlijke impasse was. Na onze verhuizing sloeg bij mij de vermoeidheid toe, en pas toen kon ik alles wat we de afgelopen jaren voor onze kiezen hadden gekregen echt verwerken. Dat kostte me onnoemelijk veel kruim en veroorzaakte bij mij een gevoel van onvrede ten opzichte van de wereld om ons heen.

Maar in alle gevallen dat er niks uit mijn handen kwam, was dit niet te wijten aan een ander. Het was slechts een resultaat van mijn eigen belemmerende gedachten en mijn eigen gemis aan zelfvertrouwen.

Luisteren naar dat stemmetje van binnen

Werkend in de tuin, genietend van ons huisje, wandelend in de prachtige natuur van het noorden, kon ik mijn eigen gevoelens weer herkennen en luisteren naar die stem die in mijzelf. Mijn realisatie van wat ík belangrijk vind en dat zien waar ik juist voor wil gaan. Daarin nam ik een aantal wijze kritieken van enkele mensen mee en liet ik het overgrote deel van alle meningen voor wat ze waren: nutteloos voor mij en van geen belang mijn leven. Tenslotte was ik weer in staat om die beklemmende ketenen van mijn eigen gedachten te verbreken en weer naar buiten te treden met nieuwe energie.

Het resultaat? Minder streven, minder blogs, minder foto’s en minder pogingen om het anderen naar de zin te maken. Maar ik lees en schrijf nu wel met veel meer gevoel. Meer echtheid. Maar boven al: alles is meer ‘mij’.

‘Don’t be a prisoner of your own thoughts’

De Gans

Gevangene

Mooi Leven, by De Gans gakt ook op Instagram, vliegt over Facebook, en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans lanceert heel soms een berichtje op Twitter.


Wie is De Gans?

20 thoughts on “Word geen gevangene van je eigen gedachten

  1. Ook voor mij wel herkenbaar hoor. Bij mij werkt het al een tijd zo dat als andere zeggen dat ik iets niet kan, het juist een stimulans voor mij word, om te laten zien dat ik het wel kan. En dat laatste tijd is het zo dat ik het dan niet meer doe om met tov die ander te bewijzen, maar omdat ik het graag wil..

  2. Weer fijn om te lezen Marije. Weer herkenbaar en inspirerend. Doen wat je zelf wil en op je eigen manier, en jouw manier is mooi! Mooi om te zien, de foto’s, en mooi om te lezen, je blog. Bedankt daarvoor, ik zie/lees je graag! Hartelijke groet!

  3. Super dat je “alles is meer ‘mij” hebt ontdekt Marije. Je kunt het niet iedereen naar de zin maken, en daar ook niet altijd mee bezig zijn, want dan vergeet je jezelf, en dat is niet goed..

  4. Iets doen uit jezelf en voor jezelf hoef je nog niet na te denken wat anderen ervan vinden.
    Als ik het lees ben je vaak onderdrukt geweest om iets te ondernemen te doen. Tot je nu bij jezelf bent gekomen. En kijk wat je schrijft en wat mooie foto’s je plaatst. Dat zuiver van jou zelf is.
    Wat een ander denkt moet niet altijd op dezelfde lijn zitten. Maar men mag ook geen harde woorden gebruiken om iets af te breken. Men kan altijd iets op een persoonlijke manier delen vind ik.
    Onze gedachten zijn gesplitst in twee het engeltje en het duiveltje noem ik het. En vaak zit men daar zelf mee in tweestrijd. Tot je zelf het besef krijgt ik moet niet naar mijn duiveltje luisteren. Dan krijg je een hoog zelfvertrouwen en dat maakt je sterk.
    Vaak zit er nog heel wat van het verleden tussen waardoor mensen blijven luisteren naar dat duiveltje in hen maar niet naar hun gevoel durven gaan. Zo kom je niet tot wie je bent en wat je bent.
    En kijk waar je nu staat en doet. Prachtig gewoon.

    Je laatste zin dat ben je helemaal.

    Aum Shanthi

    1. Wat mooi Bruno, je woorden. Dank je wel! Inderdaad is het niet nodig om altijd op dezelfde lijn te zitten, en in respect je mening geven kan altijd. Maar zo hard als we allemaal wel eens mee maken is inderdaad zo onnodig.
      Ik heb gekozen voor mijn eigen koers. In respect met de wereld om mij heen, maar wel echt mijn eigen ding. En ik merk dat dat het leven zo veel makkelijker maakt.

      Nogmaals dank en heel mooie dag. Warme groet,

  5. Mooi geschreven: meer mij…. ! Ik weet uit eigen ervaring hoe gedachten je gevangen kunnen houden. En ik vind het heel fijn dat ik er door jou weer even aan herinnerd word, want ik was weer hard op weg… Je foto’s zijn prachtig!

    1. Soms moet je ook even weer zien wat je aan het doen bent en kijken of je op de juiste weg zit. Dank je wel Judy en luister maar goed naar jezelf. Liefs,

  6. Ik herken me vaak ik je berichten. In deze ook. Dat constante op je neerdrukkende gevoel dat je iets niet kunt omdat… je jij bent. Of “vrienden” die doodleuk in je gezicht zeggen dat je iets niet aankan of dat jij ergens niet sterk genoeg voor bent… Wat heb ik me boos gevoeld dat ik daar zo lang in geloofd heb! Maar nu doe ik de dingen die ik leuk vind en op mijn manier. En zo slecht doe ik het niet eens 🙂

    Ben heel blij dat jij je innerlijke kracht en zelfvertrouwen hebt teruggevonden en ook weer de dingen aanpakt op een manier die werkt voor jou. Niets dan lof ervoor! En respect.

  7. Lieve Marije
    Prachtug beschreven hoe jij met je eigen ik om gaat nu. Complimenten voor je vechtlust, je kunt alles prachtig verwoorden, je hebt vele talenten en die benut je ook. Geweldug toch, wat maakt het uit hoe een ander over je denkt, ieder mens is uniek toch. Ik herken het, ik heb roos haar en ben veel gepest , vind mijzelf lelijk, ik ben daar over heen en ga nu graag op de foto, vroeger niet. Mensen kunnen hard zijn maar net wat jij steeds zegt, blijf bij jezelf . Je bent een TOP wijf.
    Lueve knuffels van mij Hennje

    1. Lieve Hennie, hoe kan zo iemand als jij nu van zichzelf denken dat ze lelijk is… Ik vind je prachtig! Maar het belangrijkste is dat jij dat nu ook steeds meer inziet. Liefs voor een ander ‘topwijf’ en dikke kus xxx

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.