De Winter Wereld: uitwaaien aan zee

Uitwaaien aan zee.

Iets wat hier in Groningen heel eenvoudig kan, al is hier geen sprake van brede, witte stranden. Het Wad heeft een geheel eigen, uniek karakter en een heel speciale sfeer. Ik deel een paar foto’s met jullie van het afgelopen weekend.

Het Wad.

De Waddenzee is ’s werelds grootst aaneengesloten gebied van modder- en zandvlakten die droogvallen tijdens eb . Hierdoor is het gebied uniek in zijn verschijning en biedt het een broedplaats en een overwinteringsgebied voor 10 tot 12 miljoen vogels per jaar (bron: Unesco NL).

Ik ga er in dit stukje niet op in wat er allemaal te doen is in dit gebied, maar dat het allemaal zeker een bezoekje waard is kan ik je verzekeren. Ik deel hier een paar plaatjes.

Lauwersoog.

We stapten in de auto en reden genoeglijk door het mooie Groninger landschap naar de kust bij Lauwersoog. Daar aangekomen zag ik mijn gevleugelde vrienden over de drooggevallen vlakte scheren. Op de foto lijkt het alsof er water ligt, maar het was wel degelijk echt eb. Het slib plakte enorm aan mijn laarzen toen ik enkele stappen van de kant af deed.

Eigenlijk ben ik heel blij met deze foto. Heel zachtjes zie je de weerspiegeling in het overgebleven water en het moment zelf hoorde ik slechts de vogels gakken. Een prachtig moment.

 

Zee
Vlucht over Zee

 

zee
Piertje paaltjes

Verderop lag een soort pier van paaltjes. Sommige mensen waagden zich een heel eind hierop. Ik zelf vond het geheel zonder mensen mooier en wachtte tot ze weer verder gewandeld waren.

 

zee

 

Aan de andere kant van de dijk staarde deze lieverd mij wat sceptisch aan. Jammer van het ijzerdraad tussen ons, maar hij geeft aan deze monochrome serie nog wel wat kleur.

 

zee
Weerspiegeling

 

De stenen lagen rustig te wachten op het vloed. Zacht weerspiegelden zij in het overgebleven water. Ik werd rustig van dit stilleven…

Rust.

Het is maar een grauwe bedoening, deze januarimaand. Vorig jaar herinner me ik nog de kleuren van de vorst in dezelfde periode. Dit jaar is het tot nu toe heel anders en zeker een heel stuk grauwer dan toen. Toch is er buiten zo veel moois te ontdekken dat ik de zon weinig mis. Al vond ik het verleden week natuurlijk heerlijk om even met mijn snoet in de zonlicht te lopen en zie ik verheugd dat de kleine krokussen boven de aarde uit komen piepen.

De Gans

Alle foto’s in deze log zijn copyright byDeGans. Voor meer informatie verwijs ik naar de disclaimer op dit blog.


Niets meer missen van De Gans? Schrijf je dan in bij ‘Vlieg mee’ op dit blog en like mijn pagina’s op Instagram en Facebook. Zo geniet je optimaal van alle schrijfsels en belevenissen van De Gans.

De Gans gakt incidenteel op Pinterest en vliegt heel soms over Twitter.

19 thoughts on “De Winter Wereld: uitwaaien aan zee

  1. Rust in Het Noorden dit maal
    al is de energie
    lees onrust
    hier meer onderaards
    De storm over her land
    aan de westkust
    Windkracht 11 !
    Hier in Het Midden
    120 km/ uur
    Golven spatten op
    en plots de rust
    De luwte
    bij elkaar vinden
    Schade
    in gedachtenis
    drie doden…

  2. Er gaat heel veel rust uit van je foto’s. Het zijn “opladertjes” in tijden van stress. Prachtig!

  3. Bij mij komen de krokusjes ook boven. Tenminste in HD. In WO heb ik nog niet gekeken. Is ook zo’n 30 meter lopen om dat te kunnen zien… 😉
    Fijn om weer een wat vrolijkere blog te lezen. Iedereen is erg somber lijkt het wel. Ik denk dat we met z’n allen een beetje toe zijn aan wat warmte en zon…

  4. Het wad is zeker mooi Marije, wanneer je er een wandeling over maakt, moet je wel terug zijn voor het vloed wordt. Je foto’s zijn heel fraai, vooral “Piertje paaltjes”.

  5. Weer mooi hoe je het geschreven in beeld brengt.
    En ja ook ik schrijf dat je lood in je schoenen met hebben wat van uitwaaien komt nu wegwaaien denk ik.

    Aum Shanthi

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.