De Winter Wereld: rust bij de Punt van Reide

De Punt van Reide.

“De Punt” is toch werkelijk wel één van mijn favoriete plekjes in dit land. In de zomermaanden staat hier een houten muur opgesteld, waar iedereen zich achter kan verschuilen om door ronde kijkgaten de zeehondjes met hun zeehondenbaby’s te bekijken. Tientallen, soms wel honderden zeehondjes liggen in de warmere maanden te rusten op het kleine strandje op dit bijzondere plekje ‘Wad’. 

Buiten die drukke maanden vind ik hier vaak mijn rust.

Natuurlijk ga ik ook wel eens ‘zeehondjes kijken’. Het is te schattig om te bekijken, en zeehondjes zien er ook altijd zo gemoedelijk uit met die gladde ronde koppen met van die grote ogen er in. Het wat onhandig ogend hobbelen naar zee, waar dan lekker in gedoken wordt, waarna zo’n glimmend hoofdje boven de zeespiegel uit kijkt vind ik geweldig. En voor ons kuiken (en dus ook vele andere kuikens) is het een heel erg leuk en leerzaam uitstapje.

Deze maanden staat de kijkmuur er nog niet en zijn de hekken naar het strandje soms open. Wij wandelden over en onder de dijk langs het besneeuwde zand in een sprookjesachtige sfeer.

 

Punt
Rust…

Een zee van rust. Letterlijk. Het was vloed, maar het hoogste punt was al geweest. Kalm trok het water zich wat terug. De wolken bekroonden het uitzicht over het water met een sprookjesachtig filter.

 

Het zeehondenstrandje. Nu met een poederig laagje sneeuw…

Een close-up van het strandje. Kleine kiemen, een belofte van leven voor de lente die over een aantal maanden toch weer komt. Met een streepje zon. Een heerlijk gevoel!

 

Punt
Het strandje met een plantje

Zonnestralen.

Voor het eerst sinds meer dan een week scheen ook weer de zon. Ik kan me herinneren dat vorig jaar de januarimaand vol was van een sprookjesachtige vorst. Dit jaar is er van dergelijke sprookjes, buiten op dit soort locaties dan, weinig te bekennen. De foto’s van vorige week in mijn ‘Uitwaaien aan zee‘ lijken genomen in zwart-wit, maar ze zijn toch echt allemaal gemaakt in kleur. Het lijkt echter wel alsof bijna elke mogelijkheid van kleur ons deze maand in dit jaar ontnomen wordt. Ik vind dat persoonlijk moeilijk, laat mij snel meeslepen door gevoelens van melancholie. Daarom geniet ik ook zo intens van dit soort wandelingen, die echt niet alleen kleur geven aan mijn gedachten, maar ook laten zien dat kleur en zonneschijn, dus positiviteit, altijd aanwezig is, ook al moet je er soms eventjes naar zoeken.

 

De diepe kleuren vanaf de dijk gezien.

 

Vogels.

In de verte vlogen scholen vogels in het rond. Dansten een choreografie die door mensen nooit geëvenaard kan worden, tussen Nederland en Duitsland, met in hun hoofd zelfs niet het minste gevoel van een barrière, of een grens, zoals wij mensen ons vaak opleggen. Wat voor vogels dit waren weet ik (nog) niet. Maar het schouwspel was fantastisch. Tezamen met de zon op onze bleke neuzen maakte deze belevenis de afgelopen grauwe weken meer dan goed!

 

Punt
Vogels…

Over De Punt van Reide.

De Punt, zoals wij hem hier noemen, is een interessant stukje Nederland en zeker een heel authentiek stukje Groningen. Het is een schiereiland dat in de Dollard ligt en bestaat uit kwelders. De kwelders, waarover nu wandelingen georganiseerd worden, waren vroeger bewoond. Er lagen verscheidene dorpen, waaronder Westerreide. De dorpen zijn al lang verdwenen door stormvloeden in het verleden en het gebied wordt nu bevolkt door vissen en vogels, waarvoor het ook geldt als belangrijk broedgebied. En zoals ik al eerder schreef, voeden de zeehondjes hier hun baby’s op en leren ze zwemmen en vissen. Als je hier naartoe wilt gaan, houd er dan rekening mee dat je je achter de zeehondenkijkwand houdt. Wij mensen kunnen de dieren enorm verstoren met onze aanwezigheid en dat is natuurlijk echt niet de bedoeling.

Het gebied bezoeken.

Je uitstapje kun je beginnen bij de boerderij van het Groninger Landschap de Reiderhoeve, die sinds kort Bezoekerscentrum Dollard heet. Beide namen zie ik op dit moment op de richtingaanwijzers verschijnen, wat misschien wat verwarrend is als je het hier niet zo goed kent. Als je over de smalle dijkweggetjes dan eindelijk op de plaats van bestemming bent, gaat er een wereld voor je open.

Weer een stukje lofzang op ons mooie Groningen wat tegenwoordig zo vaak verdrietig in het nieuws is.

De Gans

Alle foto’s in deze log zijn copyright byDeGans. Voor meer informatie verwijs ik naar de disclaimer op dit blog.


Niets meer missen van De Gans? Schrijf je dan in bij ‘Vlieg mee’ op dit blog en like mijn pagina’s op Instagram en Facebook. Zo geniet je optimaal van alle schrijfsels en belevenissen van De Gans.

De Gans gakt incidenteel op Pinterest en vliegt heel soms over Twitter.

21 thoughts on “De Winter Wereld: rust bij de Punt van Reide

  1. Wat een prachtige foto’s van het strand. Alleen al van er naar te kijken voel ik zo de rust over me komen.

  2. Je foto’s zijn stuk voor stuk pláátjes. De weldadige rust kwam even via m’n laptop de huiskamer binnen. Dankjewel!

  3. Weerom een mooi verhaal met prachtige foto’s. Spijtig dat het voor me zelf zo ver is of ik zou je uitstapje graag willen bewonderen.

    Aum Shanthi

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.