Weer eens wat gedachten over social media

Welbeschouwd heb ik helemaal niets met social media.

Van nature ben ik iemand die graag op afstand toekijkt en en die niet snel betrokken wil worden bij anderen. Laat mij maar zelf bepalen of ik wil praten of met iemand omgaan of niet. Ik geloof dat ik een einzelgänger ben, en ik sluit zeker niet zomaar vriendschap met iemand. Mij door anderen gedwongen voelend, heb ik heel veel jaren gedaan alsof dat niet zo was zodat ik dacht dat ik genoot van drukte en grote gezelschappen om mij heen. Maar daar werd ik op den duur alleen maar diep ongelukkig van. Daarom sta ik sinds jaar en dag geheel naar eigen tevredenheid in die modus van periodieke zelfgekozen eenzaamheid, afgewisseld met mooie momenten oprechte gezelligheid met anderen.

In de etalage.

Bij social media werkt dat echter anders. Als je, zoals ik, blogt en daaraan gelinkt een aantal accounts hebt al helemaal. Mijn Instagram account is dan ook open als een etalage en iedereen kan binnenstappen. Maar of ik er nu van gediend ben dat er dagelijks een schare mannen van divers pluimage met van die vieze gespierde armen, USA-army tenues, vette bierbuiken met trainingsbroeken eronder bungelend of zielige hondenblikken aanklopt…? Met de bijbehorende mailtjes dan ook nog, op Instagram vooral. Elke dag weer een paar verzoeken met ‘hi there’, ‘How are you?’, ‘hey beautiful’, tot het nog extremere ‘I love you’ aan toe. Eigenlijk vind ik het om te gieren.

Op Facebook valt het nog wel mee, daar is mijn privé-profiel behoorlijk afgeschermd, al komt daar ook steeds vaker een verzoekje binnen van iemand waarmee ik geen kant op kan. Ik snap dat niet. Waarom wildvreemden zomaar vriendschapsverzoeken sturen? Je belt op straat toch ook niet bij een totaal onbekende aan of zij met je om wil gaan, of bij wie je je nederig aan de voeten werpt, prevelend dat je van haar houdt? Ik begin dat echt een bizar fenomeen te vinden, al raak ik er inmiddels gelukkig aan gewend.

Tegelijk is het super handig.

Toch vind ik al die sociale media ook wel leuk. Zeker omdat ik ben wie ik ben; ik voel me snel leeggezogen door mensen, neem gauw emoties over en word echt heel moe van drukke gesprekken. Via die tooltjes weet ik toch min of meer wat er bij iedereen speelt en dat scheelt weer wat bijpraatgedoe als je elkaar dan in real life tegenkomt. En soms doe ik er echt leuke contacten aan op via cursussen of interessegroepen.

Daarnaast lukt het me daar makkelijker om ‘mijzelf te zijn’ zonder dat ik me onder druk gezet voel door iemand die zich in levende lijve aan mij opdringt. ‘Nee is nee’ is een stuk makkelijker opgeschreven dan uitgesproken. Goeie oefening voor iemand als ik dus, want ik merk dat ik inmiddels ook in het dagelijks leven veel meer ontspannen kan zijn. Ik ben zoals ik ben, take me or leave me, en ik heb zo’n vermoeden dat juist diegenen die dat niet prettig vinden mij ook niet heel erg liggen. Via social media selecteren onaangename figuren zich überhaupt een stuk sneller uit en ze zijn ook heel eenvoudig te ontlopen daar. Ik verlies er dus niets aan.

Contact met mijn lezers.

Naast die maatschappelijke leerweg is het als blogger trouwens gewoon echt leuk om via al die media contact met je lezers te houden. De uitwisseling van inspiratie, al het moois in het leven, al die leuke, lieve mensen die ik volg, blijven mij elke dag weer motiveren om creatief te zijn.

Ik blijf dus trouw aan al die media. En ik hoop veel van mijn lezers natuurlijk ook.

De Gans

Social
Gans gekiekt!

Alle foto’s in deze log zijn ©byDeGans.


Mooi Leven, by De Gans vliegt dus op Facebook, gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

16 thoughts on “Weer eens wat gedachten over social media

  1. Mooi jouw beschrijven, dat wat er toe doet laten zijn.
    Heel herkenbaar ook hoe je het ervaart, het brengt
    tegelijk ook zoveel in het verbonden zijn met elkaar.

    Fijne dag voor jouw vandaag, heerlijk in het zonnetje!

    Liefs San

  2. hele goeie ! vroeger ging ik ze na wie ze waren op het web, nu selecteer ik ze terwijl ik ze max een week volg en dan gaan ze mee met de grote opruim om de week!
    ik heb nog een goeie foto voor je! zie fb!

    1. Ja ook dat. Krijg je vervolgens de ene invitatie na de andere voor al die bijhorende bedrijfspagina’s. Maar mijn blog volgen of interesse tonen ho maar… Jammer vind ik dat. Zo prijs je jezelf wel uit de markt bij mij.

      1. Er zijn er ook, die alleen maar je blog gaan volgen, en nergens op reageren…onbegrijpelijk. in WordPress heb je wel de mogelijkheid, om die eruit te wippen.

        1. Ja daar zijn er veel van. Ik moet zelf wel eerlijk bekennen dat het mij momenteel ook niet lukt om bij iedereen te lezen. Maar ik doe wel mijn best om zo nu en dan wat in te halen

  3. Dit heb ik gelezen met een lach maar ook schrijf je het weer helemaal terecht. Want er loopt wat rond op social media. En toch haal je ze er ook snel uit.
    Geen enkele persoon kan iemand anders onder druk zetten en laat men het toe dan wordt er met je gespeeld.
    Dus zoiets nooit laten gebeuren zelfs in het dagelijks leven niet.
    Marije je kan heel veel leerstof uit je tekst halen.

    Aum Shanthi

    1. Precies wat je zegt. Toch ervaren veel mensen het als moeilijk om ‘nee’ te zeggen. Het is jammer dat dan altijd om een toelichting wordt gevraagd, waar deze bij een ‘ja’ altijd achterwege blijft. Dank je wel voor je mooie reactie Bruno 🙂

      1. En het blijven aandringen om toch maar van gedachten te veranderen gebeurd ook vaak om een ja te krijgen.

        Fijn weekend

        Aum Shanthi

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.