Uitwaaien. Of is het inwaaien?

Uitwaaien.

Sloom hobbelden wij op nieuwjaarsdag naar zee. Oud en nieuw is, eerlijk waar, niet mijn feest. Ik vind het een gedoe en het vuurwerk, wat hier al weken tevoren uitbundig knalt, vind ik vooral heel hard. Hoewel ik wel behoorlijk onder de indruk kan zijn van al die prachtige kleuren in de lucht om 00.00. Echt mooi vuurwerk is aan mij  op dat moment toch zeker besteed.
Maar het hele gedoe van ‘oud en nieuw vieren’ daar heb ik al jaren niet zoveel meer mee en ik heb me dit jaar dan ook niet druk gemaakt om alles. Om middernacht heb ik genietend stapels foto’s gemaakt van de mooie kleuren in de lucht en verder mijn energie gespaard voor alles wat komen gaat. De rust in mijzelf aansprekend en accepterend. Genietend in het nu.
Wat niet wegneemt dat ik de na het ontwaken de volgende morgen dringend behoefte had een een heel fris moment.
Uitwaaien dus. Aan zee.

 

Uitwaaien
De rust van het Wad bij de Punt van Reide.

De Punt.

Regelmatig rijden we naar de Punt van Reide. Ik gooi daar als het nodig is lekker ‘mijn kop leeg’. Vaak waait het er namelijk zo hard dat mijn muizenissen tussen mijn haren uitvliegen, zo over het wad naar een soort eeuwigheid, ver van mijn hoofd. Maar dit keer merkte ik verwonderd op dat er niks uit te waaien viel. Mijn hoofd was leeg. Rustig. Kijkende over het wad, de zee ver op afstand vanwege het lage tij, groeide mijn lust tot leren en leven, terwijl ik bijna stilstond in het nu.

Mijn laarzen zonken weg in het natte zand. Om niet te ver weg te zakken bleef ik in beweging. Een zuigend geluid bij elke stap. Vogels vlogen boven mijn hoofd en in de verte zong een juichende kinderstem, de armen in de lucht, leunend op de dijk tegen de wind.

Rust en leven, verweven in elkaar.

Vrijheid.

Ik voelde me vrij, thuis in dit land, waar ik vanaf mijn achtste ben opgegroeid. Zuidelijk afgedwaald in het verleden, maar sinds een jaar terug waar ik hoor. De rust te voelen om niet meer te hoeven, te moeten zoeken naar wat thuis is, maakt mijn hoofd kalm. Ongetwijfeld zal ook 2018 weer met allerhande uitdagingen komen. Maar het is goed zo. Even pas op de plaats en een frisse blik vooruit. Vrij.

Kijkend over dat wad, in de illusie van uitwaaien waaide de inspiratie ín mijn hoofd. Zonder nerveus om zich heen te grijpen, mijn rust te verstoren en onrust te bieden. Slechts een eenvoudig weten presenterend dat er kansen onderweg zijn en ik de inspiratie heb ze te ontdekken en ze op de juiste wijze aan te pakken.

Dat geeft rust en dat geeft vrijheid. Die ingewaaide inspiratie. Dat uitwaaien van mij, was niets anders dan het inwaaien in een nieuw jaar.

De Gans

 

 

Uitwaaien
Perspectieven…

Alle foto’s in deze log zijn ©byDeGans. Voor meer informatie hierover verwijs ik naar de disclaimer op dit blog.


Niets meer missen van De Gans? Schrijf je dan in bij ‘Vlieg mee’ op dit blog en like mijn pagina’s op Instagram en Facebook. Zo geniet je optimaal van alle schrijfsels en belevenissen van De Gans.

De Gans gakt incidenteel op Pinterest en vliegt heel soms over Twitter.

29 thoughts on “Uitwaaien. Of is het inwaaien?

  1. Je foto’s ademen – net als je tekst- rust uit. Dat waardeer ik enorm.
    De “feestmaand” kost bergen energie en als je weinig hebt, is het moeilijk delen ter wille van anderen.
    Ik ben blij in de polder te wonen. De straat uit en de hoek om en het enige wat ik zie, is de horizon (-:
    Lieve groet

    1. Wat heerlijk…. De energie heb ik redelijk weten te beschermen, maar mijn Lief is wel moe. Die moet ik een beetje vertroetelen. Lieve groet ❤

  2. Heerlijk dit! ❤ Wat fijn, die rust je ervaart en zo kunt delen! Prachtige plek (al eens eerder gezegd, elders, maar ik voel de energie opnieuw ❤ ) X

  3. De zee… hoelang zou het geleden zijn, dat ik nog aan zee was?
    De drukte in een badplaats zegt me echt niks.. maar wandelen op het strand vind ik zalig.

    1. Hier is niet echt een strand. Wel wandelpaden op en onder de dijk, maar die worden gesloten als er veel zeehondjes zijn. Ik gun jou wel een weekendje Groningse rust na wat je allemaal hebt meegemaakt. Liefs xxx

  4. Wat een heerlijk rustig blogje…
    Maar oud en nieuw wordt door ons ook altijd als een intiem, rustig moment beschouwd.
    Dat uitwaaien hebben we gemeen, blik op de natuur en een heldere geest.
    Ik wens je warmte, echte vriendschap en veel liefde! xx

    1. Heerlijk is dat hè. Al zal het voor jullie nu nog niet altijd makkelijk zijn om er zo op uit te trekken. Ik wens jullie een gezond, en vooral heel liefdevol jaar ❤❤❤

  5. Wat een prachtfoto de laatste…en voor die wind hoef ik nu niet naar zee
    Het stormt hier nog na van de nacht en een harde wind.
    En om te zorgen dat er vanalles binnenwaait blijf ik binnen 😉
    Groetjes

    1. Ook voor jou een goed nieuwjaar Rob! Groeten vanuit een fris hoofd (we hoeven het vandaag alleen maar uit het raam te steken )

  6. De foto’s alleen al stralen rust uit.. Heerlijk als je een beetje bij de zee in de buurt woont.
    Ik vind het heerlijk om langs het strand te lopen, voeten in het zand (hou koud het ook is), maar het is zo vreselijk ver rijden voor mij..
    Mooie foto’s Gansje!

    1. Dank je ☺ Wij zijn ook blij dat het nu zo veel dichterbij is. Dat de kou jou niet tegenhoudt heb ik gezien, brrrrrrrrr! X

  7. Ik blijf binnen vandaag !!
    een fikse storm is hier aan de gang…
    Ik weet zeker als ik nu naar strand zou gaan …dat ik weg waai

  8. Het lijkt er nu echt wel op dat we er instormen… het huis beukt en kraakt vervaarlijk onder de intense rukwinden. Ik word er onrustig van. Wachtend op minder heftig weer… lieve groet x

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.