True Selfie: over presteren.

Prestatiedruk.

Dit weekend las ik schokkende cijfers over een onderzoek van een hogeschool waaruit blijkt dat een zeer hoog percentage studenten prestatiedruk ervaart. Zodanig dat het hun functioneren belemmert en zelfs hun gezondheid in gevaar brengt. En al jaren horen we dat het aantal werknemers dat lijdt onder burn-out toeneemt. En steeds vaker komt in beeld hoe groot de psychische druk is waaronder wij allen leven.

Schade door prestatiedruk.

Al jaren ben ik alert op zulke geluiden en gelukkig wordt er nu ook in de media meer aandacht aan besteed. Zoals deze week met de hashtag “#trueselfie”. Zo motiveren diverse media jongeren om zich eerder te uiten bij gevoelens van depressie, angsten of eenzaamheid.

Zelf heb ik er ook mee te maken gehad. Een verwaarloosde burn-out groeide uit tot grote gezondheidsschade en depressiviteit. Gelukkig weet ik inmiddels goed de signalen van mijn lichaam te interpreteren, maar een deel van de schade is definitief. Wat ik jammer vind is dat wij onze kinderen en elkaar niet voldoende beschermen tegen al die hoge eisen. Het lijkt wel alsof niet ons karakter, maar zuiver dat wat wij in ons leven bereiken telt en tot aanzien leidt.

Maar daar gaat het toch helemaal niet om?

Pas geleden deelde ik dit filmpje op Facebook. Al dat geren, gejaag en najagen van zogenaamd geluk leidt alleen maar tot angsten en depressies.

Als Gansje kan ik het weten. Ik heb het letterlijk aan den lijve ervaren. Jarenlang heb ik goede studieresultaten nagejaagd, mezelf tot presteren gedoemd gevoeld: in mijn werk, in mijn hobby’s, maar ook als moeder, als dochter, zus en als vriendin…. En in dat alles wilde ik excelleren en de meest attente zijn.

Al dat najagen van prestaties en succes heeft mij persoonlijk uiteraard nooit iets opgeleverd. Sterker nog, het was echt nooit genoeg. Ik wilde het beste halen uit mijn baan en gewoon hard werken was niet voldoende. Zo leidde ik een rusteloos bestaan waarbij ik in mijn schaarse vrije tijd mijn politieke ideologieën najoeg. Ik dompelde mij onder in alle maatschappelijke eisen die ik aan alle kanten aan mij voelde trekken. Slapen vond ik zonde van mijn tijd.

En ik ben al die jaren hopeloos ongelukkig geweest.

Mijn True Selfie is eentje van een grote depressie omdat ik mij niet tijdig kon ontworstelen aan de druk die ik voelde. Vanuit de maatschappij, maar ook vanuit mijzelf. Mijn True Selfie is eentje van een heel diep dal en het heeft mij jaren gekost om daar uit te klimmen.

Prestatie en waar het werkelijk om gaat.

Mede door lichamelijke problemen kwam ik er achter dat er maar één ding werkelijk belangrijk is: mijn gezin en de mensen erom heen die ik werkelijk liefheb. Het gevoel hebben dat mijn gevoel telt. De band met mijn kind, de band met mijn Lief, met echte vrienden; het knuffelen van mijn katten en het groeien van mooie planten in mijn tuin. Het mij kunnen terugtrekken in de natuur of kunst, daarin de mooiste momenten vastleggen en met anderen delen. En dit alles in mijn eigen tempo, dat een schokkend stuk lager ligt dan dat wij in onze maatschappij van elkaar eisen en waarin ik me ooit bewoog.

Een oprecht leven.

Ook al zullen sommige mensen hier kritisch op reageren, dat maatschappelijk presteren is in mijn ogen van geen enkel belang. Natuurlijk moeten we werken om ons te onderhouden. Maar we leven niet in dienst van werk. Wat je presteert in oprechte aandacht en liefde voor elkaar daarentegen is wel degelijk van belang. Dat je als persoon groeit in wie je werkelijk bent en wat jij kunt is van belang. Het delen met elkaar, het oprecht geïnteresseerd zijn in elkaar en het liefhebben van elkaar om wie iemand is, in plaats van wat hij heeft bereikt, dát is van belang.

Het leven is geen wedstrijd wie er het meeste succesvol is. Het leven is geen wedstrijd wie het mooiste lichaam heeft, de duurste auto, de nieuwste gadgets, het meeste voor een ander overheeft, of wie het publiekelijk het hardste uitschreeuwt dat hij gelukkig is. Met dat alles heeft het leven werkelijk helemaal niets te maken.

Het leven is van jou, en jij vult dat zelf in. Jij doet waar jij goed in bent en je hebt lief van wie je houdt. En je toont dat aan elkaar. Je bent goed, oprecht en puur naar jezelf, naar de mensen om je heen en naar de aarde waarop je leeft.

Dat is het leven. En als we dat met elkaar weer na kunnen streven, dan worden onze kinderen ook weer wat meer gelukkig.

De Gans

Presteren

Alle foto’s in deze log zijn ©byDeGans.


Mooi Leven, by De Gans vliegt dus op Facebook, gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

24 thoughts on “True Selfie: over presteren.

  1. Heel erg mooi geschreven. Ik kan me er helemaal in vinden dat presteren zeker niet het belangrijkste in het leven is. Dat is voor mij gelukkig zijn. Voor mij dus ook gewoon een baan waar ik blij van word en rond van kan komen. En waarvan ik hoop het te kunnen volhouden.

  2. Spijtig dat jongeren en ook vaak ouderen zich zo onder druk voelen te staan in het leven. Presteren het wordt van de daken geroepen tegen bepaalde en deze hebben een angst om te falen. Doen er ook alles aan om iets te behalen maar ten koste van hen zelf spijtig genoeg.
    andre hazes heeft daar ooit een pracht song over gemaakt. Het leven draait alleen om geld en macht cijfers (kleine jonge)
    Behalen wat je kan en altijd zien dat het nodige gedaan is, dat is leven en genieten ervan.

    Aum Shanthi

  3. weet je, ik weet al vanaf mijn 30 dat ik niet meer kàn meedraaien in de maatschappij zoals toen de maatschappij van me verwachte, en ik heb de wereld rond mij eens geobserveerd, gelezen en gezien…

    waar krijgen jonge mensen stress van? dat vroeg mijn vriendin bij een goed gesprek – keuzestress is onderandere iets wat veel is beschreven…

    maar wat ik ook denk, de manier van opvoeden, wanneer iets niet goed is bij je kinderen niet zeggen dat het goed is… oh ja goed dat je het hebt gedaan, het kan volgens mij iets beter…
    zo leren ze met stress om te gaan…
    kinderpsychiater Peter Adriaenssens heeft daar mooie en goede meningen over…

    hoge stress, of ambitie nastreven, niks mis mee, alleen een goed balans voor ogen hebben en daar bewust van worden, ja het is nodig…
    en ja zoals ik in de antwoorden lees, de juiste tijd om te doen wat je doet in je leven is belangrijk voor levensgeluk.

    en ja hoor geluk is alleen te vinden IN jezelf, je hebt het, je kan je intuïtie – de grote eigen wijsheid – beluisteren. daar heb je tijd en ruimte voor nodig, maar het kan!

    goeie blog en prachtig realistisch filmpje!

  4. Waar zouden we zijn als er niet gewerkt werd … Voor de dingen waar wij vaak onnadenkend van genieten moet ook door anderen gewerkt worden: hoe komen we anders aan ons ontbijt na die warme douche, aan onze fiets waarmee we, smullend van een appeltje, over dat mooie fietspad rijden op weg naar dat goed onderhouden bos?
    En heel veel mensen moeten hard werken, “gewoon” om zichzelf en hun kinderen te onderhouden.
    Hard moeten werken is niet altijd een vrije keuze …

    1. Dag Nel. Ik denk dat je het artikel niet helemaal begrepen hebt. Het gaat over prestatiedruk. Niet over een al dan niet vrije keuze om te werken. Wel hoe wij als maatschappij met elkaar omgaan…

  5. Volgens mij ben ik in de gelukkige en best wel bijzondere omstandigheden dat ik nooit prestatiedruk heb ervaren. Mogelijk heb ik de juiste banen/ werkzaamheden gehad die pasten bij het moment. Ik ervaar het nu, de laatste maanden dat ik nog werk (heb) in NL, ineens wel heel erg en ben zo dankbaar dat ik binnenkort vorm kan gaan geven aan een heel ander soort, zelf gekozen, ‘prestatiedruk’, namelijk het leren leven met zo weinig mogelijk (geld, woonruimte, spullen), maar in een ritme dat bij mij past, in de natuur. Prachtig blog weer, lieve Gans

    1. Ik heb het idee dat we elkaar in onze maatschappij de laatste tijd een beetje aan het gekmaken zijn. Als je op de goede plek zit kun je zo veel bereiken en krijg je vaak nog meer energie… Ooit had ik een baan waar ik 68 urige werkweken optelde, en het voelde als een feest. In mijn baan erna was ik blij als ik weekend had, maar ook daar telde de teller door na vijven. Dat was toen ineens uitputtend. Als het past, is het goed… Ik vind jullie keuze prachtig. Of ik dat op die manier zou kunnen weet ik niet, maar dat minder méér is dat weet ik wel. En het wordt steeds duidelijker… Liefs ❤

  6. Toen ik mijn drukke baan kwijtraakte wat ik heel erg bedroefd maar nu na een aantal jaren met minder en ander werk (stilzitten kan ik niet zo goed) en soms ook heerlijk dwalen door de polder mis ik het echt niet meer..Er zijn veel belangrijkere dingen.

    1. Het belangrijkste is dat ieder dat doet waar hij of zij zich zelf het beste bij voelt. En daar de ruimte voor krijgt. Er zijn inderdaad belangrijker dingen dan werk…

  7. Je slaat de spijker zo op zijn kop. Helaas ben ik er ook pas later achtergekomen. Ik heb echter een zoon van 19 die het nu al snapt, maar hij wordt door niemand begrepen. Dat maakt het extra moeilijk en het vraagt veel stevigheid van hem. We hebben eindeloze gesprekken waarin ik hem ook vertel dat hij zijn leven op zijn manier mag invullen maar de druk van buitenaf is groot. Het is als tegen de stroom inzwemmen. Jammer eigenlijk.

    1. Ik hoop dat hij de signalen van dat er een groeiende groep is die ziet dat dat anders kan oppakt en dat deze hem steunen. En jullie natuurlijk. Zolang hij zijn gevoel, zijn hart volgt zich niet in de meute laat meesleuren komt hij een heel eind. Succes samen x

  8. Ik volg je, hoor, maar ik ken heel wat mensen die anders in mekaar zitten en doodongelukkig zouden zijn als ze mijn of jouw huidig leven moeten leven.

    1. Ik leef ook liever niet zoals ik nu leef, want ik kan nu echt heel weinig. Als ik iets minder die prestatiedruk had gehad dan had ik misschien deels nog wat kunnen werken… Al ben ik nu zeker gelukkiger dan toen ik ‘succesvol’ was 😉

Gak mee en plaats hieronder je reactie,