Verdriet

leven

Ruzie met je leven: herken je emoties

Over het herkennen en beleven van emoties. In mijn artikel van gisteren, Are you able to see the the reflection of the clouds in your own mind, had ik het over kritische zelfreflectie. Een logisch vervolg is het onderschrijven van gevoelens. Want dat voelen, dat is nog best wel een ding, zo weet ik uit eigen ervaring. Wat jouw gevoelens je vertellen kan soms iets heel anders zijn dan de emotie die uiteindelijk tot uitdrukking komt. Op de blog lees je er alles over…

slachtoffer

Ben je slachtoffer of neem je de regie?

Mijn gedachten over slachtoffer zijn… Al een hele tijd geleden schreef ik over slachtoffer zijn en slachtoffer blijven. Dit artikel schreef ik voornamelijk naar aanleiding van de gevolgen van relaties met zogenoemde narcisten. Inmiddels zijn we weer heel veel maanden, meer dan jaar zelfs, verder. En ook ik heb weer ervaren en geleerd. En ik vind het tijd om mijn bevindingen weer met jullie te delen. Eigen gedrag Want slachtoffer

krant

Een berichtje in de krant…

In de krant een klein berichtje ‘iemand is er heengegaan’ Slechts een enkel setje woorden over een leven dat is gedaan. Over veel verhalen mensen, liefde, leven, lijden … In de krant een klein berichtje ‘iemand is er heengegaan’ Maar met de liefde achter deze woorden is het echt nog niet gedaan … De Gans Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt

jij

Omdat jij er niet meer bent …

Ik weet wel liefde sterft niet… Ik blijf die liefde voor jou voelen al ben jij er zelf niet. Maar de dagelijkse pijn van gefluisterd lieve woorden… Rollend uit gedachten vol liefde nog aan jou. Tonen slechts herinnering en voeden mijn verdriet. Ik kan niets meer met je delen… Al wat ik nu beleef. Al die prachtige momenten, maar jij bent er niet. Mijn gefluisterd woord van liefde, elke dag

Zwervend door de tijd

Zwervend door de tijd

Zwerven door de tijd… Soms fluister je ineens heel zachtjes in mijn oor. Hoor ik je lief advies, kan ik weer even voort. Soms hoor ik je nog lachen en soms ineens je stem. Dan is het net alsof je er nog altijd bent. Soms krijgen we ineens een liefdevol gevoel, Een straal warmte door de kamer, als een zachte zoen. Soms denk ik even terug, zwervend door de tijd.

Het is straks weer vaderdag

Het is straks weer Vaderdag

Het is straks weer Vaderdag. Maar de mijne is er niet. Waar is hij gebleven? Ik zie hem niet.   Ik zie hem niet. Waar is hij gebleven? Het is straks weer Vaderdag. Maar de mijne is er niet.   Het is straks weer Vaderdag. Maar mijn vader is niet meer. Ik stuur een kus naar boven. Zachtjes met een vlinder mee.   Zachtjes met een vlinder mee. Stuur ik

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

Member of Blog Society

BlogSociety
%d bloggers liken dit: