kritisch

boer en natuur

Gans Kritisch: een mening? Iets over boer en natuur

De natuur. Het platteland. Iets waarin en waarop ik ben opgegroeid.
Mijn jeugdherinneringen zijn gevuld met herinneringen aan een tochtig, oud huis op de Groninger akkers, struinen tussen de schapen van mijn opa, helpen met het melken van de koeien van de buren, dwalen over de velden en een uitzicht tot aan de horizon. Aan verse biest en pannenkoeken, aan warme, zachte melk, zó uit de koe. Aan de vochtige monden van de kalveren, die zogen op mijn vingers, totdat ze zacht en zompig werden. Of aan het klepperen van de combines of het rommelen van de bieten, soms hele nachten door. Lichten in het donker van de nacht in de verte op het land. De geur van vers gemaaid stro en de bloemen die ik plukte langs de akkerrand. En hoe anders is onze wereld nu… Hoe zeer kunnen we in een land van mening verschillen en elkaar het leven zuur maken.

Hoe zeer dit mij raakt kan ik nauwelijks beschrijven. Ik zou het zo graag anders zien. En daarover schrijf ik dit stukje. In de hoop dat het ooit weer beter wordt.

de boodschappen

Gans Kritisch: De Boodschappen

Pas was ik bij de supermarkt voor de wekelijkse boodschap. Ik vulde mijn karretje met de voor mij gebruikelijke zaken; volkorenbrood met zaden, appels, verse aardbeien en nog meer.

Bij de zelfscankassa rekende ik af en hield de bon voor het hekje om te openen.

Op dat moment kwam er een medewerker op mij af. Hij vertelde mij dat er te weinig broden waren gebakken van het soort dat ik nu had. Personeelstekort he. Dus ik mocht het brood helaas niet meenemen….

Het verhaal in dit blog is natuurlijk, althans in de supermarkt, (nog?) fictief. Maar het is voor veel mensen die dagelijks gebruik maken van oenbaar vervoer, kinderopvang, of andere (toch broodnodige) services, wel een gelijksoortig verhaal geworden. Met deze tekst wil ik ons als samenleving aansporen tot samen zoeken naar een werkbare samenleving waarin we elkaar als mensen blijven zien en benaderen.
Want….als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan. En dan zullen we zien dat er nog heel veel mogelijk is.

Lieve groet van De Gans

Woorden bij Beeld: een wijs dier

Terwijl de wereld wikt en weegt
wanhoopt en belaagt

wordt de kat wakker en schudt
zijn wollige vacht

Sluit de ogen voor een nieuwe dut

Onze kat is een wijs dier

Waren wij mensen maar een beetje meer zoals de dieren. Dan zou de aarde een stuk prettiger leefbaar zijn…

Mening

Gans kritisch: is onze mening een verstekeling?

Hebben wij, jonge en oudere internetkinderen van deze tijd,
wel in de gaten hoezeer wij ons laten bespelen door extern sentiment? Hoezeer wij ons laten meevoeren in andermans meningen? Hoezeer wij soms meegesleurd worden door uitspraak X, Y of Z van een ander? Door de woordkeuze van een nieuwsbulletin? Door de kop van een artikel?

Zijn wij trots op onze wereld?

digitale

Één digitale oplossing?

Ik zie ons bestaan in grote snelheid naar een digitaal keurslijf toe bewegen. Achter de talloze applicaties en registratiesystemen is de mens nu al nauwelijks meer zichtbaar en verhardt onze samenleving steeds verder. Is dit de weg die wij moeten willen inslaan?

Ik schreef mijn gedachten er over op…

buitenproportioneel

Beschermd: Gans Kritisch: buitenproportioneel

Er is geen samenvatting, omdat dit een beschermd bericht is.

Marije De Gans

Marije De Gans

Lees nu:

Vrij

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Alle schrijverijen van De Gans

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: