Slow living to the Maxx

Op ons plekje is het een kwestie van ‘Slow Living’

De seizoenen dringen zich aan ons op via het omliggende water en vele bomen die het land aan het zicht onttrekken. De charme van elk moment valt door de ramen onze ogen binnen. 

Een weg terug

Bij elkaar maakt dat alles ons leven rustig. Het vele groen, de vele dieren en ons zachte dak sussen de wilde wereld op de achtergrond. Met een camera trek ik de tuin in en vind een dit keer een slak. Op een vreemde manier komen de dieren hier naar mij toe. Iets wat ik de afgelopen jaren heb gemist. Ik was zo ver van mijzelf verwijderd door het leven dat ik dacht te moeten leven, dat de dieren vaak ook op afstand bleven.

Vroeger temde ik bijna alle dieren op mijn pad, tot gekmakens toe van sommigen. Maar in onze roerige tijd in het zuiden trok ik mij steeds verder terug van de natuur, van mijzelf en alles waar ik energie uit haalde. Ik zag nauwelijks vogels meer, het knuffelen van mijn katten benauwde mij zelfs soms. En de bloemen in onze tuin gingen vaak dood. In het zuiden voelde ik mij zelf dood. Als ik in de spiegel keek zag ik een vrouw die ik niet kende.

 

Slow

Ik denk dat deze slak zichzelf wel herkent…

 

Terug naar onszelf

Dat terug naar mijzelf, naar onszelf, wat we nu bijna 3 jaar geleden hebben besloten, heeft mij in ieder geval veel goed gedaan. Ik merk nu pas hoever ik van mijzelf en mijn eigen normen en waarden afgedreven was. Jarenlang, heb ik mijzelf vergeten. Genegeerd. Leefde ik mijn leven zoals ik dacht dat moest. Als een marionet van regels en wetten, maar vooral van de eisen van anderen. Totdat het niet meer ging.

En nu, terug in sidderend mooi Groningen, vind ik mij als mens letterlijk weer terug. Alsof dat stukje essentiële waarde van mij, alsof mijn werkelijke ziel hier in de klei begraven lag. Al die jaren lang. De dieren komen weer, in grote getale. Van enorme zwermen bijen tot een vos. Of de kat van de buren, die mij vanonder een struik met komische blik gadeslaat.

De slak laat zich gewillig fotograferen, kijkt geïnteresseerd naar mijn camera, de sprieten nieuwsgierig uitgestoken. Slow living to the maxx, terwijl ik het diertje rondsjouw en met de instellingen experimenteer.

 

Slow

Op een bloem

Terug tot bloei

Op dit moment voel ik mij weer leven. Tintelen mijn lichaam en geest van verwachting als ik ’s morgens mijn eerste kopje koffie zet, in afwachting van de dag. Nee, ik voel me lichamelijk niet veel beter en er is heel veel wat niet lukt. Maar ik voel weer. Ik voel het leven, ik voel mijn lijf. Ik voel de liefde voor de mensen, dieren en de natuur om ons heen. In een tempo dat zo laag ligt, dat ik het zelf ook bijhoud. Dat is al een hele stap vooruit.

Soms zijn de dagen grillig, slaat de vermoeidheid hard toe of voel ik weer veel pijn. Mijn hoofd doet niet meer zo mee als het hoort en dat is duidelijk iets waar ik mee zal verder leven.

En toch ben ik gelukkig.

De Gans

 

Slow

Slow living to the Maxx

n.b: De slak heet Slimey Snail. Hij genoot na de fotoshoot van een verse aardbei.
Niets meer missen? Volg De Gans ook op: 
  

Wie is De Gans?

18 Replies to “Slow living to the Maxx”

  1. minoesjka2 schreef:

    Die laatste zin is de mooiste van heel jou blog………….. houdt dat maar lekker vast.

  2. Judy schreef:

    Ik word gelukkig als ik jouw blogje lees. Wat fijn dat je weer dichter bij je zelf terug bent gekomen!
    En die foto’s van die slak…. meesterlijk!

  3. Heel erg mooi on te lezen dat je weer bij jezelf bebt gekomen en gelukkig bent!

  4. omabaard schreef:

    Verwoorden dat je ‘een tevreden mens’ bent is het mooiste dat we elkaar kunnen toewensen.

    Je hebt blijkbaar een moeilijke weg achter je liggen (ik volg je nog niet zo lang), wat heerlijk dat je dit zelf kon keren en dat je nu echt je plekje hebt ontdekt.

  5. Matroos Beek schreef:

    Wat een fijn blogje. Ik word er rustig van als ik het lees. Ik hou ook erg van rust.
    Dat die heerlijke rust jou verder mag helen. In alle stilte en rust. Lieve groet ❤️

  6. rebbeltje schreef:

    Dat laatste daar draait het om…haha en ik leef zo in het zuiden 😉

    Wat een mooie foto’s..lekker traag 🙂

    Fijn weekend

  7. shivatje schreef:

    Soms moet je iets ondernemen veranderen en krijg je in alle stilte de rust. Dat moet niet snel gaan als je maar het gevoel volgt. Dan kom je ergens te recht waar alles op zijn plaats valt.

    Fijn weekend

    Aum Shanthi

  8. Hennie schreef:

    Lieve Marije, wat fijn voor je dat alles op zijn plek komt. Ik merk bij het lezen van je blog dat je veranderd , van toen ik je via IG volg tot nu.
    Je bent gelukkiger, blijer met alles, je hebt grenzen gesteld, keuzes gemaakt en nooit zal het helemaal zijn zoals je wilt maar momenteel voel ik dat je een blij mens ment. Een mens van de natuur met al zijn grilligheden. Mooi mens dus.
    Lieve Marije, ik hoop nog lang jouw IG vriendin te mogen zijn want ik heb van jouw blogs al veel geleerd en er veel uitgehaald, dankjewel daarvoor.
    Liefs Hennie❤️

    • Marije De Gans schreef:

      Lieve Hennie, dank je wel. Ik zit inderdaad goed in mijn vel. Dat is inderdaad heel anders geweest. Ik ben erg blij met ons contact en jouw inspirerende berichtjes! Goed weekend en veel liefs, x

  9. Kerst schreef:

    Hoi Marije weer een mooi stuk gescheven ja het leven is soms niet Meer bij te houden de tijd vliegt om soms jakker je gewoon door en kom ik mij zelf weer tegen de rust in de grote tuin heeft mij dan weer energy een lieve groet Kerst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Levensinspiratie

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

%d bloggers liken dit: