Over waarde, en bezit …

Alles wat je bezit is feitelijk waardeloos

Na het lezen van deze ondertitel zal bij sommigen wel weer menig kritische gedachte opkomen. Want het begrip ‘waarde’ en ‘waarde toekennen aan’, is voor elk mens een heel persoonlijk gegeven. En dus ook voor mij.

Afscheid nemen

De afgelopen jaren stonden voor mij en mijn Lief in het teken van afscheid nemen. En dat afscheid nemen, van bijna al onze ouders, gevolgd door ongeneeslijke ziekte van de laatste, maakte dat we veel gingen nadenken.

Want, ontdekten we, in het leven neem je, steeds vaker voor altijd, afscheid. En dat hoort er bij. Je neemt afscheid van je ouders, maar ook van vrienden, van je huisdieren, van de plek waar je ooit thuis was. Je neemt afscheid van een deel van je gezondheid, of van een tijdperk in je leven. Soms neem je zelfs afscheid van wie je ooit dacht dat je was, maar niet bleek te zijn.

Maar bovenal bestaat het leven steeds vaker uit afscheid nemen van degenen van wie je houdt.

Spullen

Daarbij komen dan nog de spullen. Een huis vol. In ons geval was het echt heel veel. Naast onze eigen plannen om te verhuizen, kwam het huisje van mama, met daarin 75 jaar geschiedenis. Plus die van haar ouders en haar schoonouders erbij. Niet alles konden we zomaar klakkeloos wegdoen. Sommige dingen hebben emotionele waarde. Misschien niet voor ons, maar wel voor die ander, die er misschien wel niet meer is, maar die wij zodanig respecteerden en liefhebben, dat we dat soms een onbeschrijfelijk klein, of morsig dingetje, niet zomaar weggooien konden.

Maar toch, na alles wat wij beleefd hebben, hecht ik steeds minder aan spullen.

Na anderhalf jaar bungelen tussen hier en daar, bungelen tussen vroeger, nu en onze toekomst, na twee jaar plannen maken en weer afschieten, begint alles een klein beetje op zijn plekje te vallen. Nog niet helemaal, maar eer dat zo ver is dan zijn we alweer zo veel ervaringen verder… Dat moment, wat wij als gezin vroeger al wensten, weten we nu, komt waarschijnlijk nooit. Zo is het leven niet.

Het leven leeft verder

Ongeacht wat je er mee doet. Ongeacht wie er uit verdwijnt en er weer in verschijnt. Wat voor mij belangrijk is gebleken heeft feitelijk niets met materie te maken. Ik zocht liefde, en vond die op heel veel plekken en bij heel veel mensen.

Maar ik vond die liefde voornamelijk bij heel andere mensen en op heel andere plekken, dan ik ooit had gedacht. En ik vond hem vooral daar waar ik niet zocht. Maar wel op mijn pad. Het leven kende mij beter dan ikzelf.

Mezelf leren kennen

Dat leven is een tocht die nooit zomaar gaat en die heel veel onduidelijke lessen met zich meebrengt. Lessen, waarvan ik nu weet dat ik er pas veel later de waarde van kan inzien. Elke dag opnieuw ontdek ik iets nieuws. Over het leven, en vooral over mijzelf. Sommige dingen vind ik moeilijk om te zien. Andere dingen vind ik een openbaring. Ik ben heel anders dan ik dacht.

Ik luisterde tot voor kort vooral naar de mensen om mij heen. Vertrouwde niet op mijzelf, maar meer op anderen. Terwijl ik juist naar mezelf mag luisteren en er op mag vertrouwen dat ik mijzelf de beste raad kan geven. In die stormen van de afgelopen jaren, geflankeerd met ziekte en verlies, vond ik mijzelf terug, te midden van mijn gezin en omringd met diegenen die ik liefheb.

En die spullen? Dat zijn middelen tijdens het leven. Een warme deken, vertrouwdheid en veiligheid, en in mijn geval ook vaak iets dat mijn liefde voor een ander symboliseert. Het houdt mijn herinneringen warm en geeft een zachte knipoog naar mijn levenslessen… In liefde.

En dat is voor mij van waarde.

De Gans

waarde
Klein hartje aan een kastdeur. Het zat aan een bloemstuk dat we bij ons trouwen van lieve buren kregen. Als ik het zie, denk ik aan hen.

Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.


Wie is De Gans?

13 thoughts on “Over waarde, en bezit …

  1. Het verhaal over afscheid is zo herkenbaar. Ik ben nu al 20 jaar geleden mijn ouders verloren zonder afscheid van ze te nemen. Vader hartstilstand 66 jaar, moeder twee jaar later longembolie ook 66 en zonder afscheid. Het was een moeilijke zware periode maar ik ben zo opgevoed dat je verder moet. Ik dacht altijd dat ik dat niet kon zonder ouders maar je moet verder je geeft het een plek ook al is er iets van jezelf weg. Ik had fantastische ouders en daar teer ik nog op. Afscheid nemen doe je elke dag zoals je als schrijft. Van je werk, vriendin, dieren natuur. Belangrijk is hoe je het beleeft en een plekje geeft, heel vaak moeilijk toch lukt het meestal en dat geeft weer nieuwe energie om verder te gaan. Dankjewel Marije heel veel sterkte met alles waar je afscheid van moet nemen maar het hoort bij het leven het hard en moeilijk maar we moeten verder Liefs Hennie ❤️

    1. Wat mooi geschreven Hennie. En wat moet het moeilijk voor je zijn geweest om zo je beide ouders te verliezen, in zo’n korte tijd. Je moet inderdaad verder. Ook al wil je niet, de volgende dag komt gewoon die zon weer op. Dank je wel en heel veel liefs xx

  2. Afscheid moeten nemen kan diep raken en het kost tijd om te accepteren al blijft het gemis .Zelf heb ik niets maar dan ook echt niets met spullen ook al heb ik nog wat oude dingen op zolder staan van mijn ouders .Het gaat om het leven en hoe je daar instaat ,het ervaren voelen en ontdekken .Je beschrijft jouw ”reis ” heel mooi want dat is het leven Marije en ik hoop dat je nog heel veel moois mag en kan ontdekken en ervaren
    Liefs Elisabeth

    1. Dank je wel. Het is wel apart, ik heb een piano en een vleugel staan. De vleugel is echt een levensproject van mijn vader geweest waar hij 25 jaar aan gewerkt heeft. Dat doet me dan wel heel veel dat ik daarop mag spelen. Niet de waarde ervan, die is niet zo hoog, het is al een oud dingetje. Maar de herinneringen van mijn vader, gebogen over het mechaniek. Die zijn zo dierbaar. En die houd ik vast als ik er op speel. Daarom zou ik als ik jou was de spulletjes van je ouders ook nog niet weg doen. Het is de herinnering die waardevol is.
      Het leven, ik hoop dat ik nog veel tijd heb om verder te ontdekken.
      Dank je wel en veel liefs, Marije x

      1. Dat is ook wel echt iets heel moois wat jij hebt staan Marije ,iets waar je Vader al die jaren aan gewerkt heeft doe je niet zomaar even weg en ik begrijp hoe dierbaar zoiets is .Ik heb het over foto boeken [die heb ik aan mijn Dochter gegeven ]en nog een paar dozen met spulletjes uit het huis van mijn ouders en later van mijn broer .Nee dat blijft ook gewoon staan want ik zal dat alles niet zomaar even naar de kringloop brengen . Ik heb zelf een ding wat ik echt heel mooi vind ,de trouwring van mijn vader en ik heb daar het gouden hangertje – geloof hoop en liefde – in laten zetten wat ik ooit van mijn broer kreeg ,het kettinkje is van mijn moeder geweest .Ik draag het nooit meer maar zal het zeker altijd bewaren al kijk ik er eigenlijk ook nooit meer naar .Ik hoop dat het leve jou nog veel moois zal brengen
        Liefs Elisabeth

        1. Ja dat zijn zulke dierbare dingen. Heel veel kan niet ‘even naar de kringloop’ inderdaad. Dan prijs ik ons maar weer gelukkig dat er kinderen zijn die het mogen erven. Net als alke foto’s. Ik vind het prachtig om daar doorheen te snuffelen en mijn opa als jonge jongen te zien. Wat mooi, zo’n hanger. Koesteren Liefs x

  3. Jij hebt de afgelopen jaren in sneltreinvaart meegemaakt waar wij meer jaren voor kregen: afscheid nemen van de ene ouder, en dan de volgende, en vervolgens de spullen erven… en al die spullen uiteindelijk een nieuw plekje geven. Dat gaat je niet in de koude kleren zitten, zoals je hebt ervaren… maar je doet het bewust en met respect, en gaandeweg kom je dan – in wat voor vorm ook – jezelf tegen. Het is een moeilijk, soms pijnlijk, maar uiteindelijk prachtig proces als je het kunt (en wilt) doorleven zoals jij (en ik) dat doet. Heel mooi! XX

    1. Wij krijgen de geconcentreerde versie Jezelf tegenkomen is, in mijn geval, het mooiste cadeau geweest. Want je leert zoveel. Hoe je (be)leeft, liefhebt, waarneemt… Dank je wel, ook voor je prachtige inspiratie ❤ (niet alleen in Blogland, ook daarbuiten) xxx

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.