Over gemiddelden en bloeiwijzen …

Gemiddelden…

Toen ik nog maar net een moedergansje was, werden handenvol lijsten vol gemiddelden op mijn Kuikentje afgevuurd. Eerst op het consultatiebureau, later ging het door op school.

Een score onder het gemiddelde was belabberd, maar in veel gevallen bleek bovengemiddeld ook niet de bedoeling. Zo werd ons als kersverse ouders al heel snel duidelijk.

Nooit goed genoeg

Voor mijn gevoel was mijn versgemaakte kind nooit ‘goed genoeg’, en dat werd hem en ons als ouders telkens weer opnieuw verteld.

Mijn Ganzenlief, hard core wetenschapper in de wiskundige hoek, diende alle gemiddeldenjagers van repliek dat gemiddelden er zijn doordat pakweg één helft zich er boven en één helft zich er onder bevindt. Maar ook daar was men niet gevoelig voor.

Gemiddelden dienden als maatstaf en wat of wie daar van afweek moest gecorrigeerd. Dus zo zat ik met mijn Kuiken van pas 4, dat buiten wilde spelen met een bal, elke dag na schooltijd een half uur zijn woordkennis te oefenen met plaatjes uit het jaar 0. Dat een bakelieten apparaat met snoeren en een ronde schijf een telefoon is dat kon hij werkelijk nergens aan relateren. Pas kortgeleden, in een museum, begreep hij wat het was en kon hij er zich een voorstelling van maken. Maar op zijn vermeende onkunde omtrent de vertaling van dit soort plaatjes werd hij keihard afgerekend. Hij werd er zielsongelukkig van en ging er op alle vlakken zienderogen op achteruit. De school verhardde daarop in haar standpunt dat hij moest voldoen aan de lijntjes in het midden en wij als ouders werden wanhopig.

Over kleur, kracht en valkuil

Ik zie het dus anders, en dat moge duidelijk wezen. Juist dáár waar iemand uitschiet, daar zit zijn kracht. En je kracht geeft je vaak ook een valkuil. Daarin verschillen we met zijn allen niet zo veel. Of het nu om onze kinderen gaat, of om onszelf, de grote mensen.

Ik vind dat wij, als volwassenen van deze tijd, de verantwoordelijkheid hebben om ons kroost, en elkaar, daarin te ondersteunen en te begeleiden. Want ieder bloemetje heeft haar eigen kleur. En mag daarin gezien worden.

Gelukkig zit ons Kuiken sinds onze verhuizing op een nuchtere school, waar ze vooral stimuleren en niet continu bekritiseren. Hij is sindsdien zichtbaar opgebloeid en een heel stuk zelfverzekerder. Natuurlijk moet hij, net als elk kind, bepaalde resultaten halen. Maar ze steunen waar het nodig is en laten vrij waar hij kan groeien. Zo kunnen wij als ouders thuis spelenderwijs met hem heel veel oppakken en hem een mooie basis geven.

We genieten weer met elkaar. Bijvoorbeeld van zo’n onherkenbare, oude, bakelieten telefoon, een blikken auto of wiebelige kinderwagen in het museum, waar hij enthousiast wordt meegetrokken in het verhaal van een jongetje van zijn leeftijd dat heel veel jaren geleden leefde en over die tijd vertelt…

Met de I-pod met daarop het verhaaltje in zijn bekwame handjes.

De Gans

Gemiddelden
Verschillende kleuren aan dezelfde plant. Zo mooi!

Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.


Wie is De Gans?

10 thoughts on “Over gemiddelden en bloeiwijzen …

  1. Het is geweldig wat je allemaal schrijft en zo herkenbaar, ik heb er iets aan ik doe er iets mee, het zet mij aan het denken. Dankjewel

  2. Ook mijn kuiken veranderde rond haar zevende in een onzeker en faalangstig kind. Dat kwam door de school. ‘Mevrouw, uw dochter is nog veel te speels en neemt de lessen niet ernstig…’ Ze was zeven jaar… en ze mocht al niet meer speels zijn…
    De lat lag voor haar te hoog, er werd teveel geforceerd, ze stond op de toppen van haar tenen.
    Fijn dat je een school hebt waar men inziet dat dit niet goed is voor een kind.
    Met mijn dochter kwam het goed, maar met heel veel begeleiding en moeite. Wat ze van nature in zich had, het spontane, ontwapenende, werd haar afgenomen op haar zevende. En dat allemaal omdat ze nog niet rijp was voor rekenen en wiskunde.

    1. Ik vond pas een rekenschriftje van mijzelf op de leeftijd van je dochter. Tussen alle nijdige rode strepen door mijn sommen prijkte de tekst: je houdt jezelf voor de gek!
      Met uitroeptekens…
      Want als je 0 fout in taal hebt, dan kun je ook rekenen.
      Ik herinner het me, nu 40 jaar later, nog als de dag van gisteren en voel met jouw prachtige dochter mee. Dikke knuffel voor jou en voor je knappe kind ❤

      1. Ach Marije, dat was bij mijn dochter precies zo. Ze blonk uit in taal, maar van rekenen bakte ze niks. En dat vond men onbegrijpelijk. Toen heb ik me ook gerealiseerd wat een impact die reacties van volwassenen op kinderen hebben… zo nefast. Dank voor je lieve reactie. Ik wens het allerbeste voor jouw mooie kuiken. Dat hij mag worden wie hij is. ❤️

  3. Ik herken weer een heleboel in je verhaal. Mijn kuiken wou ook niet in het hokje passen. Niet op het consultatiebureau, maar later op de basisschool begonnen de problemen pas goed. En ik zag hem, net als jouw Kuiken, steeds verder in zijn schulp kruipen als een heel bang vogeltje. Het heeft me heel wat strijd gekost. Maar ik vond een goede school, waar hij mocht zijn wie hij was. En nu als volwassen kerel… hij past nog steeds niet in het hokje. Maar hij doet zulke bijzondere dingen! Ben zo trots op hem!
    En ik ben blij dat het met jouw Kuiken ook goed gaat.

    1. Wie wil er nou gemiddeld zijn….? Het is verdrietig dat het je als ouder (en als kind) zo veel strijd kost om gewoon gezien en gehoord te worden. En dat, als er mogelijk toch iets niet past, er vaak niet eens een goede oplossing kan worden gevonden. Soms is het een hele lange en zware zoektocht, terwijl de oplossing voor handen ligt… Maar die is vaak zo ‘normaal’ dat wij als statistische maatschappij daar geen notie voor hebben. Wees maar trots op jouw kuiken! Ik ben trots op het mijne, ongeacht hoe hij wel of niet in hoeveel hokjes past. Hij is een mooi mens, net zoals het jouwe <3

  4. Dat is het grootste valkuil van het leven. Het gemiddelde waar we altijd mee geconfronteerd worden. Zit je te laag is het niet goed en krijg je op je donder zit je te hoog dan ook nog of je wordt geremd in je doen.

    Mooi beschreven van een moeder gans naar haar kuiken toe.

    Aum Shanthi

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.