Over een plantenkuip, tuinieren en vooral niet vergeten…

Mijn schoonmoeder was geen tuinier

Opgegroeid in het harde boerenleven op het Groninger platteland had zij in haar jeugd al voor haar hele leven genoeg getuinierd. Hoewel ze deze mening tot het eind van haar leven was toegedaan, wist ze wel alle oplossingen voor problemen in onze tuin. Ze kende alle namen van planten en wist waar ze het beste op groeiden. En trof ik haar soms aan in een klein, nog wel groenig hoekje in haar eigen stukje grond; waar ze met zulke vaardige handen snel wat onkruid uittrok dat ik me een klein groentje voelde.
Maar houden van tuinieren deed ze niet.

In haar volledig betegelde achtertuin stond een mortelkuip vol aarde

Soms zette ze er wat preiplanten in, maar meestal stond hij vol onkruid. En al wat er in leefde was eenzelfde lot beschoren: een voortijdige, onherroepelijke dood. Als het een natte zomer was, dan overleefden de planten langer, maar als het een droge, warme zomer was, dan stond er in een hoek bij de schuur een bak vol uitgedroogd, bruin grut. Want water geven daar deed ze ook niet aan.

Die bak is nu dus ook van ons. En hij staat er nog. We verplaatsen hem als hij in de weg staat, slepend door het zand, want een van de eerste klussen die ik uitriep was het onttegelen van de tuin.

Afgelopen jaar stond een vlinderstruikje in die bak. Moeizaam overlevend en bestemd voor een kennis van haar, die het zielig ogend plantje inmiddels heeft gekregen. De bak werd nadien overgenomen door grassen en onkruid.

Gisteren wierp ik voor het eerst sinds de winter weer een blik in de bak

Getrokken door een kleine, kleurige, glinstering in mijn ooghoek. Blauw?

Midden in de bak groeide een klein, prachtig, blauw vergeet mij nietje, als een liefdevolle knipoog van boven.
Ik geloof dat Mama het wel met onze intensieve veranderingen eens is.

Met de eerstvolgende vlinder die de struik komt bezoeken stuur ik een kus mee naar boven ♥

De Gans

Vergeet mij nietje

Vergeet mij nietje in de bak van Mama. Picture ©by de Gans

Foto in header from Pixabay.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

23 Replies to “Over een plantenkuip, tuinieren en vooral niet vergeten…”

  1. […] Meer tuinverhalen van De Gans? Klik hier. […]

  2. rietepietz schreef:

    Waarschijnlijk hield jouw schoonmoeder ( net als ik) wél van de natuur maar minder van tuinieren.
    Maar het is een mooi verhaal geworden , schoonmoeder staan toch maar al te vaak een beetje in een kwaad daglicht. Dat vergeet-me-nietje groeit daar dan vást niet zomaar.

  3. Melody62 schreef:

    heerlijk en hoe onbeschrijflijk mooi zijn die tekenen van boven he… ik had er donderdag ook eentje…
    -x-♥

  4. wat een leuk, gezellig verhaal, waarbij de warmte er vanaf spat en dat vergeetmijnietje daar niet zomaar zat 🙂

  5. Ingrid Kretzer schreef:

    Wat mooi beschreven…

  6. Rebbeltje schreef:

    Je moet het maar zien 🙂
    Een vergeetmenietje…dat vergeten is er vast niet bij.
    Die kus komt wel aan 😉
    Groetjes

  7. Rob Alberts schreef:

    Een lieflijk verhaal

  8. Ria B schreef:

    Een vergeetmenietje …wat toepasselijk Marije

  9. Edward McDunn schreef:

    Een mooi blogje met dierbare herinneringen Marije.

  10. Johanne schreef:

    Wat een heerlijk verhaal over een vast heel wijze, lieve vrouw. Nu jullie genieten van haar nalatenschap. ♥️♥️

    • Marije schreef:

      Ik was foto’s aan het uitzoeken deze week. Ook de trouwtoto’s van mijn schoonouders. Dan zie ik hoeveel mijn Lief lijkt op zijn beide ouders. Dat is zo mooi. Heel veel liefs <3

      • Johanne schreef:

        Dat kan ook niet anders. Als jij als schoondochter als zo lief over haar schrijft zit het met jouw lief ook wel goed. Gun het je van ♥️♥️♥️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Quote of the Week:

change

GALERIE

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

%d bloggers liken dit: