Ontspullen? Of meer prullen?

onstpullen

Ontspullen?

De nieuwe rage is tegenwoordig het radicaal weggooien van je spullen en gaan leven met minder rotzooi en meer ruimte om je heen. Ontspullen. En dat geeft velen onder ons letterlijk heel wat lucht.

Heel veel spullen

Als ik bekijk hoe veel wij de afgelopen jaren na het erven van de complete huis en houding van mijn schoonmama en twee verhuizingen hebben weggegooid, verbaast het mij eerlijk gezegd hoe veel spullen wij nog hebben.

Zorgvuldig hebben wij zaken gewogen en herinneringen opgeborgen. Ik wil niet alles wegdoen. Maar ook niet alles houden. Dingen met een verhaal, een herinnering of dierbaar gevoel, mogen blijven. Maar wat ondierbaar is, versleten of onnuttig, gaat weg.

Waarde

Ik ken geen waarde of status aan spullen toe. Maar ik hecht wel aan beleving. Bijvoorbeeld het gevoel dat ik ervaar wanneer ik achter mijn vaders vleugel zit, waarvan iedere nerf door hem is aangeraakt en bekeken. De instrumenten, waarvan elke stempen¹ en ieder hamertje door zijn handen zijn gegaan; waarvan het vilt door hem met zorg opnieuw tussen de glanzend nieuwe snaren is geweven, daar doe ik echt geen afstand van. En ook niet van de klank, overigens.

De herinneringen aan ons samen, werkend aan piano’s, zitten gegrift achter mijn ogen. Ik voel de sfeer in mijn vaders atelier. Waar hij rustig zit te werken, op de achtergrond de klanken van een klassiek concert, verweven met de geuren van een heel oud instrument. En ik kwam er dan bij zitten, aandachtig luisterend naar zijn uitleg, soms kleine beetjes helpen. Want alles wat er in die instrumenten zit, dat heb ik ook bekeken en ik weet wat het is.

Net zoals vroeger zijn warme bariton, resoneren nu de tonen van de piano en zijn vleugel, ja, ze staan allebei in ons huis, in mijn diepste binnen. Ze raken mijn ziel, ze vervullen mijn hart en doen mij in liefde zingen. En af en toe brengen ze een traan.

Maar er is meer dierbaars natuurlijk. Al 3 jaren schrijf ik mijn stukken op Mama’s laptop. En mijn foto’s prijken op het scherm waar achter zij vroeger zat. Vaak met ons kuiken, samen een spelletje doen. Ooit vond ik een per ongeluk opgenomen filmpje. Haar vermoeide, lieve gezicht verrimpeld op het scherm waar nu deze woorden letter voor letter verschijnen. Dat raakt me. Of de bootjes en het karretje welke mijn schoonvader tot vlak voor zijn dood maakte. Ze staan op de studeerkamer van mijn Lief. En elke dag geven we ze een glimlach.

 

ontspullen
De vleugel van mijn vader

Ontspullen of herspullen?

Maar Mama’s oude koffiezetter, die ligt op het apparatenkerkhof. Die wilde niet zo meer en de koffie werd ook niet meer lekker. Dan is het tijd om weg te gooien. Net zoals die stapels kleding met kattenhalen, die ik zelfs in de tuin nooit meer aan doe. Of een broek met negen gaten. Van ons kuiken. Gevallen in de sloot….en buiten op de stenen. Of met een pen er in geprikt om te kijken of dat lukte… Dat ‘ontspullen’ dat doe ik echt met prullen. En met alles wat niet goed meer is. Er voor in de plaats koop ik goed en dierbaar spul. Van mooie materialen. Degelijk. Duurzaam. Doordacht. Zo koop ik nog liever niets, dan dat ik met iets thuiskom wat ik toch weer weggooi. Ik wil niet meer meedoen met die kringloop van eeuwig kopen en snel weer moeten weggooien omdat de kwaliteit echt om te janken is.

Trouwens lieve lezer, voordat je begint met dat ontspullen, lijkt het mij wijs jezelf de vraag te stellen waaróm je weggooit. Is het omdat de één of andere zogenaamde goeroe met een Aziatisch klinkende naam dat ergens uitroept? Of wil je het zelf echt graag? Eerlijk waar, ik vind dat ontspullen tegenwoordig toch wel weer rieken naar een rage. Oppervlakkig opruimen, na jaren roekeloos veel te veel kopen. Dus mag je nu net zo veel weg doen, voor een zogenaamd fris huis en dito hoofd…. Maar ik vrees dat we daarna massaal de Budgetmarkt of Action binnenrennen voor een nieuwe aanschaf. Want ze hebben daar zo veel leuks en ’t kost toch bijna niks. En weer komen we thuis met vooral rommel. Dan is het ontspullen om te herspullen.

En dát wil ik dus niet…

De Gans

1: Stempen: stem-pen, de stift waaraan in piano’s en vleugels de snaren zijn bevestigd. De pianostemmer brengt met zijn stemhamer op deze stift de snaren met een draaiende beweging heen en weer op de juiste toonhoogte.

 

ontspullen
Een heel oud kringlooptafeltje. Een oude, gebreide sjaal. Een iets jongere mok. Dit alles blijft vermoedelijk nog jaren in gebruik.
Niets meer missen? Volg De Gans ook op:
  

Wie is De Gans?

27 Replies to “Ontspullen? Of meer prullen?”

  1. Mirjam Kakelbont schreef:

    Waarom zou ik gaan ontspullen omdat ene mevrouw Kondo daar een boek over heeft geschreven ? Of iets een trend is, zal me jeuken. Er zijn zoveel spullen die een ander misschien prullen noemt, maar waar ik blij mee ben. En aangezien ik in mijn (ons) huis woon, heb ik met een ander niets te schaften (-:
    Ik kan wel opruimen, maar dat is omdat ik het zelf wil en ik het nodig vind. Dat is een ander uitgangspunt..
    Lieve groet.

  2. Hanneke schreef:

    Helemaal mee eens, Marije. Gewoon datgene om je heen hebben wat voor jou van waarde is. Dat thuis is toch een eigen plekje. Daarnaast ‘verhuis’ ik ook graag af en toe binnenshuis, dan maak je ook steeds keuzes. Mooi woord overigens, ‘ondierbaar’.
    Een deel van mijn spullen zijn materialen (ook kapotte spullen soms waar ik iets in ‘zie’ en weer vermaak tot iets anders), veel keurig gesorteerd in houten ladekastjes (nog zo’n tic 🙂 ). Toen een van de kids eens alle oude ongebruikte knuffels wegdeed, heb ik ze gewassen en van degene die niet meer doorgegeven konden worden de vulling gebruikt voor een speciaal kussen voor dit kind. liefs, Hanneke

    • Marije De Gans schreef:

      Precies zo doe ik het ook. Wat mooi van die knuffels. Ik heb ook nog best veel van vroeger op zolder liggen. En sommige daar slaapt zoonlief dan weer mee. Ja die materialen. Lapjes, touwtjes, knoopjes, iets anders. Ik bewaar dat ook vaak, al ben ik lang niet zo’n creavirtuoos als jij bent. Liefs,

  3. minoesjka schreef:

    Ja, wat jij beschrijft gebeurd inderdaad vaak tegenwoordig. Ontspullen, maar dan gelijk weer vullen….. Ik moet zeggen soms heb ik ook die neiging. Toch over het algemeen is er veel meer ruimte in mijn huis, waar ik optimaal van geniet en wat ik ook zo wil houden.

    • Marije De Gans schreef:

      Ja we worden marketingtechnisch ook wel bespeeld om dat te doen. Meer kwaliteit kopen scheelt ook heb ik gemerkt. Dan is de investering hoger, maar gaat het ook langer mee. Het is wel goed afwegen dan. En jezelf vaak de vraag stellen ‘heb ik dit echt nodig?’ Als mijn antwoord dan nee is koop ik het niet. Scheelt ook best veel

  4. Karel schreef:

    mogge Marije
    ik ben al jaren bezig met ” opruimen ” van spullen van zowel m’n ouders als oudere broer
    kastje voor kastje lade voor lade , nu zijn het nog wat doosjes en blikken trommels en ben ik tevreden
    herinneringen en bruikbaar bleef
    zelf koop ik enkel en alleen iets wat ik echt nodig heb
    fijn weekend groet

    • Marije De Gans schreef:

      Ja met zo’n procedure zijn wij ook al jaren bezig. Soms zijn we gewoon nog niet toe aan een bepaald type doos om op te ruimen. Uiteindelijk zal alles wel een keer gesorteerd zijn denk ik. Goed weekend!

  5. Moontje schreef:

    Ik doe dat graag, opruimen, ontspullen, wat niet meer nodig is weg doen en er ook over nadenken bij aankoop van nieuwe dingen of je ze wel echt nodig hebt of als het wéér iets is wat alleen maar een plaatsje in de kast opeist.
    Het geeft me rust als alle rommel weg is, al heb ik ook wel enkele dingen waar herinneringen aan vast zitten en die ik niet weg wil doen.
    Mijn man is op dat vlak tegenovergesteld, hij ervaart stress als hij moet opruimen/ ontspullen, en stelt het uit tot de laatste minuut. Die zou echt alles op zolder zetten, dingen die er nooit meer af komen.
    Zijn mama heeft het ook, ik noem het lachend hun afwijking.
    Drie jaar terug verhuisde ze naar een appartement, daar staan in haar garage nog steeds bananendozen vol spullen, die ze doos voor doos aan het sorteren is.
    Manman…
    Ik word daar slecht van, al die zooi, ik denk dan gooi dat gewoon weg, of breng het naar de kringloop…
    Gelukkig heeft mijn man voor de rest veel meer plus dan minpuntjes.

  6. Rietepietz schreef:

    Helemaal met je eens, wie geen prullaria koopt krijgt vanzelf ook niet veel spullen die weggegooid moeten worden. Er liggen op zolder wel wat spullen die “misschien ooit nog van pas ” kunnen komen.
    Gisteren bracht Sinterklaas héél veel cadeautjes maar voor zover ze niet eetbaar waren zal alles hier een plekje vinden waar het mag blijven dankzij het inschakelen van dochterlief.

    • Marije De Gans schreef:

      Je reactie was in de spam beland. Soms gooi je ongezien iets van waarde weg, gelukkig heb ik net op tijd je reactie weer kunnen ontspammen. Hoop dat jullie nog lang mogen nagenieten van de afgelopen weken.
      Na de verhuizing waren wij aan het uitzoeken van bepaalde zaken nog niet toegekomen. Niet alles hoeft in 1x, dus ook op onze zolder ligt nog een en ander. Veel liefs,

  7. Rebbeltje schreef:

    Ben altijd een kei geweest in opruimen en wegdoen van overtollige dingen
    Is dat ook ontspullen ?
    Fijn weekend

    • Marije De Gans schreef:

      Ik vind dat gewoon praktisch 🙂 Ontspullen is volgens mij het wegsmijten van alles wat je in je leven gekocht en vergaard hebt. Gevolg van economische voorspoed denk ik 😉 Goed weekend!

  8. Anuscka schreef:

    De vleugel van je vader ‘ontspullen’…. alleen het idee al! Nee zeg. Sowieso zou ook ik moeite hebben met het wegdoen van muziekinstrumenten, die hebben zonder ‘jouw’ verhaal al een heel eigen ziel en geschiedenis… Maar wat je zegt: ontspullen om te ontspullen (en dan in plaats van je oude plastic boterhamtrommeltje waar niks mis mee was een gloednieuwe ‘duurzame’ metalen van een groen ecomerk ervoor in de plaats kopen? Dat is net zo goed gericht op consumeren, als de Action en andere prullenwinkels.) Wegwerpen wat kapot is, weggeven wat jou niet meer past en een ander wellicht nog wel, en vervolgens over elke nieuwe aankoop nadenken: heb ik dit echt nodig? Zonder dat een goeroe je in de nek hijgt, maar gewoon: omdat het uit je eigen binnenste komt. Fijn weekeinde! Liefs XX

    • Marije De Gans schreef:

      Nou, dat dus. Hoewel ik ooit wel een oude gebarsten viool en dito gitaar heb weg mogen doen. Maar de tupperware bakjes van mijn schoonmama gebruiken we grotendeels nog. Vanmiddag waren we even in het tuincentrum. De kerstglitter schalde ons toe. Op dit moment voel ik gewoon weerstand om iets te kopen. Het is zo nutteloos allemaal. Met een vervanging van een kapotte beker en eco schoonmaakspul (waar ze daar toch wel een prettige voorraad van hebben) zijn we weer naar huis gegaan. En de ‘heb ik dit echt nodig’ vraag die is me zeer bekend. Scheelt een hoop in de portemonnee 😉
      Veel liefs, goed weekend! x

  9. Jane brommet schreef:

    Lief gakje, toen ik het groene licht kreeg om met stal en alles te verhuizen en ook mijn huis waar ik alleen sliep en douchte, te ontruimen ontdekte ik dat heel mijn toen 67 jaar op deze planeet weer langs kwam. Gelukkig kon ik besluiten om de stal af te breken en alles naar de nieuwe plek te verhuizen en schakelde ik mijn netwerk in om mijn huis leeg te halen. Ik heb mn meubels weggegeven, vrienden de dingen uit laten zoeken die zij leuk vonden, mijn cd’s, foto’s en boeken meegenomen en werkelijk 6 tweedaagse trailers stampvol spul naar de stort gebracht. De kringloop is nog langs geweest natuurlijk….
    Heb toen n kleine storage gehuurd voor dat waar ik over twijfelde en we zijn op de oude plek al het bruikbare gaan slopen voordat de gesponsorde kraan de restanten voor onze ogen tot moes prak te zoals afgesproken. Het waarom zal ik je besparen.
    Mijn pipowagen stond al op de nwe plek…zonder spullen geen douche, had campingtoilet, maar het dak vd stallen moest af want de ponys stonden er al in…geen gras te zien, moest ook nog ingezaaid worden…
    Toen de ontspulling van de stal….
    Ik heb daar 2.5 jaar voor nodig gehad. Stukje voor stukje anders was ik kompleet stuk gegaan. We hebben veel weer met onze eigenmaterialen opgebouwd, daar ben ik zó blij mee.
    Weggooien omdat iets kapot is…de kloofbijl was compleet €3 duurder dan alleen de steel!! Ik heb de kapotte steel met behulp van YouTube filmpje zelf vervangen….wegwerpen is totaal anders dan ontspullen….wil ik maar zeggen…

  10. shivatje schreef:

    Ik hecht ook me nergens aan. Maar ik heb wel mijn gevoelens erbij.
    Soms moet je dingen wegdoen of weggooien en dat brengt weer plaats voor andere dingen.

    Aum Shanthi

  11. Stien den Braber schreef:

    O, wat ben ik het weer met je eens! En dat dan die mensen die “ontspuld” hebben, ineens zo superieur doen. Zo van, “dat ga je nog wel inzien”. Natuurlijk moet je rommel weggooien, doe ik ook. Maar ga ik me beter voelen omdat ik eens opruim? Heb ik niet gemerkt,. Fijne dagen! Stien

    • Marije De Gans schreef:

      Ik word vooral verdrietig van veel weggooien. Het hebben van zo veel zooi die we dus blijkbaar niet nodig hebben…. Als we daar nu eens mee beginnen. Minder kopen, minder willen hebben. Alleen dat wat echt iets toevoegt aan je leven. Dan hoeven we ineens een heel stuk minder weg te gooien. Jij ook heel fijne dagen!

  12. Rob Alberts schreef:

    Ontspullen lukt mij nog niet.
    Wel bedwing ik mij elke dag om iets te kopen.

    Stille groet,

  13. Kerst schreef:

    Een prima verhaal Marije de dierbare dingen krijgen en houden een plekje de rest is voor ons niet zo belangrijk eenvoudig en gezellig is bij ons het belangrijks een lieve groet Kerst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Recente post:

Ziekte

De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Gans beknopt: quotes

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: