Nog eens weer over dat ‘loslaten’ …

Deze week is het thema wat telkens bij mij bovenkomt ‘loslaten’.

Wij zijn thuis echt volop bezig met dat loslaten. Hoewel….vooral met weggooien, feitelijk. Uit de dozen (als je er honderden hebt uit diverse stulpjes, moet je er ook honderden uitpakken omdat je niet meer precies weet wat zich in welke doos bevindt), maar ook uit ons hoofd.

Dozen vol ballast.

Die dozen, dat is me wat. Ongeveer twee jaar geleden besloten we dat we terug wilden keren naar het noorden. Waar precies, daar hadden we nog geen idee van. Van alles wat er boven onze hoofden hing des te minder… gelukkig.

De dozen die ik destijds gevuld heb, ben ik nu stukje bij beetje uit aan het zoeken. Het meeste is gedaan, maar in de schuur wiebelt nog een indrukwekkende toren van met herinneringen gevuld karton.

Geestelijk loslaten.

Ik heb mijn verleden losgelaten de afgelopen maanden. Vooral in geestelijke zin. Ballast, problemen, verwachtingen die niet waargemaakt konden worden, maar waar ik met een kinderlijke hoop aan vast bleef houden. Dit alles heb ik meegegeven met de noordelijke wind, die hier in het mooie Groningen regelmatig stevig om onze oren blaast.

Een opluchting is het gevolg. Ik val letterlijk wat af. Acceptatie volgt automatisch. Van wat is, maar ook van wat was en van wat er allemaal is gebeurd. Van teleurstellingen in het verleden, van alles wat ik liever anders had gekregen, maar wat mij op deze wijze is gegeven.

Tegelijk heb ik vastgehouden aan een droom. Een droom die ik als kind al had, maar die ik bijna was vergeten. Een lief gezin, samen wonen bij de natuur, een dorp, een klein huis, een rieten dak, een tuin, dieren, mooie dingen om me heen, mooie dingen zien en voelen, schrijven, muziek, kunst. Alles wat mij beroert, direct om me heen……

Blijven dromen.

Deze droom heb ik een paar jaar geleden deels losgelaten. Bewust. We besloten om de plek, waar we niet thuis waren, te verlaten. Tegelijk heb ik mijn droom meegegeven met een bericht wat ik domweg gewoon heb gedacht en heb weggestuurd om gehoord te worden. Niet ‘ik wil’ denken en zo gevoelens forceren, maar de vraag stellen ‘wat heb ik werkelijk nodig?’ En de vraag ‘toon het mij’… Berustend en accepterend. Geen haast makend, berustend in het feit dat mijn leven zou lopen zoals het goed voor mij zou zijn. En die acceptatie….die is zo goed gebleken.

In welk geloof, in welke overtuiging dan ook, van spirituele of wetenschappelijke aard (ik geef de voorkeur aan een gezonde combinatie van beiden), wordt geadviseerd God, het Universum of de manier waarop dingen lopen te vertrouwen. Door niet te forceren, niet onomkeerbare zaken te willen keren. En dat vertrouwen is precies wat ik uiteindelijk kon laten zijn. Het kost tijd, zoals goede dingen dingen altijd hun tijd nodig hebben. Om een mooie bloem tot bloei te laten komen moet je het zaad zaaien, voeden, maar ook rustig wachten tot de tijd rijp is en het zaad ook. Tot dat magische moment waarop alle condities zodanig samenvallen dat ‘het’ gebeurt.

Ontkiemen.

Het zaadje wat ik met mijn jeugdige, kinderlijke droom heb geplant is eindelijk gaan ontkiemen. Nu is het tijd voor rust, om te aarden op onze nieuwe plek en om even tijd voor onszelf te nemen. Het leven te laten leven en daar zelf volop bewust in op te gaan.

Dat gebeurt er blijkbaar, als je loslaat, accepteert, laat gaan, maar je dromen niet helemaal vergeet…

Dan vallen dingen op hun plaats.

De Gans

Loslaten
Veel spullen die uit die dozen komen, zijn toch wel heel leuk. Dit oude lantaarntje heeft een gezellig plekje gevonden bij een stenen trapje in de tuin.

Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

23 thoughts on “Nog eens weer over dat ‘loslaten’ …

  1. Ben weer een voorzichtige start aan het maken met ‘bijlezen’ en val hier met mijn neus in hele fijne, herkenbare boter! Je hebt inderdaad sinds ik je lees aardig wat voor de kiezen gehad, zeker de laatste jaren, en hoe heerlijk is het dan dat alles nu langzaam maar zeker in volle vertrouwen op zijn plek valt. Zo mooi …. en zo mooi be- en geschreven! Liefs en een dikke knuffel!

    1. Ik raak niet meer bijgelezen 😉 Dank je wel voor je lieve reactie. Bij jullie is het niet anders, ook jullie weten hoe je moet genieten van juist die kleine dingen. Bijna zover en jullie mogen dat helemaal uitbuiten onder de nieuwe warme rieten deken van jullie Gele Huis. Liefs xxx

  2. Loslatn is zo ontzettend moeilijk. Ik loop er ook weer tegenaan. Ik heb mijn letterkind losgelaten en van mijn echte kind krijg ik bericht dat hij zijn vaarbewijs 2 heeft gehaald en dus deze zomer op de Middellandse Zee vaart. () Ik vind het zo lastig enthousiast te zijn, terwijl ik het hem van harte gun. Liever duikt mijn moederhart in de doemscenario’s maar verdikkie toch, daar steun ik hem niet mee. Sinds vanmiddag heb ik dus maar besloten dat ik me niet meer druk wil maken, ik kan er immers geen invloer op uitoefenen. Hopelijk geeft het me rust.

    1. Ik las vanmorgen over het speelgoed en de knikkers van je echte kind, die naar een kant van het huis rolden…. Je kunt zo trots zijn om al het moois wat je maakt. Wat moeilijk is het om je kind te laten gaan he. Je kunt er geen invloed op uitoefenen, en volgens mij komt hij, met jullie op de achtergrond, uitstekend beslagen ten ijs. Geen doemscenario wat daartegenop kan! Heb vertrouwen in dat mooie kind. En over 14 jaar mag jij deze woorden tegen mij zeggen 😉 Liefs x

  3. Loslaten…. is en blijft een hele opgave he…. maar weet je…. luister gewoon wat vaker/beter naar het kind in jou wiens toekomst nog onbezorgd en zonnig was… dat helpt wel 😉

  4. Zo mooi verwoordt! Ik ben helemaal mee in je verhaal en kan me er in vinden. Al merk ik een omgekeerde beweging: wanneer ik mijn leven accepteer zoals het is, kan ik het verleden loslaten. En dan plots opent zich een nieuwe vrijheid, een nieuwe mindset….. groei en energie waaruit dan weer vreugde volgt…

  5. Rust moet ook doen voor jou. Gewoon moet je accepteren. Gewoon even alles opruimen. Het is ook moeilijk voor je. Groetjes,

    1. Nu we verhuisd zijn en terugkijken zien we dat het een hele moeilijke periode was de afgelopen twee jaar. Maar gelukkig heeft ons dat alleen maar meer gegeven. Alle reden om echt dankbaar te zijn. Dank je wel en lieve groet,

  6. Voor men iets kan loslaten moet men het volledig geaccepteerd hebben. Dan pas voel je vrij en ontkiemt het zaadje zich tot een mooi bloem.
    We houden allemaal dingen bij dat ons het gevoel geeft van vasthouden. Juist op een moment moet men het loslaten en dan pas geniet je. Genieten op een manier van te weten ik leef nu en kijk wat ik al verwezenlijkt heb.

    Aum Shanthi

    1. Soms is het ook moeilijk om dingen los te laten. Zeker als je er een gevoel van (schijn)veiligheid aan ontleend. Als je dan dingen weg doet kan dat heel angstig voelen, zeker in het begin. Maar het geeft weer ruimte voor nieuwe, mooie dingen die, als je de juiste toe laat, zo heel mooi in je leven passen. Dank je wel.

      1. Omdat we gewend zijn om dingen als veilig aan te voelen kan het moeilijk zijn ze los te laten. Maar het is zuiver onze denkwijze die dat moeilijk maakt.

        Aum Shanthi

            1. Of ze weten dat het niet juist is, maar ze durven hun kooi niet te verlaten uit angst voor het onbekende. Daar zijn er veel van en als dat uiteindelijk lukt dan is dat heel moedig.

  7. Zaken waar je geen invloed op kunt uitoefen, moet je gewoon accepteren Marije, dan loop je er ook niet meer over te piekeren, het werkt bevrijdend! Zo heeft een mens in zijn leven heel wat verzameld en bewaart, een hoop daarvan, wist je eigenlijk niet eens meer dat je had. Gewoon een keer de knoop doorhakken, en opruimen. Ik heb dat ook een keer radicaal gedaan, en nog niets gemist.

    1. Ja precies. Zeker als je, zoals wij, anderhalf jaar zonder je eigen spulletjes hebt moeten doen dan merk je met hoe veel minder je toe kan. We gooien nog steeds erg veel weg. Heerlijk is het. En je mist het inderdaad niet.

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.