Negativiteit is geen Mooi Leven

Soms zie ik het ineens weer…

Negativiteit.

In anderen, maar soms ook in mijzelf. Wij mensen zijn immers altijd op zoek naar iets meer dan wat wij hebben of bezitten. Het lijkt wel alsof wij mensen op één of andere wijze altijd wel iets denken te mankeren. Ik zie om mij heen mensen daardoor negatief over zichzelf denken, voelen of zelfs oordelen. Of nog erger, hun persoonlijk gevoel van falen naar buiten lanceren of op anderen projecteren. 

Negativiteit.

Soms kriebelt bij mij ook ergernis over het handelen van iemand of over een situatie. Ik ben immers ook maar mens en alles behalve perfect. Dan kriebelt er onbegrip voor iemands uitlatingen of manier van optreden, maar ook onbegrip voor mijn eigen ergernis daarin. Het is immers niet fijn om je geïrriteerd te voelen. Soms duurt het even voordat ik mij er bewust van ben, laat ik mij meeslepen en kom ik er pas achter als ik zelf een groot tekort krijg aan energie of wanneer er dingen gebeuren die ik zelf had kunnen voorkomen door eerder mijn grenzen te bepalen. Daarom ben ik in mijn leven inmiddels aardig gehard in afstand nemen. Afstand van bepaalde situaties, maar ook afstand van personen. Sommige visies, handelingen, uitlatingen, gedragingen of levenswijzen en alle negativiteit die daarmee samen gaat wil ik gewoon niet meer in mijn leven. Dergelijke dingen kosten me teveel energie. Dus het is me letterlijk te duur. Ik heb daar geen zin meer in.

Energie besparen.

Mijn energie is beperkt. Zodanig beperkt dat ik bijna een volledige dosis nodig heb, zonder nog reserves op te bouwen, om mijn dag te leven, mijn gezin te voorzien van liefde en aandacht en de mensen in de nauwe kring daaromheen te zien en lief te hebben. Om te genieten van al het moois dat het leven mij geeft. Om dankbaar te zijn voor wat ik in mijn leven mag ontvangen en om nog wat reserves te hebben om de dagelijkse tegenslagen voldoende op te kunnen vangen. En dat luistert bij mij heel nauw. Dus wie mijn energie afneemt, die hoef ik niet. Evenmin doe ik mee aan activiteiten of andere dingen die mij zodanig leeg trekken dat het ten koste gaat van mij en mijn lieven. Want daardoor wordt mijn omgeving te zwaar belast en dat wil ik ook niet.

 

negativiteit
Vooral als je dingen niet meer helder kunt overdenken is het noodzaak om gemaakt keuzes nog eens goed te heroverwegen. Zo creëer je meer rust voor jezelf en je omgeving.

Ont-moeten.

Een tijd geleden lanceerde ik deze term op de blog in een heel andere log. Sindsdien zie ik hem steeds vaker voorbijkomen. Vorig jaar heb ik de kreet ook weer even opnieuw van stal gehaald in dit logje, omdat ik het gevoel had dat dat nodig was. En ik stelde daarin de vraag ‘Wanneer ont-moet jij jezelf?’ Want we hebben altijd een keuze om iets geheel of gedeeltelijk te doen, of om nee te zeggen. Dat ‘nee’ is een even geldig antwoord als ‘ja’.

Maar ik stel ook dat je niet iedereen aardig hoeft te vinden of in je leven moet accepteren. Dat je ‘nee’ mag zeggen tegen geboden hulp die jij niet wilt aanvaarden. En ook dat je ‘ja’ mag zeggen tegen een ochtend lui lanterfanten op de bank met je kind. Dat je ‘nee’ mag zeggen op het verzoek om jouw hulp of medewerking aan iets op de school van je kinderen of elders in de maatschappij. Een ‘nee zonder reden’. Wat een ander daar ook maar van vindt.

Keuzes maken.

Ik heb het laatste jaar nog explicieter geleerd om de beste keuzes te maken. Geen keuzes tegen anderen of tegen vragen of verzoeken om hulp, maar keuzes om het beste uit mijn leven te halen. Voor mijzelf en voor iedereen die ik liefheb.
Dus ik geniet. Ik ontmoet. Ik ontmoet mensen, dieren, gebeurtenissen. En ik leef daar intens mee en kan daar helemaal in opgaan. Ik juich mee met wat heel mooi is en huil mee met de tranen die ook bij het leven horen. En ik vecht mee met mensen die zich inzetten voor wat juist is. Blij en bedroefd, juichend en treurend, soms zelfs verontwaardigd. Om en om en om en om.

Ups and downs. Ze horen bij het leven. In dat leven worden je lessen gegeven en worden je wijsheden getoond. Aan jou om je energie te verdelen en daar iets mee te doen. Aan jou om de beste keuzes te maken. Voor mensen, voor gelegenheden. Voor wie jij liefhebt. Maar bovenal voor wat jij doet.

Dat maakt het leven mooi.

De Gans

 

negativiteit
Op een grauwe dag vielen deze mooi gekleurde besjes extra op.

Alle foto’s in deze log zijn copyright byDeGans. Voor meer informatie verwijs ik naar de disclaimer op dit blog.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

13 thoughts on “Negativiteit is geen Mooi Leven

    1. Niets menselijks is ons vreemd 🙂 Het is niet erg om in die valkuil de trappen (hoewel vaak niet zo prettig), zolang je er maar weer uit komt.

  1. Het hele leven ben je bezig met een balans zoeken. Dat op zich is al vermoeiend genoeg. Als daar nog chronische ziektes en/of gebreken bij komen, wordt het allemaal nog een tikje moeilijker.
    Ups en downs zullen altijd blijven en zolang je niet te lang in een down blijft hangen is dat niet erg.
    Xx

    1. En de meningen van anderen over jouw chronische ziekten en gebreken 😉 De down moet ooit weer naar up, dat is zeker zo. Gelukkig leeft het leven daar vanzelf naar toe, als je in staat bent dat toe te laten. Liefs xx

  2. Goed punt hoor!
    Kun je ook nig energie opbrengen
    om tekst en foto’s te maken om te plaatsen?
    Anders moet ook dat gekanaliseerd.
    Face book maar niet… vissen naar complimenten
    Facade opbouwen en blijven lachen om het
    aantal likes te laten groeien…
    Zo zie ik het gebruikt, misbruikt door velen.
    Ik zet er eigenlijj vooral mijn teksten
    laten lezen. Ongeacht wat er van gevonden wordt
    al is aandacht ook wel fijn en hoop ik
    dat de lezersgroep groeit!

    Sterkte met alles

    1. Die energie van de foto’s geeft mij energie, daar ben ik blij om! Het komt allemaal weer op zijn pootjes terecht, maar soms anders, of langzamer dan gewild.
      Social media is en blijft een apart fenomeen…
      Wat mensen vinden is eigenlijk zelden echt van belang. Ik geniet van je gedichten. Zal binnenkort weer even echt tijd vrijmaken om ze goed te lezen.
      Dank je wel!

  3. Jouw woorden zouden de mijne kunnen zijn. Altijd maar dat “redderen” om met een beetje energie heel de dag door te komen. Ik probeer negatieve mensen uit mijn leven te bannen maar dat is moeilijk als het dichtbij-familie is. En juist een opmerking van hen komt het hardst aan: “Ik heb hetzelfde als jij maar ik ga iedere dag gewoon naar mijn werk.” De kunst van chronisch ziek zijn, is om ook chronisch positief in het leven te staan.
    Lieve groet ♥

    1. “Ik heb hetzelfde als jij maar ik ga iedere dag gewoon naar mijn werk.”… Nou wat ongevoelig. Ooit was mijn repliek ‘dan heb je dus niet hetzelfde als ik en werkelijk geen idee waar ik het over heb. Met dank voor je medeleven’. Brrrr wat hard. Ja, ik ken ze ook, die opmerkingen. Ik laat ze de laatste tijd lekker neerploffen voor de voeten van degene die ze uitspreekt, struikelt diegene er maar over 😉
      Ik was een beetje geïnspireerd door jouw logje gisteren. Die blauwkleurige negativiteit vond ik echt heel erg. Positiviteit heelt, maar acceptatie nog meer. Zodat je niet het gevoel hebt dat je alles maar met positiviteit op moet lossen. Je mag ook wel eens een dag (of week) intens balen van alles. Als dichtbij familie negatief is, of mij negatief behandelt, dan neem ik ook afstand. Geen energie meer naar gedoe hoor 🙂
      Lieve groet <3

  4. Ik zit op jouw golflengte. Sinds mijn pensionering na 43 jaar bijna fulltime geregeerd te zijn door mijn werk, kies ik nu voor mezelf. Ik doe alleen nog maar leuke dingen, alleen maar mijn eigen keuzes. Klinkt egoïstisch, maar ik ben ook voor mijn omgeving een leuker mens geworden. Het voelt ontspannen en goed.

Gak mee en plaats hieronder je reactie,