Met gevoel wordt alles mooier

Gevoel

Met gevoel wordt alles mooier

Gevoel. Empathie. Mijn gave én valkuil. Want het één heeft vaak ook een andere keerzijde die je onder ogen moet zien.

Een uitputtend iets

Zo putte het medeleven met iedereen op de wereld mij vroeger echt enorm uit. Ik gaf bakken met energie aan anderen en leefde in alle emoties en ellende van mensen mee. Maar dat ging uiteindelijk altijd ten koste van mijzelf. Want niet iedereen die ik mijn energie gaf, gaf mij voldoende terug. Zo kwam het maar al te vaak voor dat mensen mij leegzogen en boos werden als ik tenslotte niks meer geven kon… Dat dat ook anders kon, wist ik destijds nog niet. Ik omringde mij vanuit vroegere patronen vaak met energiezuigers en figuren met een wankel zelfbeeld. Ik voelde dan wel dat er geen evenwicht was, maar het tij keren kon ik niet. Dat zorgde nogal eens voor conflicten in mijn bestaan.

Doseren

Inmiddels is dat anders. Die empathie die hoort bij mij, maar ik heb veel beter geleerd om het gedoseerd toe te passen. Als ik voel dat iemand mijn energie wegneemt, of heel anders in het leven staat dan ik, dan houd ik tegenwoordig afstand. In veel gevallen laat ik mijn pakketje meegevoel dan lekker in de koelkast staan. Toch maak ik soms (gelukkig tegenwoordig meestal vanaf de zijlijn) dingen mee die mij heel erg tegenstaan. Sommige mensen kunnen bijzonder kil en bot zijn.

Ik kan moeilijk een gelijke dosis empathie van de wereld verwachten als ik zelf te geven heb. Mijn dosis meegevoel is absoluut geen maatstaf die ik ga projecteren op een ander. Toch kan het me bijna lichamelijk pijn doen als ik bij anderen juist het ontbreken ervan detecteer. Het jezelf vooropstellen, voorbijgaan aan de realiteit en behoeften van anderen, opeisend waar jij meent en vindt recht op te hebben en voet bij stuk houden, ook al vragen mensen je even iets te temperen.

Mensen die zo zijn daar houd ik niet van. Soms moet ik mij op de lippen bijten om niet tegen zulke harde, gevoelloze types in te gaan. Want ik weet inmiddels ook wel dat dat zinloos is. Ik laat ze dus. Diezelfde mensen vinden mij vaak soft, weekhartig of overgevoelig. jammer dan. Past niet.

Oproepje aan minder fijngevoeligen

Maar ik kom wel weer tot een oproepje. Een oproep aan die minder fijngevoeligen onder ons, om zo nu en dan je ego en je eisen eens op zij te zetten en te proberen om je toch eens te verplaatsen in een ander. Niet zoals jij zelf bent en vindt hoe de wereld zou moeten zijn, maar in een zuiver respecteren dat een ander het anders kan, en mág ervaren dan jij dat doet. En bedenk daarbij ook eens of je wel bereikt wat je wilt bereiken door andere mensen zo hard aan te vallen en jezelf neer te zetten als een hardvochtig mispunt.

Liever kunnen we anderen niet maken. Maar verandering begint wel bij onszelf.

De Gans

 

gevoel

Niets meer missen? Volg De Gans ook op:
 

Wie is De Gans?

10 Replies to “Met gevoel wordt alles mooier”

  1. Voor mij is het ook erg herkenbaar. Zo spreek ik regelmatig met mijn oom en nichtje af, terwijl mijn oom zo gigantisch negatief is dat ik na zo’n middag helemaal leeggezogen ben. Toch doe ik het dan voor mijn nichtje. Echter in sommige gevallen kies ik inmiddels wel echt voor mezelf!
    Mooi geschreven!

  2. Matroos Beek schreef:

    Helemaal waar Marije. Ik hoop dat velen dit lezen en toepassen. De wereld zal er enorm op vooruitgaan. Lieve groet X

  3. omabaard schreef:

    De jaren leerden me dat er zoveel verschillende mensen én karakters zijn. Vroeger kon ik er echt niet bij hoe iemand soms een medemens zo kon kwetsen, zo de grond inboren, zonder er zelf bij stil te staan, ook niet achteraf.
    We voelen, ervaren en beleven alles op een andere manier.

    Ik heb het opgegeven,opgegeven om te proberen begrijpen, blijkbaar zijn we allen totaal anders, en die aanvaarding maakt me rustiger. Ik denk niet dat het slechte wil is, maar als je het niet aanvoelt…..

    Alhoewel, het lukt me niet altijd hoor 🙂

    • Marije De Gans schreef:

      Zo is dat. We zijn allemaal verschillend en ook ik heb opgegeven het te begrijpen. Al blijf ik het moeilijk vinden dat sommige mensen gewoon echt gemeen kunnen (en willen) zijn. Aanvaarding geeft zo veel rust.

  4. Hennie schreef:

    Lieve Marije, wat is dit herkenbaar. Ik heb in mijn omgeving ook mensen due mij leeg zuigen. Ik probeer ze op een afstand te houden maar je komt er niet altijd onderuit. In de jumbo kom ik altijd iemand tegen due over haar ziekte wil
    praten , ik probeer haar te ontlopen maar zij is heel gewiekst. Ze begint over mijn boodschappen en vervolgens over haar. Zo ga ik vrijdag avond uit eten met een vriendin due erg druk is, wij hebben ons er op ingesteld omdat zij gewoon zo is. Ze kan niet luisteren en wij zijn doodmoe als we naar huis gaan. We doen dit twee keer per jaar, ze is best aardig maar toch. Ik vermijd die mensen zi veel mogelijk , ik heb genoeg gegeven in mijn leven, nu ben ik aan de beurt. In oktober begin ik een cursus mind fullnes, lijkt mij heelijk, gewoon luisteren naar je zelf leven in het nu. Lieve Marije, jij geeft nog heel veel in je berichtjes , denk im jezelf ent rek he niks aan wat anderen zeggen. Jij bent een uniek mens.
    Liefs Hennie

    • Marije De Gans schreef:

      Jij bent ook iemand die veel geeft Hennie. Vooral mensen die naar jou informeren als opstapje voor zichzelf laten je vaak in de val lopen. Goed luisteren naar je gevoel en inderdaad, je hoeft contacten niet te verbreken, maar doseren is maar al te nodig. Wens je toch een fijn etentje vrijdag! Pas goed op jezelf, knuffel xx

  5. Kerst schreef:

    Ja altijd klaar Staan voor een ander dat is verleden tijd en jezelf weg cijveren helemaal na twee burnouts en dan Kunnen sommigen het nog niet bevatten hoe je daar in verzijlt bent geraakt Met het nodige commentaar om je partner denken en de kinderen en wat goede vrienden dan vind ik het wel prima een lieve groet Kerst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Quote of the Week:

ziel

GALERIE

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

%d bloggers liken dit: