Lockdownmoe

Lockdownmoe

Lockdownmoe

Ik word een beetje moe van de eentonige dagen. Vanwege mijn chronische beperkingen ben ik wel gewend aan rust en allenigheid, maar toch is dit anders. Lockdownmoe ben ik.

Minder weg

We trekken er natuurlijk stukken minder op uit. Want omdat we wonen te midden van de natuur, wandelen we ook ‘thuis’. Alle cultuurbijeenkomsten zijn al maanden gesloten, dus dat schiet ook niet op.

Een kunstzinnig bezoek via de laptop op onze keukentafel heeft toch niet de geuring en reuring van een zaaltje creativiteit met het geluid van op schuifelende voeten mompelende mensen. Alle ontmoetingscentra van het landschap zitten nog steeds potdicht en de terrassen staan nog altijd troosteloos opgestapeld onder dichtgevouwen parasols waarover klaterend het zonlicht lacht.

De communicatie met de buitenwereld gaat nog steeds grotendeels via schermen, en als er al iemand voor ons kookt, wordt dit nog immer genuttigd aan die eeuwige keukentafel en mogen we zelf afwassen.

Piekeren

Ik merk dat ik in een stemming kom waarin ik vroeger tijdens de slotdagen van schoolvakanties zat. Dan werd ik wat piekerig en somber. Zodra de school zijn deuren opende om ons kinders warm te onthalen, was het over.

Zo pieker ik nu over mijn lichaam dat het stiekem steeds meer laat afweten en over hoe slecht ik met de verschijnselen van een ‘chronische hersenschudding’ kan omgaan. En dat ik dit virus niet moet krijgen, want dan wordt het een heel nare toestand. Zo nu en dan grijpt dat alles me wel wat bij de keel.

Intussen wordt van ons weer een nieuwe balans gevraagd op schoolgebied. Spruitlief gaat twee dagen naar school en werkt drie dagen thuis. Dat vergt weer een nieuwe communicatiegolf om zaken duidelijk te krijgen en zoonlief soepel de juiste lesstof bij te brengen.

Daarbij merk ik dat er tussen de beeldschermloze overtuigingen van de taaldocente die ik ooit was en de huidige digitalisering van het onderwijs best een grote afstand zit.
Ik ben voorstander van internet, maar, zeker op taalgebied, vind ik digitaal onderwijs echt niet voldoende. Taal moet je doen…niet aanklikken op de computer. Het is voor ons en school wat schipperen.

Positief

Enfin, genoeg misnoegen in mijn hoofd. De energie die ik nog heb besteed ik daarom positief.

Dus struin ik internet af naar leuke filmpjes die onregelmatige werkwoorden laten dansen, pak ik de koelkast uit om te illustreren wat allemaal onder zuivel wordt verstaan en ontwikkelen we ter ontspanning een geheel nieuwe sport in de vorm van trampolinevoetbal met crocs, waarbij de voetbal slechts als keeper dient.

En gelukkig is er onze tuin, waar ik, met mijn handen in de aarde, of kletsend met mijn bomen (ja, dat doe ik!) de meeste spanning weer even voel wegglijden. De natuur absorbeert mijn zorgen en fluistert dat alles weer goed komt.

En dan heb ik weer nieuwe hoop op een verdergang van het leven, met hopelijk meer aandacht voor elkaar en minder bombastische regels en wetten…

Corona heeft ons laten zien dat dat kan.

De Gans

Lockdownmoe

Foto: Vrede in ons tuintje…

! Lieve mensen, pas op elkaar, wees zuinig op jezelf en blijf gezond ! #houdafstand

Wil je niets meer missen? Volg De Gans dan ook op:
&

Wie is De Gans?

17 Replies to “Lockdownmoe”

  1. Mirjam Kakelbont schreef:

    Het duurt te lang nu. Daarvan raken mensen van de leg.
    Ik herken je in mijn blog. Mijn chronische vermoeidheid voelt ook erger terwijl mijn dagelijks ritme hetzelfde is gebleven. Laten we roeien met de riemen die we hebben en hopen dat we de stroming mee krijgen…
    Houd je taai en onthoud: een mens hoef niet altijd flink te zijn…
    Dikke liefs ♥

    • Marije De Gans schreef:

      Soms is niet flink ook best flink he 🙂 Het gaat inmiddels wel weer. Ik merk dat ik me op dit moment heel erg ongemakkelijk voel als er veel drukte en veel mensen in de buurt zijn. Ik blijf nog altijd zo veel mogelijk thuis, al lukt dat niet altijd met een schoolgaand kind en de wereld die weer wordt opgestart.
      Dikke liefs terug! ♥

  2. Jetje schreef:

    Zo herkenbaar Marije! Goed geschreven. Zelf had ik verwacht dat ik in deze periode eindelijk wat minder spanning zou hebben, maar dat is helaas niet zo. Het een maakt toch plaats voor het ander, want het leven is anders en dat heeft impact. Ik hoop met je mee dat de wereld blijvend in ons voordeel verandert na deze crisis. Meer rust, meer respect voor elkaar. Zou geweldig zijn.

  3. minoesjka schreef:

    Herkenbaar die saaie dagen, de lockdownmoeheid …….. en toch …………
    Juist nu kan ik ontdekken hoe ik bij mezelf kan blijven, ik kan mijn dromen onderzoeken, me oefenen met geduldig zijn, tevreden zijn en kijken naar alleen maar dingen waar ik blij van wordt.
    Zachtjes aan kom ik er achter waar ik echt energie van krijg.
    Zachtjes aan leer ik dat je tijdens wachten nog zoveel kan leren en ontdekken.
    Makkelijk is het niet, maar rijker wordt ik wel.

  4. shivatje schreef:

    Nog even geduld hebben al zal het er toch helemaal anders aan toegaan. Ik zie dit hier ook in Antwerpen.
    Maar goed alles kent zijn negatieve en positieve kantjes. En zit je even in een dipje dan zeg je maar even tegen jezelf dat hoort erbij

    Aum Shanthi

  5. Het is heel begrijpelijk dat je lockdown moe bent. Heb het gevoel dat steeds meer mensen hier last van hebben en terecht natuurlijk. Zelf heb ik vorige maand in zoveel zorgen en angst geleefd dat de maatregelen daarbij in het niet vielen. Nu ben ik weer gewoon aan het werk, wat het denk ik ook minder moeilijk maakt. Dus vooralsnog hier geen corona dip gelukkig.

  6. Karel schreef:

    ik was het ook ff zat , woon ook in de natuur , maar wilde anders
    pakte de trein , met een mondkapje voor en reed een aantal stations verder
    en wandelde in 19 km weer naar huis , O wat was het fijn weer echt aan het wandelen te zijn
    jij nog maar lekker met je handen in de aarde
    houd vol en blijf gezond

    fijne avond groet

    • Marije De Gans schreef:

      Dat kan ik me zo voorstellen Karel! Heerlijk om dit door te komen te midden van de natuur, maar uiteindelijk ken je elk grassprietje persoonlijk en dan voel je toch die hang naar een ander perspectief…. Dat was vast een heerlijk wandeling. Goed weekend!

  7. Matroos Beek schreef:

    Het dipje had ik vorige week, maar nu is het weer over. Het komt en gaat. Het is niet altijd even gemakkelijk. Hou de moed erin. Veel liefs

    • Marije De Gans schreef:

      Ja dat is zo. Ik haalde vandaag onze spruit van school. Het leek zo normaal en tegelijk ook weer niet. Dat maakt het erger. Het gaat nu weer goed. We houden de moed er met zn allen in hè. Liefs ❤

  8. Kerst schreef:

    Hey Marije een aangrijpen verhaal ja iedereen zit in zijn eigen locdoun Met grote en klijne zorgen bij ons zijn de kinderen de deur uit ik kan mij prima vermaken in de tuin kom wijnig van het erf voel mij aardig fit geen stres en druk Meer in het lijf ik wens je veel gezondheid en liefs groetjes Kerst ‍♂️

  9. M e l o d y schreef:

    Het komt goed meiske …. hou vol….. binnenkort mogen we weer!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Nieuws: De Gans exposeert!

Expositie

Marije De Gans

#HOUDAFSTAND

BLOG

Leeggegoten

Gans beknopt: quotes

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: