Kaartige weken …

kaartig

Kaartige weken

Dat fenomeen der kerstkaarten… Elk jaar krijgen we ze nog en elk jaar verstuur ik ze weer. En dat blijf ik ook doen. Al geloof ik dat ik daar inmiddels een echte uitzondering op ben.

Een stukje van mijzelf

Ik ben een kaartige Gans. Ik vind kaartjes leuk. Al heb ik er, door alle feesterijen in ons eigen gezin, elk jaar weinig tijd voor. Maar die tijd die maak ik toch. Omdat ik het belangrijk vind. Wie een kaart van mij krijgt, ontvangt sinds enkele jaren een eigen ontwerp met handgeschreven woorden. De één een wat langere boodschap dan de ander. Omdat ik iedereen een persoonlijke noot wil geven bij het versturen.

Minder telefoon

Ik ben niet van de goede voornemens. Ik besluit elke dag wat ik goed vind om te doen en wat niet. Zo heb ik de afgelopen maanden steeds vaker mijn telefoon weggelegd. Ik stoor me, en dat is wel bekend, in toenemende mate aan onze digimanie. Het lijkt alsof alles via het beeldscherm moet. En we kunnen wel rustig aan willen doen in ons leven, met onze groeiende overprikkeldheid, maar intussen zitten we wel mooi de halve (of hele) dag met onze neus op ons mobieltje. We maken ons gigantisch druk om andermans leven, andermans opvattingen, kleding en elkaars geestelijke of lichamelijke gesteldheid. En alsof dat nog niet genoeg is maken we ons ook druk om bijna al het nieuws van de andere kant van de wereld. We kennen op dit moment op dat vlak geen grenzen meer, dat gevoel heb ik.

Even snel een appje

Wat ik zo jammer vind is dat daardoor het wezenlijke contact onderling steeds verder afneemt. Ik ben er zelf ook schuldig aan, heel eerlijk. Het is immers makkelijk om even snel een appje te sturen en weer door te pezen met je eigen gedoe. Maar werkelijk contact blijft daardoor wel sneller achterwege. Ook in de kaartenstroom zie ik het. Steeds minder mensen sturen kaarten en steeds meer berichtjes bliepen binnen via de mail of zelfs WhatsApp. En geloof me, als je blogt en je dientengevolge soms ook bezighoudt met de kanalen op social media, zoals ik, dan loop je een groot risico om de hele dag met al die digitale kerstwensen bezig te zijn. En dát wil ik nu juist niet.

Het is goed bedoeld, dat weet ik. En ik snap ook wel dat mensen daar voor kiezen. Maar ik doe het niet. Bovendien heb ik mijn beeldschermen niet zo regelmatig bij de hand dat ik ze allemaal ook echt kan beantwoorden. Er bungelen deze dagen heel wat goedbedoelde, half of niet gelezen kerstwensen onbeantwoord in mijn mobieltje.

Gans kaartige eindejaarswensen

Ik heb daarom elk jaar een groeiende stapel uitgaande post. Ik stuur, of overhandig, een handgeschreven kaart, voorzien van foto van eigen productie. Geen kerstfoto overigens. Dat vind ik te cliché. Maar behalve een paar heel algemene Ganse-eindejaarswensen op die door mij soms verfoeide media, ga ik via die route geen persoonlijke kaartjes meer versturen. Het is gewoon niet mijn ding.

Voor komend jaar is, net als de afgelopen weken, mijn voornemen de telefoon vaak weg te leggen en ’s avonds helemaal uit te zetten. Meer lezen, papieren leesvoer welteverstaan en vooral meer aandacht voor de mensen om mij heen, ons gezinnetje voorop. Het komt dan soms voor dat ik later reageer op blog, app en sociale media. De tijd die mij dat oplevert is vooral kwali-tijd. En daar ga ik weer lekker van genieten.

De Gans

 

kaartige

Kaartige Kaarten

Niets meer missen? Volg De Gans ook op:

Wie is De Gans?

 

 

 

26 Replies to “Kaartige weken …”

  1. Nathalie schreef:

    Elk jaar stuur ik handgeschreven kaarten, het is soms heel moeilijk om iemand een gezond 2020 te wensen als ik weet dat diegene het eind niet zal halen.

    Wat prettig is, is dat er op de kaart gereageerd wordt, ook met een kaart. Geen e-mails of appjes… een wens doe ik liever persoonlijk. Kost wat meer tijd, maar geeft veel meer voldoening..

  2. Anna berg schreef:

    Hier zijn een 40tal kerstkaarten op de bus gegaan. De tafel bij de kerstboom is ondertussen al aardig bezaaid met kaartjes van vrienden. Dus ja, wij doen er hier ook nog aan.

  3. Mirjam Kakelbont schreef:

    Het geluid van mijn telefoon staat standaard uit. Ik wil gewoon geen ping, bliep of riedeltje horen. Als ik er erg in heb, kijk ik of er een berichtje staat. Soms vergeet ik dat ik zo’n smart-ding heb.
    De kerstkaarten houd ik er ook in. Overal een persoonlijke noot erbij. Kaarten met alleen de namen erop geschreven, vind ik zo’n koude bedoening. Ik ben gék op kaarten (-:
    Lieve groet.

  4. minoesjka schreef:

    Nee hoor, je bent echt niet de enige die handgeschreven kaarten verstuurd, al voelt het soms wel zo. Daar kan ik over mee praten.
    Gewoon even stil staan bij de persoon waar je de kaart voor schrijft, ik geloof zeker dat dat meerwaarde heeft, voor mij maar ook voor de ontvanger.
    Ook verjaardagen en andere gebeurtenissen beloon ik met een handgeschreven kaart,
    Het verschil is tegenwoordig dat mensen blij verrast zijn met die aandacht en dat ook terug geven. Het zegt iets over onze vluchtige, haastige tijd.

    • Marije De Gans schreef:

      Dat ben ik helemaal met je eens. Ik begrijp wel dat mensen het digitaal doen, en ik waardeer ook echt het gebaar. Maar het past niet bij mij, heb ik gemerkt. Wens je mooie dagen toe. Lieve groet,

  5. shivatje schreef:

    Een geschreven kaart is nog altijd mooier dan iets digitaal.
    Ik doe mee met je kwali-tijd

    Aum Shanthi

  6. Heel herkenbaar. Ook ik stuur dit jaar weer ‘analoge’ kaarten. Tot mijn plezier krijg ik ook weer een aantal papieren kaarten binnen. En de media? Ook die beperk ik. Ik wens je fijne feestdagen en een mooi, positief 2020 met veel letters.

  7. Anuscka schreef:

    Wij doen het al een paar jaar niet meer: echte kerstkaarten versturen. Het is zeker veel persoonlijker dan een appje (daar heb ik echt een hekel aan, een ‘kaart’ via WhatsApp!) , maar ik hoop dat de mensen om wie ik geef dit het hele jaar door weten, door de aandacht die we elkaar gegeven hebben en/of het contact dat we – in levende lijve, via de telefoon of digitaal – met elkaar hebben, en dat het daarom niet ‘nodig’ is dat via een kerstwens aan elkaar te bekrachtigen… Tegelijkertijd krijg ik net als jij ook wel steeds meer moeite met het online zijn, het achter een schermpje zitten, dus dat doe ik minder en minder en minder… en dat bevalt goed. Dan maar wat minder bloggen over al die tijd die ik hier heerlijk buiten doorbreng… 😉 We maken elk jaar in deze ‘stille tijd’ wel een wens, of een intentie, kenbaar aan wie dat maar lezen wil op diverse digitale media. Heb het fijn samen, deze bijzondere tijd van het jaar! XX

    • Marije De Gans schreef:

      Ik kan het me bij jullie ook wel voorstellen. Dat wordt een hele internationale organisatie. En je hebt helemaal gelijk, het hele jaar door mag je aan elkaar denken. En elk doet het ook weer op zijn eigen manier. Lieve groeten en geniet samen xxx

  8. Kerst schreef:

    Hey Marije een mooi voornemen een beetje minder digitaal is prima altijd mooi om een paar kerstkaarten te krijgen een lieve groet Kerst

  9. Karel schreef:

    je kaarten zijn vast zo mooi als het mooie woord kwali-tijd

    • Marije De Gans schreef:

      Het zijn de kaarten van de foto. Ik vind ze zelf wel weer leuk geworden. Dank je wel Karel!

      • Karel schreef:

        ja die zijn mooi
        ik zwierf veel door de bergen , te voet en op de fiets en skiede ook graag
        langzaam weer conditie opbouwen , maar de bergen zijn mij nu te hoog
        voel me al fitter hoor
        lieve groet , Karel

    • Johanne schreef:

      Ook ik ben een kaarten (post) mens. Het beschrijven kost me steeds meer moeite. Wil het heel vraag blijven doen. Volgend jaar begin ik in september. Knuffel voor jou lieve Marije♥

  10. M e l o d y schreef:

    Joe goo gurl
    ❤❣

  11. Hennie schreef:

    Lieve Marije, je hebt gelijk. Wij versturen nog kaarten hoor, veel werk maar te belangrijk om het niet te doen. Ik betrap mij er ook op hoor dat ik gauw naar mobiel grijp, niet goed. Ik zie het om mij heen, ook in een restaurant, ik doe dat niet hooguit om een foto te maken. Met mobiel sta je de hele dag op scherp, niet goed, alles komt binnen en je hersenen moeten het maar verwerken. Ik wens je digitaal nu hele fijne en gezellige dagen. Geniet van je gezinnetje. Liefs Hennie

    • Marije De Gans schreef:

      Ik kan me wel voorstellen dat anderen het digitaal doen hoor. Maar ik vind het leuker zo. Herken wat je zegt over het restaurant. Bij mij, als hij al mee is, blijft ie in de tas. Ook voor jullie vast heel gezellige dagen. Veel liefs xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Quote of the Week:

Nieuw werk in de Galerie!

psychologisatie

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Oude Gaksels

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: