Januarigrauw

januarigrauw

Januarigrauw

Dat is het, feitelijk. Januarigrauw. En ik heb het idee dat we die grauwigheid met zijn allen samen ook wel een beetje naar binnen aan het trekken zijn.

Lang genoeg licht?

Hoewel de dagen lengen, is het voor mij nog niet lang genoeg licht. Ik heb altijd zo veel buitenwensen dat de de januaridagen te kort blijven. Gevolg: ik zit te veel binnen en word daar moe en hangerig van. Wanneer ik dat hangen dientengevolge dan ook nog via internet ga vervolmaken, krijg ik elke negatieve vibe onder ogen die er maar gedeeld wordt. En dat zijn er toch wel wat, op dit moment.

Hoewel ik op bewust bekwame wijze tegenwoordig het gevoel tussen mijn en dijn heel aardig weet te (onder)scheiden, blijf ik bevattelijk voor andermans emoties. Of iemand nu naast mij zit of elders in den lande, ik voel doorgaans haarfijn wat de ander voelt. En dat vind ik best eens lastig. Zeker met een lange periode januarigrauw met een bijna chronische mist waardoor zelfs het haardvuur geen zin meer heeft om lekker door te branden (kennen jullie dat?).

Inzichten

Al met al valt die grauwigheid van buiten me op dit moment binnen wat moeilijk. Maar het geeft me wel weer heel mooie inzichten in hoe ik inmiddels met gevoelens van anderen om ga. Hoe ik dat in het verleden heb gedaan. Hoe ik het nu doe. Maar ook hoe ik dat nog verder optimaliseren kan. En zo trekt de mist bij mij van binnen toch heel aardig op. Dus kan ik van binnen de zon wel weer wat zien schijnen.

Nu dat haardvuur nog….

De Gans

 

januarigrauw

De Gans is gestopt op Facebook. Wil je niets meer missen? Volg mij dan ook op:
 & 

Wie is De Gans?

21 Replies to “Januarigrauw”

  1. enerziek schreef:

    Lieve Gans, mooi stukje alweer!
    Heb je tips om andermans gevoelens een beetje op afstand te houden? Laatst was er een vriend op bezoek die woest was omwille van onmacht over een bepaalde situatie die al veel te lang aansleept, en subtiel als hij is (haha) reageert hij zich af op jan en alleman. Zijn aanval toen ik iets gewoons zei was buiten alle proportie. Ik kon het wel kaderen en ben er niet op ingegaan, zoals gewoonlijk, maar ik voelde zijn innerlijke vulkaan en ja, wat moet je als hoogsensitieverd daarmee aanvangen? Heb hem aangeraden om thuis alle kussens die hij kan vinden op een stapel te leggen en die tot moes te slaan 🙂

    • Marije De Gans schreef:

      Het is heel lastig om je niet mee te laten slepen door andermans gevoelens. Een pasklare tip heb ik niet. Andermans gevoelens zijn de jouwe niet en het is altijd goed om jezelf daaraan te herinneren. Jij heb recht op je eigen gevoel en daar mag je naar luisteren. Je hoeft ook zeker niet toe te laten dat iemand jou meetrekt in zijn eigen woede. Ik denk dat je hem de juiste tip hebt gegeven. Je zou kunnen kijken op de website van Jolanda Hoogkamer, van With Joy. Jolanda heeft heel veel tips en meditaties voor hsp’ers. haar site is: https://www.withjoy.nl/ Sterkte x

  2. Zelf zou ik ook wel erg bij zijn als de dagen weer wat langer en lichter worden. Ik ben daar ook wel gevoelig voor. Mooi geschreven.

  3. Melodyk schreef:

    Ik realiseer me hoe tegenstrijdig het is…maar….
    Het weer (was) is nooit van invloed op hoe ik me voel…althans niet voor zover ik me dat bewust ben en toch heb ik al jaren (advies psych), zo’n daglichtlamp en die gaat vanaf half/eind oktober tot en met half/eind februari elke dag 1 of 2x aan… zo’n 20-30 minuten per keer, onder het mom van ‘Baat het niet dan schaadt het niet ‘.

    Je hebt verder wel gelijk, jij bent niet de enige die dingen haarfijn aanvoelt, die fb sloot etc. Voor gezeur hebben we geen andere mensen nodig toch, dát kunnen we zelf beter grijnsssss.

    Het inzicht optimaliseren… lieve schat, sta op, loop naar een raam op het oosten, kijk over het land en besef dat daar elke dag het licht weer opkomt… met jouw haan en jullie kuiken is de kippenren compleet, de rest is allemaal bijzaak.

    ❤️❤️❤️

  4. shivatje schreef:

    Het is grauw maar niet echt winter. De grijze dagen geven een ander gevoel dan de zonnige.
    Wanneer je aanvoelt van kortbij of van ver weg dat tot diep in je innerlijke komt is het juist in deze periode je ervoor af te sluiten. Je hebt kracht en energie voor jezelf nodig en je hoeft niets van andere binnen te laten komen.

    Aum Shanthi

  5. Mirjam Kakelbont schreef:

    De dagen lengen; ik kan het goed merken als ik Rosa om 17.00 uitlaat. Maar de dagen zijn me nog veel te kort en waar is de zon? Ik wil blauw in de lucht en een ronde, gele, warme bol!
    Het lijkt vaak of januari niet voorbij wil gaan, maar dat doet-ie heus, hoor.
    Lieve groet.

  6. Jane Brommet schreef:

    Ja gakje, ik herken het. Vroeger was ik altijd erg depri. Sinds ik op De Streep woon heb ik er veel minder last van omdat ik meer met de seizoenen leef.
    Ik ontdek dat die mist lekker ruikt, als hij boven de sloot hangt.
    Het licht is heel anders en ik kan eigenlijk buiten niet veel doen dus is mn klompenhok nu bijna klaar..vandaag was héérlijk dus lekker buiten bezig geweest.
    Mm schoorsteen weer uitgezogen, ondanks dat hij officieel geveegd is. De mist heeft blijkbaar ook effect op mn kacheltje uit 1950. Nu brandt hij heerlijk rustig.
    Laat de mist er even zijn, straks komt de regen, we krijgen nog van alles, maar af en toe zul je de lente ruiken

    • Marije De Gans schreef:

      Ja dat depri ken ik. Bij mij was het vooral een mix van te weinig natuur en te veel mensen 😉 Dat is nu gelukkig beter. Mist ruikt heerlijk. Ik rook vanmiddag de klei…dat is ook zo’n heerlijke lucht. Fijne, warme avond x

  7. omabaard schreef:

    Vandaag scheen de zon hier uitbundig, en deugd dat dat deed! Ik stuur je haar stralen door….

  8. Matroos Beek schreef:

    Het is waar. Zo had ik het nog niet bekeken. Veel mensen voelen zich ook echt niet goed, vaak ook door banale verkoudheden e.d. – dat heeft ook zijn weerslag op de psyche en het klagen.
    Ik baad in huiselijkheid en dat vind ik dan wel weer heerlijk knus. Het is een soort gedwongen rust en stilstand waarvan ik geniet. Lieve groet X

  9. Karel schreef:

    heel herkenbaar
    ik dook gister Burgers Zoo in , lekker warm in de bush – mangrove en woestijn 🙂
    thuis wandel plannetjes smeder voor als het wat aangenamer weer wordt

    schaats groet

  10. Edward McDunn schreef:

    Dat natte weer, met veel wind is niets voor mij hoor. Een open winter met het zonnetje erbij, heb ik liever.

  11. Kerst schreef:

    Hey Marije daar Heb ik geen last van bij mooi weer in de tuin Aan de gang als het maar droog is als het regent in de schuur Aan het werk is altijd wel wat te doen of wat in het huis Aan het sausen ja laat de dagen maar weer gouw Lengen Ben een buiten men’s een Hele lieve groet Kerst

  12. Moontje schreef:

    Ik herken het zéker. Ook voor mij nog een zoektocht, en inderdaad, behoorlijk lastig soms, het feilloos aanvoelen van anderen en hun stemming.
    Maar het heeft ook voordelen, daar focus ik mij op. Hier in Brugge een mooie dag mét zon vandaag. Goed voor straks een wandeling, de grauwheid doorbreken.
    Liefs

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Quote of the Week:

Nieuw werk in de Galerie!

psychologisatie

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Oude Gaksels

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: