Ik wil mijn kind leren leven

Een oranje lichtje.

Dit wordt een ongans kritisch logje. Dus je bent gewaarschuwd bij het beginnen met lezen ervan… Reacties worden, als altijd, zeer gewaardeerd, maar ongenuanceerd geschreeuw wordt zonder commentaar verwijderd. 

Daar gaan we dan… ‘Leren Leven’ of niet?

Er mag heel veel niet.

Pas kwam mij een verhaal ter oge over een feestje van adolescenten die nogal diep in het glaasje, of flesje, hadden gekeken. Bijna tegelijkertijd werd een vriend van mij op social media een etmaal in de hoek gezet omdat hij een nogal komische tatoeage op een onderbuik had gepost. Een foto van een lief olifantje met de suggestie van een slurf. Overigens, zonder dat de slurf zelf in beeld kwam.

Dat mag niet van fb.

En drinken mogen kinderen ook niet.

En ziek worden mogen kinderen eigenlijk ook niet. Op de waterpokken na dan. En die eeuwige verkoudheid.

Pas las ik over een dorp waar men spoedig al het speelzand vervangen wil door zuivere synthetische matten, zodat de kinderen volledig gevrijwaard worden van allerhande infectierisico’s tijdens het buiten spelen. Want zand is vies en dus gevaarlijk.

Volgens mij zijn we een beetje doorgeslagen.

Toen ik kind was, net zo oud als mijn kuiken nu, leefden we in de jaren 70. Drank en sigaretten stonden op tafel en ik dronk als klein meisje ‘s morgens de druppels uit de achtergelaten glazen. Een lekker zoet druppeltje port ging er wel in…

Wij speelden heerlijk in de zandbak en soms groef ik een vergeten verstopt paasei of zelfs een beschimmelde kattendrol op. Gruwel en griezel, maar ik leerde simpelweg direct mijn handen te wassen na zo’n euvel.

Ik dronk melk vers van de koe en leerde het gevoel kennen van kalfjes die zachtjes op je vingers sabbelen. En ik leerde dat vlees niet elke dag gegeten wordt, maar dat het van een vers geslachte koe wel heel erg lekker is. Zeker als je weet hoe mooi zijn wei eruit zag.

Ik heb de bof gehad en allerhande nare ziekten waartegen je nu angstige prikken ‘moet’ halen, maar wat mij alleen is bijgebleven zijn de antibioticakuren tegen oorontsteking na alle verkoudheden, want daar had ik pas echt last van.

 

 

Enkele jaren geleden bouwden wij in onze tuin van ons oude huis een wilgentenen hut met onze spruit. Lekker buiten spelen!

Enfin…..

Ik heb dus het gevoel, als nuchtere, een klein beetje alternatieve, moeder uit oost Groningen, dat ik mijn kind in de huidige tijd niet meer mag opvoeden. Nee, ik moet hem vertellen hoe gevaarlijk de wereld is en ik moet zorgen dat hij volledig afgezonderd blijft van al dat kwaad. Daarbij is ziek worden iets wat ten allen tijden vermeden moet worden. Pijn mag een kind ook niet hebben, of dat nu geestelijk of lichamelijk is.

Mijn mannetje, ons lieve blonde kuiken, is een gevoelsmens. Hij voelt zo veel aan, dat je voor hem echt niets verborgen kunt houden. Niets goeds en niets slechts. Hij vraagt door en door en door over alles, totdat wij niet meer weten hoe wij het tot kinderniveau vertalen moeten.

Dus confronteren wij onze gevoelige lieverd met het leven. Rustig, veilig, onder onze ouderlijke hoede. Maar wij houden de wereld niet buiten ons hol. Hij weet dat hier aardbevingen kunnen komen. Daarom zijn sommige huizen gestut. Hij mag leren dat mensen slecht zijn. Dat er mensen zijn die liegen. Dat er mensen zijn die andere mensen kwaad doen, op geestelijk, lichamelijk of zelfs seksueel gebied. Hij heeft in zijn eerste 6 levensjaren al zeer grondig kennis gemaakt met het fenomeen dood. Mensen kunnen simpelweg ineens doodgaan, ook al hebben ze je drie dagen eerder beloofd van niet. Hij weet dat zijn moeder niet alles kan, maar hij weet ook dat ze zo ver het reiken van het universum van hem houdt en alles voor hem overheeft.

Leren…

Ons kuiken leert dat hij zijn handjes moet wassen voor het eten, na het plassen, of nadat hij iets vies heeft vastgepakt. Hij speelt buiten en zijn hoepel hangt al maanden in een boom voor ons huis, omdat hij er bijna met een hoogwerker moet worden uitgehaald. ‘Jammer dan, dan had je maar niet zo hoog moeten gooien nadat ik je 3x gewaarschuwd had’. Leer het nu maar. Eerst was bij boos, maar inmiddels is die uitdagende blauwe cirkel hoog voor ons woonkamerraam een grinnikend grapje tussen ons drieën.

Mijn Lief leert hem klimmen in bomen om dan lekker ver uit te kijken zodat hij lekker angstloos kan klauteren. Ik leer hem links rechts links te kijken bij het oversteken. En ik leer hem later omgaan met drank, zeker als al die gezoete alcoholische versnaperingen nog steeds op grijphoogte tegenover het thee schap in de supermarkt staan(!!!). Want hoe moet ik mijn kind iets verbieden wat hij op zijn achttiende ineens ongelimiteerd kan kopen en wat hartstikke lekker is? En levensgevaarlijk als je er te veel van neemt? Dat werkt toch niet?

Puberhersenen werken anders dan die van ons en zeker het losmaken van en tegengas geven aan hun ouders is daarin dan een belangrijke ontwikkeling. Met strak verbieden werk je als ouder vaak, zeker dan, juist het tegenovergestelde effect in de hand.

 

leren
De hoepel, uitdagend zichtbaar vanaf de woonkamer… Hoog boven de grond. Onze jongen en zijn vrienden zinnen al maanden op creatieve plannen hem er weer uit te krijgen. Wij kijken belangstellend toe…

Maar hoe moet dat toch met die alcohol?

Telkens maar weer waarschuwen? Niet laten ervaren hoe het is? Volledige onthouding? Vanaf zijn 16e  buiten schooltijden opsluiten in een isolatiecel? Wij zijn zijn ouders, die in hun hele halve eeuw leven hebben leren drinken en daarbij ook hebben gezien hoe het beter niet kan gaan. En wij zijn nog wel verantwoordelijk voor hem. Hoe het moet? Ik weet het nu nog niet.

Maar één ding weet ik wel: zolang dat spul gewoon te koop is kan ik hem immers beter leren er verantwoordelijk mee om te springen, dan hem er angstig of juist nieuwsgierig voor te maken. Let wel: wij gaan hem echt niet dronken voeren of leren hoe je je laveloos zuipen moet….. Dat stadium wil ik hem dus juist leren voorkomen. Maar hoe wij dat gaan doen, dat weet ik nu nog niet. Ik hoop dat ik het over een paar jaar wel weet, als wij er mee geconfronteerd gaan worden. Intussen hoop ik dat we als maatschappij gaan inzien hoe wel beter kunnen omgaan met het verantwoordelijk verkrijgen en gebruiken van al die spannende alcoholische lekkernijen….

 

leren
Alcohol…of niet? Wij drinken niet veel en vaak feesten wij met 0,0

Verbieden of verantwoord ervaren?

Ik ben van mening dat verbieden, onthouden, beschermen tegen en al die blokkerende handelingen meer, mijn kind niet leren hoe het leven werkelijk is. Leven leer je niet uit een boekje of gedoceerd door je ouders of op school, leven leer je door te leven.

Dat leven is soms kut. En ik wil dat hij dat nu, onder onze ouderlijke liefde en zorg, ervaart. Zodat hij er mee om leert gaan. Zodat hij leert dat het rot ís, maar niet rot blijft, en zodat hij leert wat alcohol doet en hoe gevaarlijk het kan zijn. Dat leert hij niet door een verbod tot zijn 18e, en dat hij dan ineens ‘volwassen’ is en het zomaar, ongeoefend, kan krijgen. Ik wil hem leren dat mensen gemeen kunnen zijn, of oneerlijk, of kwaadaardig en dat dat niet aan hem ligt. Ik ben niet bij machte alles bij hem weg te houden, maar sta met mijn Liefs altijd aan zijn zijde, met onze liefde en onze levenservaring. Ook als dat jongetje straks een ‘man’ is geworden.

Ik ben het op dit moment met een heleboel zaken op kindergebied niet eens. En ik vind dat beschermen tegen niet hetzelfde als opvoeden is. Ik vind dat ‘leren omgaan met’ wél bij opvoeden hoort. Zodat elk kind goed beslagen ten ijs komt als het volwassen is. Geoefend en wel. Verantwoordelijk. Vol-wassen…

Ik wil mijn kind niet beschermen tegen het leven. Ik wil mijn kind léren leven. Zodat hij dat goed kan als ik er niet meer ben…

De Gans

 

Alle foto’s in deze log zijn ©byDeGans.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

25 thoughts on “Ik wil mijn kind leren leven

  1. Als een kind geen kind meer mag zijn, wat blijft er dan van zijn/haar jeugd over? Vroeger mocht ik geen ruk, want mijn kleren waren belangrijker dan ik. Mijn dochter heb ik zo veel mogelijk vrij gelaten maar ik gaf wel altijd de grens aan. Nee was nee, en nee is nog steeds nee. Volgens mij zijn veel volwassenen zelf een beetje de weg kwijt.

  2. Ik heb (gelukkig) geen kinderen, maar ik zou het o zo moeilijk hebben gevonden ze op te voeden en ze klaar te maken voor de boze buitenwereld. Ik ben ook niet zo beschermend opgevoed, maar heb never nooit de noodzaak gehad om te gaan roken of om (laveloos) te gaan drinken. Waar dat aan heeft gelegen weet ik niet. Mijn ouders waren een groot deel van mijn jeugd niet aanwezig (werken) en toch ben ik (erg) goed terecht gekomen. Misschien komt het omdat mijn vader vroeger best wel veel dronk en ik daardoor niet al te leuke echtelijke ruzies heb moeten meemaken. Geen idee. Ik klom ook in bomen, zwom in de Dommel en speelde in tarwe- en maisvelden. We hadden altijd een hond en een kat en we kampeerden altijd. Veel buiten dus. Maar ik denk dat het ook voor een groot deel ligt aan het karakter van je kind hoe die terecht komt.
    Wie zal het zeggen….

  3. Hey Marije, ik ben het zoooo met je eens en geloof me hoe je er nu in staat zal zich in de toekomst terugbetalen. Wij hebben twee jongens bijna 19 en 23. We hebben ze ook altijd het gevoel gegeven dat ze alles mochten. We hebben duidelijke regels gehad en dachten soms dat we strenger waren dan andere ouders wat betreft ritme, regelmaat, computergebruik en dergelijke want we waren van mening dat vooral jonge kinderen veiligheid ervaren bij het stellen van duidelijke regels. Maar we hadden een heerlijke grote zandbak en opa had een bos waar ze heel vies konden worden en de mooiste hutten bouwden met hamer en zaag en waar een vuurtje werd gemaakt. Elke zaterdagavond was cola en chipsavond en toen ze gingen puberen werd dat wel eens een energiedrankje ( mijns inziens ook niet zo onschuldig) . Dat was voor hun genoeg om er de rest van de week niet naar te tanen, daar waar andere pubers het mee naar school namen. Zo ook met alcohol. Wij vonden,drink je eerste glaasje thuis en kijk wat het met je doet. En als je oud genoeg bent drink je een keer wat meer en wordt je misschien aangeschoten. Zo leer je langzaamaan je grenzen kennen. We hadden het over indrinken en het ‘nut’ ervan. Iets wat bij leeftijdgenoten gebruikelijk was. We proberen nergens een taboe van te maken. Je maakt het daar alleen maar groter en interessanter mee. Hetzelfde geldt voor roken en bijvoorbeeld drugs en sex. We maken het bespreekbaar en zorgen dat er goede veilige informatie is of waar die te vinden is. We stellen vragen als; Waarom wil je dit? Wat zijn je verwachtingen? Wat zijn de voor en nadelen? Wat doe je als het misgaat? (bijvoorbeeld bij drugs.)We kunnen wel zeggen dat doen onze kinderen niet maar de werkelijkheid is anders en dan maar liever voorbereid zijn. Maar ik denk dat het met jullie kuiken wel goed komt.

  4. oh ja oh jaja jaja jaja, ik ook, helemaal ik ook! helemaal met je eens, ik leer onze zoon ook leven, en hij mag al lang met een mes en schaar rondlopen als hij aan het knutselen is en kruipen over het zand en rollen als ons onze kleine hond, allemaal mogelijk!
    en als ik zin heb doe ik gewoon mee…
    en de pubertijd, die van ons zit nu al vol zelf bepalende streken, gewoon laten doen maar wel een oogje in het zeil houden…
    en als hij ook nog de sterken van zijn papa heeft en die van zijn mama dan kan ik het ook goed vinden met de tekst van Maria de Ridder.
    Leef lieverd, al heb je een alfabet aan je ‘gat hangen’ ga ik in mijn achterhoofd houden
    – tjonge wat een heerlijke reacties hier !

    1. Zo hoort het toch ook hè. Heerlijk rollebollen! Mooi van dat alfabet hè. Ik kijk door die letters heen. Lieve knuffel ❤❤❤

  5. Helemaal mee eens Marije. Niets aan toe te voegen. Dat heb je weer heel goed omschreven. Teveel kinderen mogen niet meer leven, laat staan zich uitleven.
    Lieve groet X

  6. Je hebt gelijk !!
    En soms moeten ze het gewoon ondervinden ..
    Mijn kleinzoon heeft wat alfabet aan zn gat hangen ..Adhd mcdd …en daarbij natuurlijk stront eigenwijs.
    Het liep naar zn 18e verjaardag …. en hij had het helemaal in zn hoofd zitten …hij zou de kroeg induiken … met zn vrienden …. er was geen praten tegen …
    Hij was hier op visite en vertelde zijn plannen , ik probeerde uit te leggen dat alcohol en zijn medicijnen niet samen gaan .
    Er was niet tegen te praten ,En aangezien ik mn eigen tijd niet vergeten ben heb ik tegen hem gezegd,
    Je hebt gelijk, je word maar 1 keer 18 dus ja , als ik jou was zou ik zeker de kroeg induiken met die vrienden van je en ik geef je het advies om je helemaal laveloos te drinken , gewoon doen !!
    En zei ik….dan hoop ik dat je hetzelfde leermoment meemaakt was ik had …ooit toen ik jong was ..
    Vol belangstelling vroeg hij ,,,wat mn leermoment was ..
    Nou zei ik…. ik heb de ene helft van de nacht rond de wc pot gehangen …en de andere helft van de nacht boven een teil…dus doe het …..
    Hij werd 18 …ging de kroeg in met zn vrienden en was na 2 biertjes al klaar , hij vond er niks aan whahahahaha

    1. Hahahaha! Ja….dat leermoment! Dat is maar een half uur leuk. Ik hoop dat je kleinzoon een heerlijke verjaardag heeft gehad ❤

  7. Gewoonlijk laat ik lange logs aan mij voorbij gaan Marije, maar deze heb ik – als oma van twee kleinkinderen (7 en 9) – geboeid tot het einde gelezen!

    1. Dank je wel! Ik probeer ze tegenwoordig maximaal rond 500 woorden te laten maar dat lukt bij dit onderwerp niet helemaal

  8. Marije,deze tekst is niet van mij, hij is van Janusz Korczak uit het boek ‘hoe houd je van een kind’. Hij was een joods pedagoog en samen met ziin weeskinderen in 1942 weggevoerd.
    Hij schreef:
    ‘In de theorie van het opvoeden is het belangrijk dat we een kind niet alleen leren
    de waarheid te respecteren, maar dat we het ook leren een leugen te herkennen.
    We moeten leren niet alleen lief te hebben maar ook te haten, niet alleen te
    respecteren, maar ook te minachten, niet alleen zich te onderwerpen, maar ook in
    opstand te komen.’
    Voor mij is het eeen leidraad.

  9. Je had het niet beter kunnen omschrijven. Tegenwoordig moet alles zo voorzichtig en het lijkt wel alsof wij onze kinderen niet meer de kans mogen geven om hun fouten te maken en dus te leren in hun leven.
    Wat heb je er aan als je geen fouten maakt? als je niets leert? als alles maar voorgekauwd wordt?
    helemaal niks.. dan ben je een leeg omhulsel.
    Dus ik voed mijn kind op precies zoals jij dat ook doet.. LEEF!
    Maak fouten, maar leer er van.

    xxx

Gak mee en plaats hieronder je reactie,