Ik ben niet gek, de maatschappij is gek

De maatschappij is gek

Als iemand met kanker zich ellendig voelt en moet spugen, dan krijg je dat als naaste dikwijls volop mee. Meerdere keren. Het is vaak een lang verhaal.

Wat doe je dan?

Loop je dan boos naar diegene toe, en blaas je hem in het gezicht dat hij zijn gedachten moet verzetten en zich dan beter zal voelen, terwijl je de bak kots terug in zijn gezicht kiepert? En roep je hem dan toe dat hij zijn braaksel grondig moet analyseren, en het opnieuw moet gaan verorberen om het fatsoenlijk te verwerken? Met behulp van een boek met oefeningen daarvoor?

En als hij dan niet luistert, wat doe je dan? Bind je hem in bed vast en geef je hem drugs (hoe meer hij tegenstribbelt, hoe meer pillen), zodat hij ophoudt met jammeren? Waarna je zelf ergens gezellig een borrel gaat drinken omdat je na dit vertoon van hysterie tijd nodig hebt voor jezelf…?

Als iemand psychische klachten heeft, dan is dít doorgaans wat er gebeurt. Letterlijk. En ik vind dat niet oké. Zacht gezegd.

Een individueel voorbeeld

Een lieve vriend van mij zit in de problemen. De maatschappij vindt hem ‘gek’, ‘opvallend’, ‘anders’. Hij is teleurgesteld, getraumatiseerd, geterroriseerd. Al meerdere keren heeft hij op het punt gestaan de wereld vaarwel te zeggen.

Op dit moment heeft hij het weer heel moeilijk. De spoken uit het verleden duiken op in het heden. Niet alleen in zijn hoofd, maar de beren op zijn weg zijn echt.

Deze man is kostbaar. Zijn liefde voor de natuur, voor de wereld, is groot. Zijn beschaving is groot. Zijn stem kan ik uit duizenden herkennen, al heb ik hem niet vaak ontmoet. Maar ik ken niemand die zo beschaafd en prachtig kan spreken als hij. Zijn stem is muziek en die muziek zet hij in op evenementen. Waar hij kinderen, groot en klein, vermaakt met zijn spel. Hij kweekt thuis diertjes, plantjes, alles wat het leven mooi maakt. Alles wat hem door het leven trekt op dit moment.

Onbegrip

Maar de maatschappij begrijpt hem niet. Begrijpt zijn kwetsuren niet. Begrijpt zijn eigenheid niet. Begrijpt niet wie hij is en wat hij nodig heeft om te overleven.

Hij kiest zijn eigen pad, en dat wordt vaak niet gewaardeerd. Voor een echt eigen pad is in onze wereld eigenlijk geen plaats,als je niet 100% gezond bent en weinig geld te besteden hebt.

Onze vriend is ooit alles afgenomen. Vanaf beneden het nulpunt heeft hij zijn leven weer op moeten bouwen. Getraumatiseerd en geschonden. En…omdat hij zich niet kán zetten naar de onmogelijke eisen van alledag, naar een standaard therapie waarin hij terug in een doosje wordt gestopt, wordt hij, in zijn ogen, vergeten…. Weer aangevallen. Weer ontmoedigd in het leven. Wordt hem het recht om te zijn wie hij is, ontzegd.

Wat is er in onze wereld gebeurd?

Waarom begrijpt de wereld zo veel mensen niet? Waarom balanceren zo velen onder ons op een randje van burn-out, overspanning, depressies, en worden ze soms gedreven tot pure waanzin? Waarom worden wetten gebruikt om aan elkaar op te dragen wie wij moeten zijn? En waarom wordt iedereen die anders is meteen voor onhandelbaar, onaangepast of gek versleten? 

Wat is er gebeurd dat velen op cruciale posities zich verschuilen achter wetten en deze gebruiken als wapen om zieken of mensen die het even niet meer weten onder druk te zetten? Waarom worden wetten ingezet om mensen die hulp nodig hebben te dwingen tot activiteiten die hun problemen alleen nog maar verergeren? Wetten die om de haverklap veranderd worden bovendien, zodat iemand die afhankelijk is nooit zeker kan zijn van de erkenning van zijn kwaal, een financieel minimum, of überhaupt zijn hele bestaansrecht. Aan alles wordt voortdurend getrokken en alles wordt voortdurend veranderd. Vrienden en familie wonen vaak ver weg en niemand is meer echt in staat om een ander te helpen. Omdat we allemaal doodmoe zijn van de hectiek rondom alle eisen in onze elke dag.

Etiketje

Het lijkt wel alsof we allemaal gedwongen in een doosje worden gepropt, met minimaal één etiketje erop. En eenmaal in dat doosje, dan mag je er niet meer uit…

‘Dapper’
‘Sterk’
‘Pienter’
‘Doorzetter’
‘Aansteller’
‘Gezond’
‘Ziek’
‘PTSS’
‘Autist’
‘adhd’er’
‘Persoonlijkheidsstoornis (bij voorkeur nao, wat eigenlijk betekent: je bent anders dan anderen, we kunnen er geen chocola van maken, maar we accepteren je niet)’
‘Psychopaat’
‘Egoist’
‘Narcist’

Moet het lijstje nog langer? Nog meer stoornissen? Voor elk mens is er wel eentje te vinden. En eigenlijk meer.

Feit is dat we nog bitter weinig weten van onze eigen psyche. En dat we geen van allen, of we nu wetenschapper zijn, of leek, het recht hebben om een ander de bekritiseren omdat hij niet aan onze verwachtingen of gemaakte profielen voldoet.

Allemaal verschillend

Kunnen we, vanaf nu, erkennen dat we allemaal verschillend zijn? Dat er mensen zijn die trauma’s hebben en dat je geen steek verder komt door iemand die in een crisis zit tegen te spreken of te dwingen aan wet X, Y of Z te voldoen? Of op te sluiten? Of aan te vallen? Geld af te nemen?

Mijn oproep

Sta die mensen bij. Steun elkaar. Zoek naar een werkbare oplossing.

Ik wil dat we elkaar ondersteunen door elkaar te zíen.  Door naar elkaar te luisteren. Door er voor elkaar te zijn.

Begrip. Ruimte. Aandacht. Oprechtheid. Mededogen. Liefde.

Dat is mijn oproep aan de wereld.

De Gans

gek
‘Anders denken’ lost alles op: één van de waandenkbeelden van de huidige samenleving in een stapel papier. Leuk en boeiend om te lezen. Toepassen is voor ieder weer een ander verhaal.

Mooi Leven, by De Gans gakt ook op Instagram, vliegt over Facebook, en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans lanceert heel soms een berichtje op Twitter.


Wie is De Gans?

28 Replies to “Ik ben niet gek, de maatschappij is gek”

  1. Maria de Ridder schreef:

    Het is allemaal zo pijnlijk wat we mensen allemaal aan doen. Een mooie oproep!

  2. Melody schreef:

    En zo triest… hij is niet de enige….. Godzijdank ben jij dat ook niet

    <3

  3. Vrouwtje Jas schreef:

    Mooi mooi en fijn dat je hier aandacht aan besteedt. Er zijn zoveel mensen die niet mee kunnen komen in de wereld en zich toch staande proberen te houden. Ieder op z’n eigen manier, dat wel. Mijn Bipolaire Directeur (https://vrouwtjejas.nl/de-bipolaire-directeur/) bijvoorbeeld. Die heeft een hele andere vorm gevonden. Die voldoet aan de normen van de samenleving maar niet meer aan zijn eigen norm. Dat is ook een way of living….
    Ik zeg: laten we een ode brengen aan eigenheid, aan hoe mensen zijn en wat mensen doen. Laten we ze omarmen en een kleine buiging voor ze maken!

  4. Rebbeltje schreef:

    Je oproep…zo zou het gewoon moeten zijn 🙂
    Fijne Feestdagen voor jou en je gezinnetje

  5. joke_dev schreef:

    Mensen accepteren mekaar bijna niet meer zoals ze zijn maar is dat niet van alle tijden? De missionarissen, de nonnen op school, de paters, ze wilden ons allen in één vakje steken. En nu zijn er zoals altijd de politiek en zoveel andere dingen social media enz. Zijn en blijven wie je bent en doen wat je graag wilt. Je gedachten zijn altijd vrij.

    • Marije De Gans schreef:

      Vroeger was zelfs trouwen met diegene van wie je hield niet vanzelfsprekend. Er is op vele vlakken veel verbeterd, maar toch is er nog zo veel te doen… En je gedachten zijn inderdaad echt vrij. Al is dat bij sommige gemeenschappen ook een punt…

  6. Judy schreef:

    Allemaal zo onnodig wat mensen allemaal wordt aangedaan. Een mooie oproep!

  7. Fra det gule hus schreef:

    Ik deel je boosheid over zoveel idioot onrecht, onbegrip en negeren van wie iemand werkelijk IS. Juist deze mensen, met hun anders-dan-andere kijk op het leven, zijn de (ruwe) diamanten waar we zo zuinig op zouden moeten zijn… Mooie oproep, ik hoop dat je hiermee een steen in een vijver hebt geworpen die nog lang kringen in het wateroppervlak zal veroorzaken… liefs! XX

  8. Matroos Beek schreef:

    Hoe anders is anders? En wat is anders? Waar ligt de grens? Vanaf waar krijg je de plakker op je voorhoofd? Ik vraag het me af… Het gewoon aanvaarden, laten zijn, is heel moeilijk geworden. We worden er met z’n allen doodongelukkig van. Hopelijk keert het tij. Ooit weer. Lieve groet X

  9. SanDraws.nl schreef:

    Wouw Marije wat goed geschreven en sommige punten zo ontzettend herkenbaar! Helemaal met je eens. Liefs

  10. vivapo schreef:

    een mooie oproep Marije!

  11. Hennie schreef:

    Lieve Marije, je hebt het allemaal weer mooi beschreven en toevallig heb ik zoiets meegemaakt vandaag. Ik was even op mijn werk en ik leek wel een pot met honing, ze kwamen op mij afgevlogen met de mededeling dat ze mij missen. Degene die mij vervangt heeft het moeilijk omdat ze anders is. Ze vroeg of ze even met mij kon praten en ik heb haar aangehoord een kluisterend oor gegeven en advies gegeven. Zij isanders nou en dat mag maar wordt niet geaccepteerd, jammer goed mens. Ik heb het neergelegd bij de leiding ik hoop dat het heeft geholpen. Iedereen heeft wel wat en dat mag. Respect us er bijna niet meer jammer. Ik ben anders jij bent anders. Ik krij nu bezoek moet stoppen maar ik begrijp je helemaal . Liefs Hennie

    • Marije De Gans schreef:

      Het is ook moeilijk om iemand op te volgen die heel geliefd is geweest. Dat is eigenlijk niet te doen, dat heb ik bij mij op het werk ook gemerkt bij collega’s. Je begint dan al met een achterstand, ook al bedoel je het nog zo goed. Heel jammer voor haar.
      Liefs xx

  12. shivatje schreef:

    Werd dat maar eens meer gedaan elkaar steunen elkaar zonder bedoelingen helpen en een helpende hand zijn.
    Maar soms kom je bij instanties of mensen die je regelrecht in een negatief hokje doosje plaatsen. Gelijk pas je niet meer bij deze aarde.
    Erg gewoon.
    Een tekst die door heel wat mensen moet gelezen worden.

    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Quote of the Week:

Nieuw werk in de Galerie!

Galerie

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

Translate this site

%d bloggers liken dit: