Het Voetbalteam

Er was eens een elftal…

Iedere speler was gemotiveerd, speelde graag en wilde graag winnen. De spelers begrepen elkaar, steunden elkaar en luisterden naar elkaar als het nodig was. Elke speler was anders en samen deden ze het heel aardig op het veld. Het was een fijn team dat soms won en op zijn tijd verloor. Niet heel bijzonder, maar welbeschouwd zeker niet slecht.

Een nieuwe coach

Totdat er een andere coach kwam. Deze coach wilde scoren. Winst! Er werden meteen hippe wedstrijdshirts besteld zodat het voetbalteam er sportiever uit zou zien en meer aanhangers zou krijgen.

Direct na zijn aantreden nam de coach elke man apart. Vertelde wat hij niet goed aan hem vond en wat er kon verbeteren. Hij stelde voor elke man een individueel trainingsschema vast waar elke speler apart heel hard aan moest werken.
De coach berekende het gemiddelde van de prestaties van alle spelers samen, schroefde de lijn in de grafiek een stuk omhoog en vertelde elke man dat hij daar op zijn minst aan moest voldoen. Maar bij voorkeur moest het beter. Hij zou per persoon de vooruitgang meten, vastleggen in een rapport en de resultaten herhaaldelijk met de mannen bespreken.

In individuele gesprekken stelde de coach telkens de prestaties van mede-teamgenoten tot voorbeeld en vergeleek de spelers telkens opnieuw met elkaar om de mannen te laten weten dat ze nog niet goed genoeg waren ten opzichte van de ander. Onderlinge verschillen moesten kleiner worden en op die manier het team als geheel veel beter.

Elke speler beet zich fanatiek vast in het verbeteren van zijn prestaties en werkte hard aan zijn zwakke punten.

Minder prestaties

Ondanks al deze inzet presteerde het team steeds slechter. Elke man deed zijn uiterste best. En iedere man piekerde in stilte over hoe hij het beter kon. Want onderling klagen werd niet gewaardeerd. Langzaam maar zeker werd elke speler moe en sliep slecht vanwege zijn ondermaats presteren en de steeds toenemende druk. De coach benadrukte in elk gesprek, één op één en voor de hele groep, hoe slecht het ging en dat er harder, nog harder en nóg harder gewerkt moest worden.

De spelers bleven zich inzetten. Trainden in hun vrije tijd hun spieren en vervolmaakten hun eigen techniek. Keken naar elkaar en voelden hoe ze achterbleven bij hun teamgenoten. Dag en nacht waren ze met zichzelf in de weer om de prestaties van hun spel te verbeteren. Dag en nacht vergeleken zij zichzelf met een ander. Maar elke morgen als ze wakker werden waren ze nog vermoeider en twijfelden ze meer aan hun eigen kunnen en talenten.

Het team zag er uit als een team. Maar het was geen samenhang meer. Het team kreeg ruzie onderling. Het team verzwakte en verloor telkens opnieuw. De mannen werden ziek, kregen allerlei problemen.

voetbalteam
Bron foto: Pixabay

Ziek zijn is niet relevant

De coach benadrukte dat ziekte geen reden was om je niet in te zetten voor het team. De teamgeest was belangrijker en uiteraard de winst. In hun vrije tijd konden de mannen wel werken aan hun lichamelijke en geestelijke gebreken. En als het echt niet anders kon, stelde de coach een strakke richtlijn op met daarin zo kort mogelijke termijnen waarin en de wijze waarop het herstel moest worden bereikt.

Maar als je, in de ogen van de coach, met je herstel onvoldoende vorderingen maakte, dan mocht je niet meer op het veld en moest je de rotklusjes oppakken. Koffie schenken. Of de zweetkleren wassen. Douches poetsen. En je diende net zo veel aanwezig te zijn als de gewone spelers, waarbij benadrukt werd dat je moest laten zien wat je waard was, ook al was je ziek. Een echte hands-on mentaliteit. Als je daar niet in slaagde, was het aan je eigen gebrekkige inzet te wijten en werd je uit het team gezet. De resultaten van het team mochten zeker niet lijden onder individuele problemen of de zwakke gezondheid van de spelers.

Telkens opnieuw werden de maatstaven door de coach gepresenteerd. Telkens opnieuw werd weer benadrukt dat het niet goed ging en ze harder moesten werken. En telkens opnieuw verloor het team en werden de spelers wanhopiger.

Het keerpunt

Totdat de keeper omviel. Hij kon niet meer. Hij zag de bal niet meer. En het belangrijkste: herkende zijn team niet meer. De mannen die altijd voor elkaar opstonden, die door dik en dun bij elkaar hoorden, waren een zielig, onsamenhangend zooitje geworden. Ondanks de bedoelingen van de coach om het team te laten presteren, had hij elke man op het veld persoonlijk kapotgeslagen.

De coach werd ontslagen. Er kwam een nieuwe coach. Een strenge, die de mannen naar huis stuurde om te rusten. Om te herstellen. En om te kijken wat zij belangrijk vonden in het leven. Hij benadrukte: om goed te zijn voor een team, moet je in de eerste plaats goed zijn voor jezelf.

Alle mannen kwam terug. Opgeladen maar vol twijfel over zichzelf. De coach benadrukte dat ze goed voor zichzelf moesten zorgen. Dat ze moesten luisteren naar elkaar. Dat ze bij elkaar terecht konden voor steun en ruggespraak. Hij organiseerde een uitstapje om te laten zien hoezeer ze op elkaar kunnen, maar ook mogen vertrouwen. De coach nam iemand in dienst om de mannen te helpen om hun sterke punten te vinden en te verbeteren. Om dat waar ze goed in waren te vervolmaken. Hij complimenteerde waar het kon en corrigeerde waar het nodig was.

Je kunt niet altijd winnen

Er veranderde veel in het voetbalteam. De keeper werd een spits. En degene die maandenlang de wc’s had gepoetst omdat hij depressief bleef, stopte bijna elke bal die het doel in wilde en voelde zich zielsgelukkig daarbij.

Het team won weer. Niet altijd, want je kunt niet altijd winnen. Maar de mannen waren blij en de prestaties werden beter.

De coach werd op handen gedragen en het team werd door velen als voorbeeld aangehaald om te tonen hoe werken in teamverband mooie resultaten kon opleveren.

Als je een team een team wilt laten zijn, dan moet je er een team van maken. Het belang van elke speler telt mee. Luisteren telt mee. Ruimte om jezelf te mogen zijn telt mee. Het talent van de één vult dat van de ander aan. Het belang van het team is het belang van elke speler. Prestaties gaan omhoog bij waardering. Prestaties gaan omlaag bij negativiteit en overbelasting.

Dat geldt niet alleen op een sportveld. Maar ook in elk bedrijf. Ook op elke school. Het geldt overal waar we samenleven. Het geldt in onze maatschappij.

De Gans

voetbalteam
Foto ©byDeGans

Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.


Wie is De Gans?

6 thoughts on “Het Voetbalteam

  1. Lieve Marije
    Wat een prachtug verhaal en weer zo herkenbaar. Het gaat inderdaad niet om de prestaties in het leven maar wel hoe men er mee omgaat. Ik beneden soortnamen coach voor verstandelijk gehandicapte mensen. Ik kijk naar hun prestaties geef ze complimenten maar ook kritiek en dat is opbouwend en leerbaar. Ik zie dat het werk deze mensen zijn kwetsbaar moet je een bepaalde toon bij gebruiken , bij elk individu verschillende tonen. Prachtig hoe jij dat beschrijft en ik dat zo herken in mijn mooie werk. Dankjewel Marije lueve grieten Hennie‍♀️‍♀️

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.