Het geluid van allenigheid

allenigheid

Alleen kunnen zijn…

Een van de grootste lessen in mijn leven was wel ‘het genot van eenzaamheid’. Want jarenlang dacht ik dat ik niet alleen kon zijn. Dat ik niet tegen stilte of eenzaamheid zou kunnen. Ik zocht mijn heil vaak bij veel mensen om mij heen en leefde op bij drukte en gezelligheid.

Er gebeurden meerdere dingen in mijn leven die mij niet alleen lieten zien dat het juist heel anders was, maar dat ik zelfs heel gráág alleen ben! Ik kan uitstekend alleen zijn zelfs.

De stilte

Ik geniet van de stilte, van het mezelf horen denken. Van de kleine geluiden om mij heen. Het kraken van ons oude, vaak verbouwde huis, dat soms protesteert tegen de warmte van het zonlicht, of zich aanpast aan de natheid van de regen. Ik geniet van de wind door de bomen en het gesuis van de ganzenvleugels als een toom rakelings over ons dak heen vliegt.

Tijdens de vakantieperiode moet ik dan ook een flinke stap terug doen en daar ben ik niet altijd even goed in. Ik ben dol op mijn mannen. Dol op hun grappen, hun liefheid en hun vaak zo originele kijk op de wereld. Maar na het wekenlang moeten teren op enkele gestolen uurtjes in de week met mijzelf alleen zijn, begin ik zachtjesaan wel een beetje prikkelbaar te worden. Voortdurend prikkels en interactie met anderen, dat lukt mij niet. Dan wordt het echt een continu manoeuvreren om in mijn hoofd niet overbelast te raken. Dat gevoel van moeten presteren in relaties met anderen mag ook wel even uit staan. Hoe lief ze mij ook zijn. Ik heb echt mijn eigen rust en ruimte nodig.

Terugtrekken in gedoseerde allenigheid

De stilte van het beginnend schooljaar is dus een weldaad voor mij. Mijn oren verzachten, de eeuwige piep en ruis, die in mijn hoofd altijd op de achtergrond aanwezig zijn, worden zachter. Ik zie weer meer om mij heen en onthoud dingen weer beter. En bovenal ben ik minder prikkelbaar. Want als ik druk ben van binnen, word ik het ook van buiten en dat maakt mij niet altijd een aangenamer mens. Pas als alles weer in evenwicht is, en ik weet wanneer ik in mijn omgeving ‘moet presteren’ en wanneer ik me rustig terug kan trekken, dan word ik weer een beetje mens.

Ik luister naar de stilte. Het weldadige geluid van dat zorgvuldig gedoseerde beetje allenigheid.

De Gans

Allenigheid

Niets meer missen? Volg De Gans ook op:

Wie is De Gans?

19 Replies to “Het geluid van allenigheid”

  1. Anuscka schreef:

    Ja, dat moet toch best wel een ‘bezoeking’ voor jou zijn, met je twee mannen volcontinu om je heen… Mijn Zweedse vriendin schreef me deze week bijna hetzelfde nadat manlief aan zijn nieuwe baan was begonnen (na twee maanden thuis klussen) en haar moeder ook weer naar huis was (na meerdere maanden haar geholpen te hebben met van alles). Ik ben zo blij dat ik weer alleen ben, schreef ze, in mijn eigen ritme kan leven in plaats van het ritme van anderen… Ik zou er ook niet aan moeten denken. Manlief en ik samen gaat prima, maar meer mensen erbij voor een langere periode? Pfff…

    • Marije De Gans schreef:

      Ja dát… Wat je Zweedse vriendin beschreef. Manlief en ik gaan wel echt onze eigen gang. Zoonlief ook wel, maar die heeft natuurlijk toch nog wat sturing, steun en stutwerk nodig. Dus de rust was welkom. Maar nu vind ik het weer heerlijk als ze ’s avonds thuis zijn Liefs xxx

  2. Odette schreef:

    Ik houd van de allenigheid. Ik pas mijn (werk) week er ook op aan. ❤️

  3. joke_dev schreef:

    Alleen kom je jezelf tegen

  4. Matroos Beek schreef:

    Hier kan ik me helemaal in vinden. Die allenigheid… zo zaligmakend. Geniet ervan.
    Lieve groet X

  5. Rob Alberts schreef:

    De drukte van mijn werk maakte dat ik steeds meer de rust en stilte ging opzoeken.
    Nu met mijn slechthorendheid zoek ik ook graag de stilte op.

    Het doet mij goed.

    Tegelijkertijd zorg ik ook dat ik af en toe onder de mensen ben.

    Stille groet,

  6. Kerst schreef:

    Hey Marije je lijkt wel een copie van mij altij druk vliegen en voor de medemens klaar Staan en jezelf wegcijveren kan zo een tijd alleen bij de vijver zitten en van de natuur genieten dat vliegen hoeft van mij niet meer nu maar wat van de rust genieten en van je blogs veel liefs Kerst

    • Marije De Gans schreef:

      Lief gezegd Kerst. Ik vlieg ook niet meer. Ben er wel voor een flink aantal mensen. Maar die toch heel vaak een stapje terug. Even inhalen van vroeger. En luisteren naar wat de stilte vertelt…. Zo fijn is dat. Mooie dag lieve Kerst

  7. Hennie schreef:

    Ja Marije, zo herkenbaar, ik hou ook van de stilte en toch heb ik ook mensen om mij heen nodig , heel tegenstrijdig dus. Ik zit nu ook heerlijk in de tuin, rust, geen geschreeuw van de buurkinderen hoe lief ik ze ook vind. Geniet van de stiltes als het kan, dat is opladen voor de drukte.
    Sterkte liefs Hennie

  8. Jane brommet schreef:

    Als je alleen bent heb je tijd voor je ziel.
    Jij benoemd het. Als er teveel prikkels zijn beland ik in een vacuum. Ik kan het niet allemaal volgen en het zuigt mij laag. Ik kan mij niet afsluiten want ben te dtuk met overleven.
    Ik woon met mijn 2 katten, 4 ponys en 3 kipjes ergens achter aan de rand van een dorp.
    Stilte, het knuselen, de planten en dieren verzorgen en bovenal genieten van de stilte met het gesprek van de natuur…want die taal spreek ik…

    • Marije De Gans schreef:

      Precies dat

    • Johanne schreef:

      Zo herkenbaar. Zo noodzakelijk voor jou Marije. Je hebt het nodig.
      Voor mijn dochter, mezelf nu ik in hun tuin woon en zelfs voor mijn kleinzoon, wij kennen het allemaal. Ik ben danbaar dat ik dit heb. Want heb je behoefte aan anderen, die kun je zoeken. Maar rust is niet gemakkelijk te vinden. Als je dat in je thuissituatie kunt creëren, ben je rijk. En natuurlijk in zo’n grote vakantie is het wat meer geven en nemen. Hier zijn de scholen weer begonnen vandaag. Liefs

  9. M e l o d y schreef:

    Ja nou ik neem het je hoogst kwalijk hoor dat puntje puntje puntje

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Levensinspiratie

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

%d bloggers liken dit: