Grumblerumble

grumblerumble

Grumblerumble

Grumblerumble. Een woord dat ik even heb geleend, geknipt en geplakt uit het Engels. Grumble en rumble hebben allebei dezelfde mopperige, grommerige achtergrond en zo bijeengeplakt vind ik het helemaal toepasselijk klinken voor mijn gevoelens in dit logje.

Gemopper en gedonder

Het zegt zo precies wat ik vind ik momenteel van, en in, ‘onze wereld’ vind. Want wat zijn we aan het mopperen en elkaar aan bekritiseren zeg. Het lijkt wel alsof niets meer mag, alsof niets meer goed is en we met elkaar op elkaars eieren lopen totdat er weer een barst. We hebben allemaal last van elkaar en bijna iedereen heeft wel iets om heel ontevreden over te zijn. En het internet biedt ruim baan aan al dat gegrom en gemopper.

Luxe

Soms denk ik wel eens dat we het te luxe hebben met z’n allen. Ongetwijfeld kunnen bepaalde individuen nu een heel scala aan praktijkvoorbeelden oplepelen om mij er van te overtuigen dat dat niet zo is. Maar toch lijkt het mij een feit dat de meeste levensbedreigende ziekten die ons vroegtijdig uit ons bestaan kunnen slingeren tot staan zijn gebracht. Als ik de statistieken bekijk is onze levensverwachting in zo’n 150 jaar bijna verdubbeld. Dat is niet niks.

Daarnaast hebben we ook allemaal wat centen te besteden. Het is waar: de één meer en de ander een heel stuk minder. En daarin zitten nog een heleboel nuances en mogelijkheden tot verbetering en rechtvaardiging, dat weet ik als geen ander. Maar toch, ons sociale stelsel, waarbij in uitkeringen zelfs vakantiegeld gereserveerd wordt, is één van de betere ter wereld. En dat geldt ook voor veel landen om ons heen. We weten allemaal dat dit in het verleden heel anders is geweest.

Tijd….

Nu we minder druk zijn met overleven, oorlogvoeren en ons kostje bij elkaar scharrelen, hebben we iets meer tijd om te kijken wat we nog niet hebben. En daarover te mopperen. En dat doen we dan ook massaal. Vanuit onze tenen. Op de regering. Op de economie. En op elkaar. Intussen wordt het pad waarop wij ons begeven hoe langer hoe smaller vanwege al die meningen en misnoegens welke als onkruid tussen onze voeten omhoogschieten. En welke kant we ook op willen, we zullen altijd struikelen over talloze opvattingen en doemscenario’s van anderen.

Grumblerumble

Grumble en Rumble, daarmee lijken onze dagen steeds meer gevuld te worden. En tussen al dat gegrom en gedonder door, ben ik mij persoonlijk steeds meer aan het distantiëren van heel veel zaken. Juist door zo veel mee te maken, ziek te worden met alle bijkomende beslommeringen daaromheen, heb ik geen zin meer om mij in mijn leventje te vermoeien met gedoe en gedonder van anderen, overal ter wereld, waar ik bovendien geen enkele invloed op heb.

Brexit? Andere organisatorisch onmogelijke kwesties in onze wereld, waarover generaties ver na ons verscheiden proefondervindelijk een mening kunnen geven? Perikelen van andere mensen onderling? Meningsverschillen? Geroddel? Ander misnoegen omdat we ons persoonlijk aangevallen voelen door een volledig niet op ons persoonlijk gerichte algemene uitspraak of conclusie? Uit het maar, ik vind het prima. Maar ik voel me bepaald niet geroepen om te luisteren en ga er ook niet meer in mee. Voor mij geen grumblerumble meer.

Zachtere sokken

Mensen, laten we ons niet zo druk meer maken. Ons bekommeren om elkaar, maar niet continu elkaars doen en laten besproeien met onze eigen negativiteit. Laten we niet meer overal op reageren, onze mening niet overal overheen snateren en onze tenen weer wat korter vijlen. Of zachtere sokken aan doen. Dat wil ook nog wel eens helpen.
Het leven is te kort om te grumblerumbelen. Er zijn zo veel mooiere, fijnere zaken om mee bezig te zijn. Voor elkaar, met elkaar, voor jezelf en voor een ander.

Tot zover mijn grumblerumble voor vandaag…

De Gans

grumblerumble

Niets meer missen? Volg De Gans ook op:

Wie is De Gans?

17 Replies to “Grumblerumble”

  1. shivatje schreef:

    Mooi geschreven.

    Aum Shanthi

  2. Melodyk schreef:

    Al ben ik momenteel een enorme mopperaar

    Je hebt wel gelijk… en toch…. ik gooi het er wel uit want anders vreet het mij nog verder de depressie in…

    Maar ehhh je bent leif hoor, dat verandert niet 🙂 xxx

  3. Karel schreef:

    ik grumblerumble ff met je mee 🙂
    deze bijna 70tiger ex vee verzorger begrijpt de wereld rondom vaak ook niet meer
    gelukkig heb ik heel veel geduld , meer dan vele jeugdigen ik ontmoet
    haast haast is al die kennen , en een schermpje voor hun ogen , kunnen ze verongelukken
    ik heb mijn hele werkende leven genoten , ook zware tijden gekend , overleefd
    en nu geniet ik weer vol op
    een grumblerumble groet alias
    slaap wel

  4. Mirjam Kakelbont schreef:

    Al die mopperende mensen. Je zou er depressief van worden.
    Maar goed dat we ze niet te eten hoeven te geven (-:
    Grumblerumble…wat een prachtig woord!
    Lieve groet ♥

  5. rebbeltje schreef:

    Grumblerumble ja een prachtwoord
    En ja mopperen over van alles en nog wat terwijl we het nog nooit zo goed gehad hebben
    Wie weet veranderen de feestdagen in wat vrolijk lachen.
    Groetjes

  6. Matroos Beek schreef:

    Je hebt helemaal gelijk Marije… zoveel knorrepotten… er wordt niet veel meer gelachen. En dat terwijl we het nooit zo goed hadden. Iemand honger? Iemand koud? Ik dacht het niet… Het lijkt wel of een gebrek aan ontbering de mensen knorrig maakt. Vrolijke groet ❤️

  7. Hans Oud schreef:

    Práchtig …!

  8. Kerst schreef:

    Hey Marije een heel goed verhaal tegen onze generati word een hoop tegen Aan geschopt gelukkig onze kinderen niet maar de meeste vrijwillegers zitten boven de vijfenzestiges als mantel zorgers vind wel eens onterecht dat er zo tegens ons word aangeschopt een lieve groet kerst

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Quote of the Week:

negativiteit

Nieuw werk in de Galerie!

galerie

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Oude Gaksels

Translate this site

%d bloggers liken dit: