Gedachtespiegeling in een moment van rust: vertrouwen

Vertrouwen

Weten we eigenlijk nog wel wat vertrouwen is?

Het bijna gedachteloos staren naar hoe een pluisje zweeft op de wind. Of naar kabbelend water waarin roze bloemen zichzelf bewonderen totdat hun zachte blaadjes zich laten meevoeren in de stroom. In rust en in vertrouwen. Verankerd in het nu.

Leven

Kunnen we ons laten meevoeren door het leven en er op vertrouwen dat dit ook best goed kan gaan? Zonder dat we op werkelijk álles in ons leven en in onze omgeving invloed willen hebben? Zodat we minder besluiten nemen die puur gebaseerd zijn op ratio en de financiële impact ervan, maar meer gaan vertrouwen op ons mens-gevoel; waarmee we zelf ook onze verantwoordelijkheid erkennen. Besluiten die ook genomen worden met oprecht vertrouwen in onszelf en onze omgeving.

We houden ons zo krampachtig vast aan materiële zaken en pogen wanhopig om de wereld om ons heen, ja, zelfs onszelf, naar onze hand te zetten en naar onze wensen te vormen. Maar vergeten we in al deze ratio ons ware ‘mens-zijn’ eigenlijk niet?

We hebben weinig vertrouwen meer in spiritualiteit, in geloof en in acceptatie. Nee, sterker nog, we klampen ons steeds koppiger vast aan bewijszucht en wetenschappelijke onderbouwingen. Alsof het leven maakbaar is.

Daarin zit voor mij de vraag besloten: léven we op dit moment eigenlijk nog wel?

De Gans

vertrouwen

Niets meer missen? Volg De Gans ook op: 
  

Wie is De Gans?

20 Replies to “Gedachtespiegeling in een moment van rust: vertrouwen”

  1. Judy schreef:

    Ook wel iets waar ik over nadenk in mijn persoonlijke leven. Vertrouwen is loslaten dat je enige invloed kunt uitoefenen. Hier en nu, en het aan ‘boven’ overlaten wat er komt. Valt niet mee, vind ik. Maar soms heb ik het even te pakken en dat is vrede van binnen.

  2. wakkersgedichten schreef:

    Spiegel je
    in het water
    onderweg
    Niet in spiegels
    dat vertekent
    ook niet
    in de etalageruit
    die zijn er op uit
    dat je kopen moet
    om beter…
    Maar vooral ook niet
    aan de ander
    Blijf
    in jezelf geloven

  3. Zeker iets om over na te denken!

  4. Matroos Beek schreef:

    Het is moeilijk geworden om je zomaar te laten drijven… ik denk dat velen teveel controlefreak zijn geworden. Ik ook soms, maar ik probeer eraan te werken. Het is zoveel relaxter. Lieve groet xxx

  5. Kerst schreef:

    Hey marije een nadenkertje ja als ik thuis ben kan ik uren in de tuin zitten en prutsen en alles om mij heen vergeten maar op het werk word je geleefd het moet allemaal sneller en meer de laatste lootjes naar het pensioen wegen zwaar en er is meestal geen tijd om een stapje terug te doen na het werk kan ik wel weer genieten van het gezin en de grote tuin gelukkig en tot rust komen groetjes Kerst

    • Marije De Gans schreef:

      Dat is wel heerlijk om te horen Kerst. Ik hoop dat je soepel door je werk heen kunt glijden, zodat je meer kunt genieten van wat er werkelijk toe doet. Dat laten leven op het werk, zou zo heel veel anders kunnen. En meer opleveren bovendien…
      Lieve groet, x

  6. shivatje schreef:

    Leven we eigenlijk nog wel? Ja maar heel wat mensen worden geleefd en hebben daardoor geen zelfvertrouwen meer. Ze nemen maar aan wat hun voorgeschoteld wordt.
    Vertrouwen is iets dat men op moet bouwen. Dat gaat van iets klein tot iets groots in je leven.

    Aum Shanthi

    • Marije De Gans schreef:

      Ik denk dat er tussen leven en leven een wereld van verschil zit. Wat jij ook noemt in het nemen van wat voorgeschoteld wordt. Zo passief, terwijl we juist zo veel kunnen maken van wat ons gegeven wordt. Klein en groot. Dank je wel Bruno.

  7. Hennie schreef:

    Lieve Marije, dat is de grote vraag, “ leven we nog wel” Ik ben mij er van bewust dat we ons laten meeslepen door de maatschappij, ik probeer het anders te doen maar het sluipt er zo maar ineens weer in. Bewuster leven, daar ben ik mee bezig. Ik ben veel in de natuur en daarin vind je veel spiritualiteit, je moet het horen, voelen, waarnemen. Dankjewel voor deze bewustwording . Knuffel van mij liefs Hennie

    • Marije De Gans schreef:

      Dank je wel voor je mooie reactie Hennie. Het sluipt er inderdaad heel snel weer in. De natuur geeft zo veel antwoorden omdat voor velen van ons daar de essentie terug te vinden is. In de ritmes, in het groen. Ik wens je daar nog veel mooie momenten in toe. Liefs xx

  8. petrasparkblog schreef:

    De foto alleen al maakt mij rustig…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Quote of the Week:

ziel

GALERIE

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

%d bloggers liken dit: