Gans over….inspiratie

Inspiratie

Ik sleep inspiratie uit de gekste dingen. Soms een steen, die op mijn pad ligt, of een tak. Soms een artikel in een blad. Of ineens een zin uit een boek dat ik lees in een heel andere context dan waar mijn gedachten bij het lezen van de regel ineens naartoe vlinderen.

Mijn overtuiging

Pas zag ik een filmpje bij Rebbeltje, over de aarde en over ‘ik geloof’. Nou ben ik niet van het instituut ‘geloof’. Ik ben er van overtuigd dat, wanneer je mensen bij elkaar ‘organiseert’ onder het vastleggen van bepaalde wetten en regels, dit de goede bedoelingen van de aangesloten individuen nogal eens teniet doet. Zeker wanneer er sprake is van een bepaalde overtuiging waarbij bepaalde handelingen of rituelen komen kijken waaraan het belang van het individu onherroepelijk ondergeschikt is. Of waarin vastgestelde handelingen zelfs als dogma worden opgelegd aan hen die volgen. Zijn de grootste misdaden en bewijzen van liefdeloosheid op aarde niet vooral aan dit soort instituties ontsproten?

Maar ik ben wel heel spiritueel. Ik geloof in een hogere macht, die bij ons is, universeel. Niet gegoten in een lichaam, niet tastbaar en niet van zins om ons iets op te dringen of te onthouden. Niet in woorden te bevatten, niet te begrijpen voor mijn eenvoudige status als mensenkind.

Verbinding

Voor mij is inspiratie een verbinding voelen met de wereld om mij heen. Die tinteling, die trilling die overeenkomt met dat wat ik voel, maar die voor mij tegelijkertijd echt ongrijpbaar is. En dat ik in een reactie daarop schrijven, tekenen of fotograferen kan. Soms zet ik mij achter de piano van mijn vader om, ongestoord en ongehoord, uit te zingen wat mij roert. Het is een mij puur één voelen met alles om mij heen, universeel.

Inspiratie is voor mij puur down to earth….en eigenlijk vanaf dat punt meteen weer terug de lucht in. Terug naar die onmetelijke hemel, die eigenlijk voor ons als mensen nog niets dan geheimen herbergt. Wat weten wij nu van wat wij waarnemen, van wat wij zien? Wat is tastbaar? Kunnen we het uitrekenen, of zitten we er met onze wetenschappelijke bewijslust faliekant naast?

Wanneer zullen we het weten?

….als ik doodga, weet ik het dan? Of val ik in een zwart gat van het absolute niets? Het volkomen-niet-meer-zijn? Of word ik meegevoerd en ontvangen door mijn vader, die reeds zijn antwoorden gevonden heeft in dat onmetelijke universum? Of word ik meegezogen in een grenzeloze hereniging van zielen en van dat wat ooit was?

Juist al wat ik zie en waarneem, om mij heen en verder, en mijn vragen daarop voelen rijzen, dát geeft mij inspiratie. Het aanschouwen van het wonder van de wereld, het wonder dat wij op een planeet zijn, mogen bestaan, van zo’n ongelofelijke schoonheid en kracht. De natuur, zonsondergangen, geboorte en weer doodgaan. Die cirkel van verandering en wederopstaan. Dat alles omgeven door een grote vraag ‘wat is de reden van dit schone alles’?

Inspiratie… Dat is voor mij het mysterie van Het Leven. De aarde. Het universum. Al wat ik zie. Wat ik geloof en hoe ik mij met alles verbonden voel.
En de liefde die ik voel voor dat alles om mij heen, met die trilling in mijn hart. Dat is onmetelijk. En voor mij inspiratie.

De Gans

Inspiratie
Een zonsondergang bij ons aan het meer …

Mooi Leven, by De Gans gakt ook op Instagram, vliegt over Facebook, en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans lanceert heel soms een berichtje op Twitter.


Wie is De Gans?

10 thoughts on “Gans over….inspiratie

  1. Het leven op zich is al een inspiratie. Iedere dag zie je voel je hoor je iets waar je vanuit jezelf je inspiratie in kan leggen.
    Als men niet meer aards denkt dan weet men dat er mee is en juist dat meer komt naar boven door de inspiratie die je krijgt.
    Dat beschrijf je zo mooi.
    Mensen die iemand of iets volgen zonder zelf inspraak te hebben, hebben ook geen inspiratie en denken alleen aan dat stukje waar ze zich in bevinden. Dat soms zeer gevaarlijk kan zijn.

    Aum Shanthi

    1. Dat laatste wat je beschrijft heb ik vaak gezien. Of ze wenden het aan met verkeerde bedoelingen, of beschikken niet over voldoende inzicht om eea goed toe te passen. Dat kan inderdaad heel erg verkeerd gaan. Met soms behoorlijk nare gevolgen.
      Ik vind het soms tegenstrijdig om aards als ‘aards’ te omschrijven, want de aarde maakt ook weer deel uit van dat groter geheel. Maar ik zie het maar in de context van ‘mens’, waarin alle beperkingen die wij kunnen voelen, zien, of juist niet eens kúnnen waarnemen vanuit ons ‘aardse’ wezen, dan ook meteen verdisconteerd zijn… 🙂
      Zoals altijd, weer veel dank voor je mooie reactie. Laat me altijd weer verder denken en dat vind ik zo waardevol.
      Lieve groet,

  2. Ha een mooie omschrijving en het filmpje vind ik mooi maar bij de tekst zet ik ook mijn vraagtekens.
    Maar een mooi filmpje delen doen ze dus wel…en op deze aardkloot is zoveel wat je ispiratie kan geven… 😉
    Fijne avond

  3. Heel mooi Marije, ik geloof ook in het universum maar dat is oneindig, ongrijpbaar. Waar we heen gaan na de dood weten we niet maar dat er iets is is zeker. Dankjewel voor de mooie woorden liefs Hennie

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.