Gans Kritisch: Innerlijk kompas

innerlijk kompas

Innerlijk kompas

Lieve mensen allemaal. Weer een kritische noot, waarvan ik niet weet hoe lang ik deze laat staan. Want mijn ervaring is helaas dat we niet allemaal meer even netjes zijn voor elkaar. En niet allemaal meer even lief. Daar houd ik niet van. En als iets niet goed voelt dan neem ik daar tegenwoordig tijdig afstand van. Maar voor nu dit stuk.

De wijze waarop de wereld zich nu ontwikkelt laat mijn innerlijk kompas volledig op hol slaan

Even voor de duidelijkheid: ik ben mij er van bewust dat er een virus rondwaart waar mensen erg ziek van kunnen worden, waardoor ze soms zelfs sterven. Ik leef ook oprecht met iedereen mee die, zelf of in zijn omgeving, te maken heeft gehad met de ernstige gevolgen hiervan.

De wijze waarop de wereld, maar vooral ook onze leiders in Europa, omgaan met dit virus vind ik echter verbijsterend onverstandig en eenzijdig. Vrijheden worden beknot, kinderen hebben maanden, soms zelfs meer dan een jaar school gemist, waarbij ze weinig samen mochten spelen en te weinig mochten sporten. Vele volwassenen kunnen hun vak niet meer voldoende uitoefenen en geld verdienen.

In strijd met alle heersende voorschriften en wetenschappelijke kennis over virusinfecties, werd het volk maandenlang massaal naar binnen gestuurd zonder enig aanvullend beweeg- of voedingsadvies.

Het ‘samen’ blijkt uit te monden in een keihard ‘ieder voor zich’ waarin zelfs regeringsleiders talloze mensen uitmaken voor ‘wappie’ wanneer deze ook maar de kleinste nuance durven uiten. Waar vele professionals zich onder zware druk gezet voelen om mee te bewegen in de maatregelen die het kabinet bedenkt.

Als heilige graal wordt ingezet op vaccins

Wereldwijd. Hoewel de westerse landen ze op dit moment vooral aanbieden aan eigen kinderen en zelfs een derde prik overwegen omdat de eerste 2 niet voldoende blijken, worden de armere landen, waar de meest recente mutaties vandaan komen waartegen de vaccins minder helpen, weer volledig vergeten.

Dit is toch te zot!?

Lieve mensen, dit is meer dan een gezondheidscrisis. We zitten hier niet in vanwege het virus, maar vanwege onze malafide westerse leefgewoonten. Het virus is slechts één van de symptomen.

We denken dat we excuses aan moeten bieden voor de slavernij door onze voorouders, terwijl onze onderbroeken door onderbetaalde kinderen in ontwikkelingslanden worden geweven. We eten vlees van doodgeschopte dieren, maar durven de gruwelijke filmpjes daarvan niet te bekijken. Onze aardbeien groeien niet meer op mest en aarde, maar in een kast met kunstlicht. Dat is toch geen omgang met onze leefomgeving?

We kampen met klimaatproblemen, met een doodvermoeide aarde, met een overschot aan mensen. Onze voeding is massaal overbewerkt met te veel suikers en te weinig vitamines en mineralen. Onze beweging is gereduceerd tot korte momenten van wandelen of de sportclub. En velen bewegen eigenlijk helemaal niet. En alles draait om winst, economische groei en zogenaamde voorspoed.

De kloof tussen gezondheid en gezond leven is nog nooit zo groot geweest

Om gezond te zijn moeten we goed eten, bewegen, ademen, voelen, liefhebben, aanraken en ZIJN. De wereld en het leven omarmen.

Dat alles wordt velen van ons al langer dan een jaar steeds opnieuw afgenomen met als heilige graal aan de finish ‘Het Vaccin’. Helaas zijn we er de afgelopen maanden achter gekomen dat de heilige graal niet zo heel heilig is. Het is zelfs niet volledig werkzaam, zo hebben we inmiddels ontdekt. En vooral jongeren krijgen best heftige bijwerkingen, terwijl ze vaak nauwelijks ziek worden van het virus zelf. Naar de effecten op lange termijn kunnen we alleen gissen. Voordat je hier tegenin wilt gaan: dit is te vinden in alle rapporten van de WHO, van het RIVM en van de ontwikkelaars van de vaccins zelf.

Jullie weten dat ik het afgelopen jaar enkele kritische noten heb losgelaten hier op deze website. Ik heb daar soms ook onvriendelijke, zelfs onbeschofte reacties op gekregen. Van mensen die geloven in de onfeilbaarheid van de medische industrie en wat de overheid ons via de media voorspiegelt. Mensen die zich soms bijna agressief uitlaten wanneer ik een eigen mening opschrijf die niet strookt met hun overtuigingen.

Dat vond ik opvallend. Wat mijn nuance en ruimte voor de ander is nooit weggeweest, ook in de betreffende artikelen niet. Waarom velen zich dan ineens zo aangevallen lijken te voelen zouden ze beter kunnen onderzoeken, in plaats van zo fel van leer te trekken tegen iemand die ze niet of nauwelijks hebben ontmoet.

Intussen is mijn verbazing alleen maar toegenomen en mijn beweringen van destijds worden stuk voor stuk gestaafd

Helaas.

Wat ik niet begrijp is dat een kabinet, dat een half jaar geleden af heeft moeten treden wegens ernstig schenden van de mensenrechten van gezinnen met jonge kinderen in Nederland, nu al een half jaar ongehinderd doormoddert met een zwalkend beleid tegen een virus wat niet half zo dodelijk is als aanvankelijk werd gedacht. En ze blijven rustig aan de macht. Ze zijn in deze setting namelijk niet af te zetten. Ze zijn immers al afgezet en demissionair.
Intussen wordt het proces naar een nieuwe regering stelselmatig getraineerd, terwijl eenieder die zich tegen deze machthebbers keert, op een zijspoor naar een functie elders wordt gezet.

Waarom geloven mensen deze mannen nog? Waarom voegt men zich dociel naar de afgekondigde maatregelen? Wat gebeurt hier?

Want lieve mensen, wie werkelijk de moeite neemt om grondig naar de cijfers te kijken die door de NOS/RTL en noem maar op zo geïsoleerd worden gepresenteerd, dan is te zien dat deze cijfers behoorlijk uit de context worden getrokken. Het probleem is niet zo groot en zo dramatisch als ons stelselmatig wordt voorgespiegeld, al vind ik op ieder nieuwsplatform een filmpje van een huilende jongere met ernstige klachten. Op de websites van RIVM, CBS en vele andere bronnen, zijn de cijfers én hun context te bestuderen. Ik heb dat gedaan. En dan zijn ze niet zo beangstigend meer en blijken de filmpjes slechts individuele drama’s.

Ja, maar…….

Nu hoor ik gemor. Long Covid bijvoorbeeld, waar velen aan lijden. Ja, dat lijkt me heel naar!

In werkelijkheid geven de cijfers echter duidelijk aan dat maar een klein gedeelte van de mensen hier aan lijdt. Daarbij lijken we massaal te zijn vergeten dat we de afgelopen decennia in onze ratrace naar economische groei en maatschappelijk succes, in een massale burn-out zijn beland. Moe, dik, met een slechte conditie.

Op dit moment hoor ik niemand meer over burn-out. Over restklachten na andere infecties. Over diabetes of te veel vet. Over dat alles waar we de afgelopen jaren doodmoe van zijn geweest. Iedereen die op dit moment moe is en bewezen of onbewezen Covid-19 heeft gehad krijgt ineens een long-covid stickertje opgeplakt en een podium voor de klachten.

De adviezen voor de positief getesten liegen er ook niet om. Ziek of niet, je gaat in volledig isolement, zonder buitenlucht, zorg en liefdevolle nabijheid van anderen. Geen beweegadviezen. Geen voedingsadviezen. Geen verbinding met je innerlijke zelf, met ons hart. Dat hart, wat nu geraakt wordt, op alle vlakken.

En dan zijn we bezorgd over de langdurige restklachten?

Voor de duidelijkheid: ik weet heel goed dat er restklachten kunnen ontstaan. Ik ben zelf de ongekroonde koningin van restklachten na ziekte. Maar restklachten zijn zelden eenduidig en komen zelden voort uit 1 oorzaak.

Het leven is complex. Ons lichaam is complex. Hoe ziek we ergens van worden, is meestal een optelsommetje van factoren in ons leven. En van ons gedrag voorafgaand aan die ziekte. Wat voor de één een klein ongemak is, kan voor de ander dodelijk zijn. En zo geldt dat ook voor Covid-19.

Lieve allemaal, laten we nuchter worden. Laten we elkaar de vrijheid geven om ons leven, ons lichaam zo te benaderen zoals we zelf voelen dat het goed voor ons is. En dat is voor iedereen anders.

Dit is geen pleidooi TEGEN maatregelen of een vaccin. Dit is een pleidooi VOOR gezondheid en het volgen van ons hart, onze ziel. Ons eigen leven. Liefde voor elkaar.

Wie gelooft dat een mondkap, een vaccin, afstand houden en de handen elk uur grondig desinfecteren hem goed doet, die moet dat ook vooral blijven doen. Wie ben ik om iemand de wet voor te schrijven? Vertelt je hart dat je dat moet doen? Doe het dan!

Dus laten we onze eigen levens invullen zoals dat goed voelt en goed gaat voor onszelf. Met respect naar een ander. Met liefde voor een ander.

Ik ben er van overtuigd dat we over een aantal jaren in verbijstering terug zullen kijken op deze tijd. Dat we zien wat er gebeurd is, hoe de patronen zich hebben ontwikkeld en welk onrecht sommigen is aangedaan. Want mijn innerlijk kompas staat niet slechts meer op rood. Het SCHREEUWT het uit! Ik wil niet terugkijken en het gevoel hebben dat ik geen tegengeluid heb laten horen.

Ik roep jullie op tot liefde en mededogen. Ik roep op tot nuchter verstand en het volgen van ons eigen hart. Informeer jezelf. Doe wat jij voor jezelf goed vindt en laat anderen vrij om te doen wat zij goed vinden.

Ik hoop dat we allemaal zelf ons innerlijk kompas mogen volgen, rekening houdend met de realiteit en met de mensen die we liefhebben in ons leven. En onthoud dat moeilijkheden nog nooit in verdeeldheid zijn opgelost.

Onze basis ligt in liefde voor elkaar. Laten we dat nooit vergeten.

Veel liefs, van De Gans

Innerlijk kompas

 

De Gans is Gans kritisch, realistisch en praat niet klakkeloos met anderen mee. Mijn mening baseer ik op wat ik diep van binnen voel, voorzien van gefactcheckt, internationaal nieuws, niet overgoten met een saus van links, rechts, zwart of wit.
Meer lezen, bekijken of iets anders? Kijk dan ook eens op mijn social mediaprofielen:
 &  &
Meer fotografie en Woorden bij Beeld van mij vind je in mijn Portfolio.
Doe niet zomaar iets omdat een ander vindt dat je dat moet doen. Volg je ♥

Wie is die Gans?

Marije De Gans

Gans Kritisch:

innerlijk kompas

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Alle schrijverijen van De Gans

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: