Gans kritisch: cyber – kwetsbaarheid

kwetsbaarheid

Cyberkwetsbaarheid

Gisteren lag een hele sloot aan sociale media op zijn gat.

Nu ben ik wel gewend aan andere dingen doen in de avond, dus ik ondervond er geen hinder van. Maar er werd een hoop over gedacht en geschreven.

Het zette me aan het denken. Want, lieve mensen, wat is er gebeurd dat we ineens zó afhankelijk zijn van al die appjes?

En….wat vertelt dit over onze kwetsbaarheid als samenleving?

Slimme meters

De afgelopen jaren zijn er in onze meterkast thuis door de energieleveranciers veel wijzigingen aangebracht. Watermeters, gasmeters, stroommeters, alles werd vervangen, ‘slimmer’, ‘doeltreffender’. En sinds kort vind ik elke week in de spambox een ongevraagd mailtje met de tussenstand van mijn verbruik.

Privacy?

Ik heb niet de illusie dat we nog íets van privacy hebben. Dat AVG-gedrocht waarmee wij websitehouders een paar jaar geleden onze disclaimers moesten optuigen had niets van doen met privacy. Alleen met het moeten documenteren wát je allemaal met persoonlijke gegevens van plan bent, of je ze nou in de uitverkoop wilt hangen of niet. Schrijf het op en het kan. De gebruiker moet maar lezen en slikken. Weer zo’n leuke theoretische regel die het tegenovergestelde doet van wat hij zegt en die in overheidshanden altijd misbruikt kan worden.

Dat wij anoniem, als burgers onze stappen vrij kunnen blijven zetten, lieve mensen, is een illusie. Wij zijn noch anoniem, noch onafhankelijk. Bijna alles wat we doen is traceerbaar:

waar we pinnen, wie we bellen, waar we met onze NS kaart reizen….noem maar op. We zijn verworden tot een code waaraan een hele trits maatschappelijke gedragingen kan worden afgelezen. We dragen bij aan de registraties van files, winkelbezoek en treinreizen. Aan theaterbezoek, besmettingscijfers, vaccinaties en uitkeringspercentages. Aan de tijdsduur die we spenderen op Facebook en Instagram, op Netflix, op de website van de krant. Onze documenten, onze foto’s, ook van de kinderen, staan in een cloud. En van die cloud worden de beleidsregels telkens verder en verder aangescherpt en onze rechten uitgedund. Via analytische feeds wordt niet door onszelf bepaald wat we voor ogen krijgen, maar door algoritmes en statistieken. Vind daar nog maar eens de nuance van een eigen mening in. Laat staan de invloed die dat op onze beslissingen heeft.

Wij mensen zijn, heel simpel, een radartje in een overinnovatieve, manipulatieve samenleving met een steeds verder overprikkeld gemoed.

 

kwetsbaarheid

Wat hebben wij nodig?

Als burger kunnen we weinig uitrichten tegen onze overheid, met haar energiereuzen, belastingbulldogs en de pharmacobra. De overheid en al deze instanties zijn niet los van elkaar te beschouwen. We zullen ergens moeten accepteren dat anonimiteit niet meer bestaat en dat er economische krachten zijn, vele malen machtiger dan wij.

Maar! Laten we even wel zijn: al die digitale toestanden hebben we niet nodig om te blijven ademen, te eten en te slapen. Die slimme telefoontjes hebben we niet nodig. We hebben het niet nodig om ons bij elke deurpost te identificeren, te laten controleren, ons gedrag te laten meten tot in vele details, tot aan de intelligente meters thuis aan toe.

Al die slimmigheden en apps maken ons wel steeds verder afhankelijk. En ik vind dat heel zorgelijk. We mogen immers nog wel gewoon nog even normaal, natuurlijk mens – zijn?

Want waar blijven wij als zelfs onze medische status beslist waar wij naar binnen mogen, of niet? Waar blijven wij als al ons gebruik van apparaten en verwarming thuis via een netwerk door de energiereus (waarin: de overheid) wordt gemonitord? Waar blijven wij als onze boodschappen digitaal moeten worden afgerekend? Waar blijven wij als wij een appje nodig hebben om onze slaap te monitoren?

Er is even een pas op de plaats nodig en een snelle bewustwording van welke kant wij opgaan.

Kwetsbaarheid

We worden ongelofelijk kwetsbaar als volk, door onze volledige afhankelijkheid van digitale stuurprogramma’s die ons stapsgewijs maar onmiskenbaar de afgelopen jaren door de strot zijn gedrukt.

Het is niet oké. Er is maar één vingerknip voor nodig om een reus als Facebook, met álle bijgekochte platforms, een halve dag uit de lucht te halen. Wereldwijd.

Hoe weinig is er voor nodig om in een klein land als Nederland even het electriciteitsnet plat te leggen? Of het betalingsverkeer een paar dagen te saboteren? Sta even stil bij wat er allemaal in jouw leven op die twee simpele faciliteiten staat aangesloten. Van je ochtendkoffie tot je bed aan toe.

Wij zijn mensen. We hebben aarde, water, vuur en lucht nodig. Geen apps en digitale systemen. We zijn mensen: we kunnen prima zelf nadenken.

Groente groeit op het land, vruchten groeien aan de bomen, die de kachel in kunnen als ze dood gaan. De natuur verschaft ons alles wat we nodig hebben.

Maar de afgelopen jaren hebben we ineens voor alles een digitale route nodig. Zelfs voor de meest basale dingen, die gewoon voor onze voeten te vinden zijn.

We zijn compleet afhankelijk. En onze kwetsbaarheid is gruwelijk groot.

Laat dit maar even bezinken.

De Gans

 

kwetsbaarheid

Kopfoto: Pixabay. Overige foto’s byDeGans
Doe niet zomaar iets omdat een ander vindt dat je dat moet doen. Volg je ♥

De Gans is Gans kritisch, realistisch en praat niet klakkeloos met anderen mee. Mijn mening baseer ik op wat ik diep van binnen voel, voorzien van gefactcheckt, internationaal nieuws, niet overgoten met een saus van links, rechts, zwart of wit.
Meer lezen, bekijken of iets anders? Kijk dan ook eens op mijn social mediaprofielen:
 &  & 
Meer fotografie en Woorden bij Beeld van mij vind je in mijn Portfolio.
Wie is die Gans?

17 Replies to “Gans kritisch: cyber – kwetsbaarheid”

  1. Samantha schreef:

    En opeens voel ik mij stukken beter dat ik geen Instagram heb, Facebook dit jaar verwijder (lang verhaal, het “moet” nu nog even) en werkelijk van heel die storing NUL heb meegekregen. Ik word zo vaak uitgelachen, maar eerlijk: hebben we het nodig? Weet je hoeveel mensen ik voorbij zie komen op de fiets, oordopjes in en hun telefoon in hun hand? Weet je hoeveel mensen ik al bijna dood heb gereden, een noodstop voor ze heb moeten maken, zonder dat die het überhaupt doorhadden?

    Soms voel ik me zo vreselijk ouderwets. Als iemand me aankijkt wanneer ik mijn pen en papier oppak om aantekeningen te maken. Maar… ik waardeer mijn offline leven simpelweg meer dan mijn online leven. Zo zo zo fijn om dit stukje even te lezen, want ik ben het gloeiend met je eens!

    • Marije De Gans schreef:

      Je hebt helemaal gelijk! Soms kijk ik een restaurant rond en zie dat ik de enige ben die niet op haar scherm kijkt. Zelfs mijn mannen moeten nog ‘even dit en dat’ voordat het eten komt. Juist die rust van rondkijken en de omgeving proeven, voelen, ik vind het heerlijk. Zo gaat mijn mobiel weer op zwart en in de kast. En dan nog even naar de sterren kijken…

  2. Karel schreef:

    al zou ik het willen , maar kan hier geen speld tussen krijgen

  3. J.F. van Moorsel schreef:

    Prima analyse Marije ! De meeste aardebewoners zijn (on)bewuste volgers geworden van digitale systemen en derhalve heel afhankelijk en kwetsbaar geworden. Hier is het volgende gezegde van toepassing: ‘….wie de kudde volgt, trapt vroeg of laat in de stront…”

    • Marije De Gans schreef:

      Precies wat je zegt. Ook het bewustzijn van de invloed van al die dingen is niet hoog. Ik vraag me zelfs af of ik niet netjes een (recalcitrant) patroon volg wat prachtig voor mij uitgestippeld ligt 😉

  4. Kerst schreef:

    Hele maal met je eens Marije wij doen alleen het noodzakelijke op het internet je word doodgegooit Met allerlei ongewenste reclame zo veel mogelijk in onze wertrouwde omgeving blijven en verder maar zien hoe het komt hebben er toch weinig invloed op een lieve groet Kerst

    • Marije De Gans schreef:

      Ja die reclames ook. Ik ben er niet heel vatbaar voor, denk ik. Maar soms weet ik ook niet meer wat ik moet denken. We maken er maar wat van he. Fijne avond en lieve groet, x

  5. picpholio schreef:

    Grotendeels mee eens…. Grote herrie rond privacy als het over covid ging, maar over de impact van Facebook en andere Social Media en andere digitale applicaties, daar ligt men heel wat minder over wakker. Vraag is nu “Wie is hier nu eigenlijk de grootste “data-verzamelaar” ?

    • Marije De Gans schreef:

      Nu vind ik wel een verschil tussen gedwongen je (medische) data afstaan aan een app van de overheid of je vrijwillig registreren bij Facebook of equivalent 🙂 Ik weet nog dat we hier getest moesten worden nav een uitbraak en vervolgens alles op straat lag. Daar was ik niet blij mee. Maar ik ben het zeker met je eens dat de data die FB etc verzamelen erg ver gaan. Te ver. Vind ik.

  6. shivatje schreef:

    Privacy is ver zoek. Mensen zien dat niet en blijven gewoon leven zoals ze bezig zijn.

    Aum Shanthi

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Marije De Gans

Lees nu:

zo

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Alle schrijverijen van De Gans

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: