Gans in Balans?

Kerstdrukte en balans

De afgelopen weken waren druk. Voor mij veel te druk, maar voor mijn mannen dit keer ook.

Eigenlijk houd ik heel veel van gezellige bezoeken, lieve mensen om ons heen en van fijne gesprekken over mooie, interessante, of op dat moment relevante dingen. En dat is precies hoe de vakantietijd is verlopen. Een stroom lieve mensen die we op ons mooie plekje warm mochten ontvangen en waar we fijne momenten mee hebben gedeeld. Ik heb daar dus bepaald geen spijt van. Maar de balans is wel wat zoek na al dat bezoek.

Een soort van hersenschudding

Mijn hoofd wordt er niet beter op de laatste jaren. ‘Eigenlijk gedragen je hersenen zich alsof je elke dag een hersenschudding hebt’, zei mijn huisarts pas geleden toen ik doodmoe tegenover hem zat. En ik vond dat zo treffend omschreven.

Alles moet gebalanceerd. Alles moet vooraf gepland en ingecalculeerd. En dan nog is het eigenlijk niet voldoende, ook omdat het lijf het af laat weten. Ruimte voor reserves is er eigenlijk nooit.

Meer moet minder

Ik vind dat zo jammer. Ik zou zo graag wat meer willen, maar ik ga de laatste jaren eigenlijk alleen maar achteruit. Blogs schrijven gaat soms niet, af en toe wel. Heel wisselend, ook niet meer zoals voorheen. Blogs van anderen lezen is helemaal lastig, omdat het niet mijn eigen gedachten zijn. Ik moet de gedachten van een ander volgen en dat lukt niet zo maar meer. De bloggers onder jullie merken vast ook wel dat ik minder kom lezen dan vroeger en dat mijn commentaren soms wat oppervlakkiger zijn. Ik kan niet anders. Dit is nu wat het is en we moeten het er mee doen.

Egoïst

Pas bedacht ik me dat ik zo lang voor anderen heb geleefd, voor anderen heb gezorgd en mijzelf daarin ben vergeten, dat mijn leven mij nu een gedwongen inhaalslag biedt. Ik kan op dit moment eigenlijk alleen nog maar bezig zijn met mijzelf en mijn eigen balans en dat maakt me vaak hopeloos verdrietig. Ik voel me soms een egoïst, die zichzelf en haar grenzen telkens op de voorgrond plaatst wanneer er iets moet gebeuren.

Mijn lieve gezin, en daarna mijn familie en nabije vrienden verdienen mij ook. En toch moet ik daarin eerst zorgen dat ik zelf de tank vol genoeg heb om iets voor ze te kunnen betekenen. En zelfs dat lukt vaak niet. Zeker niet bij onverwachte wendingen in de dag.

Balans

Terug naar die kerstvakantie. Want oh, wat zijn ze gezellig, die warme dagen. Maar daardoor ook enorm sociaal. Gesprekken, bezoeken, ontmoetingen. Elk event dreunt dagen na in mijn hoofd en mijn eigen evenwicht raakt verder en verder zoek.

Nu deze week de normale regelmaat weer bezit van de dagen neemt, kom ik gelukkig weer een beetje tot mezelf. Zo zie ik weer waar ik zelf ben en waar ik moet beginnen om ergens weer iets van herstel te realiseren. De last van huizen die opgeleverd moeten worden is van ons afgevallen, we wonen op ons eigen plekje en er komt steeds meer zicht op de maanden die voor ons liggen.

Het blijft koorddansen met mijn lijf en geest. Maar ik heb de moed om dáár beter in te worden nog altijd niet verloren.

Gans in Balans. Wie weet…. Een keer…

De Gans

Balans

Mooi Leven, by De Gans gakt ook op Instagram, vliegt over Facebook, en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans lanceert heel soms een berichtje op Twitter.


Wie is De Gans?

18 thoughts on “Gans in Balans?

  1. Hoewel het bij mij denk ik in minderde mate is, moeten de mensen om mij heen soms ook rekening met mij houden en dat blijf ik ook altijd lastig vinden. Het gevoel een egoïst te zijn herken ik dus wel. Toch wil ik even zeggen dat jij op mij absoluut niet overkomt als een egoïstisch persoon.
    Heel veel sterkte met alles en goed van je dat je om jezelf denkt! <3

    1. Soms denk ik wel eens dat het wat makkelijker was geweest als we in staat waren geweest wat egoïstischer te zijn 😉 Jij ook sterkte en lieve groet,

  2. Marije eigenlijk schrijf je iets mooi naar jezelf toe. Je hebt altijd voor anderen klaargestaan en je hebt jezelf vergeten. Nu vraagt je lichaam om het om te draaien en alleen naar jezelf te kijken en klaar te staan voor jezelf.
    Of je nu vandaag kan schrijven of lezen speelt toch geen rol. De dagen zijn lang en er zijn er zoveel. Wanneer je goed voelt kan je doen wat je graag doet en daar moet je voor gaan.
    Je mag je niet gewonnen geven al dans je op een koord de balans zal je in jouw sterkte vinden.

    Aum Shanthi

  3. Lieve Marije, wat is dit herkenbaar. Ik begrijp dat je met deze drukke maar tioh gezellige dagen Sims op je tenen moet lopen, het is veel achter elkaar. Nu weer normaal en met jouw ziekte valt dat niet mee, meer rust nemen terwijl je zoveel wilt doen. Luister naar je lichaam, die war je kunt en meer niet. Het is zoals het is. Je doet best niog hwel veel hoor, zoals veel schrijven, dat is je passie verlies dat niet. Liefs Hennie

    1. Dat blijft mijn passie inderdaad, maar toch lukt het niet meer zoals vroeger en inleveren is altijd jammer… Maar het is niet anders en toch kunnen we nog veel van de dagen maken, zoals vanmorgen genieten van de zonsopkomst. Dat is dan zo’n cadeautje. Fijne avond xx

  4. Het is heel vermoeiend om de juiste balans te vinden tussen geest-lichaam.

    “Niets moet, alles mag” kan hierbij een fijn levensmotto zijn.

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.