Een heel jaar, zonder haar …

haar

Een heel jaar, zonder haar

Een heel jaar rond heb ik nu geleefd zonder haar. Zonder haar sprankelende en soms wel heel overvloedige aanwezigheid.

Al voordat ik geboren was, waren we verbonden. Toen mijn grootmoeder haar nog droeg, was ik eigenlijk al deel van haar.

Een heel jaar zonder mijn moeder

Onze verhouding was jarenlang grillig. Soms spraken we elkaar een tijdlang niet, omdat de één verlangde van de ander wat de ander niet kon zijn en dat weer tot een overspannen climax kwam. Het was een wederzijdse dynamiek waar wij beiden onze rol in speelden.

Maar de kern van ons leven was, dat we altijd weer samenkwamen. Om dan onze gesprekken op te pakken waar ze gebleven waren. Alsof er nooit een pauze was geweest.

Wij konden samen de dagen aaneen praten. De nachten waren kort, gevuld met onze gespreksstof, wijn en sigaretten. Totdat mijn vader na uren slaperig beneden kwam om te kijken waar wij toch bleven en aan de horizon een nieuwe dag begon te kleuren.

Ik en mijn moeder. Twee vrouwen in een liefdevolle, maar intense, af en toe bijna verstikkende verbintenis.

Wat houd ik van haar. Wat houd ik ongelofelijk veel van haar!

Stil…

En wat is de wereld stil geworden zonder haar. Ik mis ieder moment dat ze in mijn leven was. Ze kleurde mijn dagen met haar sprankelende levenslust, die tot op de laatste seconde van haar leven voelbaar was. Zelfs doodgaan deed ze levend.

Eigenlijk ging ze helemaal niet dood. Ze stopte gewoon met leven.

En nu, als ontmoederd mensenkind, ben ik verstoken van haar sprankel, van de sterretjes die ze kwistig over de dagen uitgoot. Ik voel mij zelfs verstoken van haar kritische momenten, waar ze haar omgeving met grote regelmaat mee overlaadde. Want, ze wist hoe het moest, en hoe ze het wilde. En daar zette ze dan ook vol op in. En dat pakte ik als dochter dan dikwijls weer op, proberend mijzelf in evenwicht te houden op dat weerspannige koord dat zich tussen ons uitspon.

Wat natuurlijk zelden lukte.

zonder haar

Liefde

De laatste jaren met mijn moeder waren anders. Waar vroeger een, bij tijden onvolwassen, co-dependente afhankelijkheid tussen ons bestond, waren onze gesprekken nu begripvol, respectvol en gevuld met pure liefde. Twee vrouwen die op vele manieren lotsverbonden waren, tegen een achtergrond van het afgebroken moederschap van haar eigen overleden moeder. Wij hadden een relatie waar gebeurtenissen uit het verleden terugkeerden in het heden, om daar weer verder be- en doorleefd te worden. En waar onze persoonlijkheden en hoge eisen aan elkaar het er niet makkelijker op maakten.

Maar onze relatie is wel ‘af’. Onze levenscirkel als moeder en dochter samen was compleet. We hebben elkaar de hoeken en de randen van onze geest laten zien, elkaars dagen zwart gekleurd en daarna weer vol zonneschijn en sterren in het licht gezet. Boven al wat ons uiteenreet en daarna nauwer terug verbond, hielden we onophoudelijk van elkaar.

Zonder haar

Ik vind het leven zonder mijn moeder op dit moment niet leuk. Zeker in een aaneenschakeling van opgelegde restricties en sociale beperkingen mis ik haar altijd uitbundige aanwezigheid. Ik mis haar basis in mijn gedachten en haar scherpe zienswijze op politiek en leiderschap. Telkens weer vraag ik me af wat een uiterst belezen, intelligente, vrijgevochten vrouw die zeer vertrouwde op de wetenschap, maar die tegelijk bijna overal kritiek op had, had gevonden van de huidige situatie in ons land. Ze kon soms behoorlijk voor verrassingen zorgen met haar originele gedachtegang en daaruit voortspruitende zienswijze. Dan frommelde ze met één zin vol zinnigheid al mijn zorgvuldig overdachte overtuigingen in de prullenmand.

Het bed, waar ze de laatste jaren van haar leven rond de feestdagen bij ons thuis altijd sliep, blijft nu voor het tweede jaar leeg. Vandaag geen rondgang door de tuin voor mij, bezig met dennentakjes knippen en deze met de mooiste opschik neerzetten naast haar bed.

Met bij het binnentreden haar uitroep: ‘oooooooh Pukje*, wat práchtig gedáán zeg! Heb je dit allemaal uit de tuin? Wat een rijkdom toch, zo’n huis met zo’n tuin!’.

Om zich vervolgens, genietend en hardop doorcomplimenterend, even neer te vlijen in dat bed totdat het tijd was om de dag gezellig te vervolgen.

Wat mis ik haar. Ik mis haar zo! Ik mis werkelijk alles van haar. Van haar glittergenieten van de dag tot mijn gevoelens van kinderlijke narrigheid, die ik ook regelmatig naar haar voelde.

Ze is er niet meer. En ik houd alleen nog maar van haar. Ik houd van haar, ik houd van mijn vader, die er ook al veel te lang niet meer is. Ik hoop dat ze daarboven weer samen zijn ♥

En die liefde is al wat overblijft. Daarmee kleur ik de kerst dit jaar.

Lieve mensen,

in welke hoedanigheid jullie Kerstmis ook gaan vieren, ik wens jullie heel mooie en vooral liefdevolle dagen toe.

Marije

zonder haar

  • ‘Pukje’ is mijn koosnaampje sinds ik nog maar een hele kleine ‘Ukkepuk’ was, zoals mijn vader mij toen noemde.
Doe niet zomaar iets omdat een ander vindt dat je dat moet doen. Volg je ♥

De Gans is Gans kritisch, realistisch en praat niet klakkeloos met anderen mee. Mijn mening baseer ik op wat ik diep van binnen voel, voorzien van gefactcheckt, internationaal nieuws, niet overgoten met een saus van links, rechts, zwart of wit.
Meer lezen, bekijken of iets anders? Kijk dan ook eens op mijn social mediaprofielen:
&
Meer fotografie en Woorden bij Beeld van mij vind je in mijn Portfolio.
Wie is die Gans?

26 Replies to “Een heel jaar, zonder haar …”

  1. Samantha schreef:

    Wat een mooie en oprechte woorden <3
    Liefde gaat verder dan de dood.

  2. Marion Driessen schreef:

    Prachtig, Marije. Boordevol liefde en gemis, vol gevoel en hartverwarmend. Ze zal voor altijd bij je zijn. ❤️
    Alle goeds voor het nieuwe jaar.

  3. Ik begrijp jouw gemis (denk ik).
    Ik wens jou en je gezin een zalige kerst en een gezond nieuw jaar toe.

  4. francky schreef:

    Heel mooi geschreven. Ik wens je hoe dan ook fijne feestdagen.

  5. picpholio schreef:

    Ook voor jou Marije, nog een warme Kerstdag gewenst en onze allerbeste wensen voor 2022 met vooral een goede gezondheid op kop !
    Vlieg met picpholio mee naar… Merry XmasMy Profile

  6. shivatje schreef:

    Hoe mooi
    Fijne kerstdagen

    Aum Shanthi

  7. Kerst schreef:

    Hoi lieve Marije prachtig heel mooi verwoord ja dat was een Hele andere generatie daar viel meestal niks tegen in te brengen maar toch een mooie tijd gehad mijn vader zat in het leger grootmajoor heeft Aan de birma spoorlijn gewerkt daar we’rd nooit over gepraat wij wensen jullie Hele mooie feestdagen een voorspoedig 2022 een Hele lieve groet Kerst en Sannie ‍♂️

  8. Je lief schreef:

    . Ik denk dat dit de waterval met meem een beetje was

  9. Karel schreef:

    heel mooi Marije
    zo zat ik de laatste jaren van mijn vaders leven aan zijn bed , wat in de woonkamer stond , als ik thuis kwam na de avond dienst , ook soms tot het krieken van de nieuwe dag
    wens jullie fijne feestdagen en een gezond 2022

  10. Matroos Beek schreef:

    Dat kan ik mij voorstellen Marije. Wat een gemis… Je hebt het weer zo mooi verwoord en ook de foto is prachtig. Geniet van sfeervolle, vredige kerstdagen. Liefs ❤️

  11. Een mooi en liefdevol stuk, Marije. Ik wens jou en de jouwen een fijne kerst toe.
    Vlieg met petergreyphotography mee naar… Home (End of the year sentiment)My Profile

  12. Anuscka schreef:

    Wat een mooie ode aan je moeder, Marije. Aan jullie samen. Twee bijzondere vrouwen. Ondanks het gemis aan haar lijfelijke aanwezigheid – want haar geest is nog altijd zeer aanwezig, voel ik in alle woorden – wens ik jullie samen warme dagen toe. Vanuit de duisternis weer naar het licht…

  13. Heel erg mooi geschreven. Begrijpelijk dat je je moeder ontzettend mist. Ondanks dat het moeilijk zal zijn wens ik je toch fijne dagen toe met heel veel liefde en lichtpuntjes. ❤️
    Vlieg met Zo simpel is dan geluk mee naar… Momenten van geluk in 2021My Profile

Laat een antwoord achter aan Karel Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Marije De Gans

Marije De Gans

Lees nu:

zonnewonder

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Alle schrijverijen van De Gans

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: