De spirituele overgang van zomer naar winter

Pijn in het leven

In het leven is er altijd een aantal momenten waarop de keuzes van een ander, of hoe de dingen eenvoudig lopen, jou pijn zullen doen. Dat is niet altijd de schuld van een ander, die van jezelf of van weer een andere oorzaak. Soms gaat iets simpelweg zoals het gaat, of draagt het een les met zich mee. Juist in die momenten van verlies, de momenten waarop je iets of iemand los moet laten, kunnen er heel spirituele dingen gebeuren. Zo heb ik dat ervaren.

Bescherming

Op zulke momenten voelde ik mij gek genoeg altijd verwarmd en intens beschermd. En dat kwam niet alleen uit mijzelf. Het was alsof een grote, onmetelijke liefde mij koesterde. Met in mijn ziel een liefdevol gefluister: ‘je bent niet alleen. Het komt weer goed’.

Mijn beleving van spiritualiteit

Toch heb ik een aantal jaren geleden bewust gekozen om me niet meer langer aangesloten te voelen bij een gemeenschap die een bepaalde geloofsrichting aanhangt. Ik heb het gevoel dat het instituut ‘geloof’ te veel macht heeft (gehad) en te veel dogma’s aanhangt. Dat heeft naar mijn ervaring niets te maken met het geloof in een hogere macht en liefde. Maar wel alles met de invulling ervan door de mens.

Een hogere macht en liefde die voel ik persoonlijk toch wel. Daar heb ik geen georganiseerde bijeenkomsten voor nodig. Sterker nog, als ik het op mijn eigen manier beleef, het spirituele in mij laat stromen en mij niet laat beïnvloeden door de gedachten of interpretaties van een ander, dan voel ik het nog intenser. Spiritualiteit is voor mij iets hoogst persoonlijks. Iets wat je wel kunt delen, samen met een ander, maar wat je een ander nooit op mag leggen of laten beperken.

Vrij

Die invulling van een hogere macht, de liefde, de bescherming en de beschouwing van de zin van het leven, die is gelukkig, waar ik woon, vrij. En ik vind dat dat overal zo zou moeten zijn.

Je hebt immers altijd het recht om je beschermd te mogen voelen. En het is een basisrecht om te mogen geloven in liefde. Door welk gedachtegoed of middels welke overtuiging dan ook.

Dit is mijn persoonlijke ervaring en mijn persoonlijk inzicht. En mijn gedachten tijdens deze dagen van Samhain, de overgang van zomer naar winter, Allerheiligen en Allerzielen. Een periode van intense puurheid, waarin je jezelf mag openstellen voor deze intense spirituele beleving en verbinding.

Muziek

Bij deze log hoort hoort muziek. Voor mij is kunst, en muziek in het bijzonder, een verbintenis van mij met zowel de tastbare als de ontastbare wereld om mij heen. Een beleving die zo intens kan zijn dat ik er helemaal in opga.

Ik heb gekozen voor dit lied van Eivør, ‘Heyr Himna Smiður’, vrij vertaald uit het Ijslands als ‘Hoor, Vader in de Hemel’¹. De pure en heldere klanken vind ik zo passend nu.

 

 

Ik wens jullie warme en heel liefdevolle dagen toe.

De Gans

 

1: voor de tekst en vertaling van Heyr Himna Smiður klik hier.

 

Sprirituele
In de verbinding met kunst, waaronder speciaal muziek en de natuur voel ik de spiritualiteit stromen

Mooi Leven, by De Gans gakt ook op Instagram, vliegt over Facebook, en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans lanceert heel soms een berichtje op Twitter.


Wie is De Gans?

14 thoughts on “De spirituele overgang van zomer naar winter

  1. Wat is hier nog aan toe te voegen.
    Marije dit vind ik het mooiste stukje uit je tekst.

    Een hogere macht en liefde die voel ik persoonlijk toch wel. Daar heb ik geen georganiseerde bijeenkomsten voor nodig. Sterker nog, als ik het op mijn eigen manier beleef, het spirituele in mij laat stromen en mij niet laat beïnvloeden door de gedachten of interpretaties van een ander, dan voel ik het nog intenser. Spiritualiteit is voor mij iets hoogst persoonlijks. Iets wat je wel kunt delen, samen met een ander, maar wat je een ander nooit op mag leggen of laten beperken.

    Je kan het voor jezelf doen, je kan het delen, maar niet opleggen.

    Aum Shanthi

  2. Lieve Marije, je hebt het weer mooi beschreven. Ook ik ben christelijk opgevoed maar doe er verder niks mee. Mijn moeder was een zeer gelovige vrouw en dat heb ik zeer bewonderd en dat koester ik. Mijn kerk is de natuur, het bos is voor mij een grote kerk met veel spirituele momenten en daar geniet ik van en geloof ik in, het is puur. Ik haal daar mijn energie uit. Je hebt het mooi verwoord allemaal dankjewel liefs Hennie

    1. Een kerk is door mensen gebouwd. De natuur is ons thuis…daar kan geen menselijk bouwsel tegenop. Hoewel ik wel graag in de kerk kom! Zeker als ze leeg zijn is het een heerlijke ruimte waar ik de geschiedenis voel. Dat vind ik wel weer heel fijn. Maar niet de organisatie an sich…. Liefs en dank je wel voor het lezen. xxx

  3. Weer prachtig en treffend geschreven Marije, en wat een schitterende muziek! Dank je, ik ga op zoek naar meer van haar.

  4. Eens te meer bevestig je hierboven dat hoe ‘spiritueel’ je bent niets te maken heeft met wat je gelooft, maar alles je liefdevolle ontwakende bewustzijnstoestand. Religies zijn geloofssystemen die ’n verzameling gedachten beschouwen als de absolute waarheid. Veel ‘religieuze’ mensen zitten vast op dat niveau. Gelukkig zijn er steeds meer mensen die in staat zijn de identificatie met vorm, dogma en starre geloofsovertuigingen los te laten en op hetzelfde moment dat ze de diepte in zichzelf ontdekken, de oorspronkelijke diepte van hun eigen spirituele oorsprong ontdekken…♥

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.