De meneer met de eitjes

Een wandeling.

Bijna een jaar geleden wandelde ik met mijn zoontje over de buitenweggetjes langs de boerderijen in onze buurt. Wat daar gebeurde heb ik een tijdje geleden al privé met een aantal vrienden gedeeld. Maar het is zo’n mooi symbool, dat ik het ook graag op de blog wil zetten. Het past zo goed bij de Gans, vind ik. 

We liepen lekker door en op zijn kleine beentjes stapte hij stevig naast mij voort. Het waaide hard en soms regende het een beetje.

Boer

Bij enkele boerderijen verkopen ze eitjes. Die liggen dan bij het hek in een kistje, of een koelbox. Met mijn kleine blonde mannetje vrolijk pratend aan mijn hand, zag ik in de verte een oude heer bij één van deze boerderijtjes staan. Zijn hand borg trillend, heel voorzichtig, wat eitjes in een oude, zwarte fietstas met een klep van ruitmotief. De centjes stopte hij in de roestige koektrommel die daarvoor was klaargezet.

Zijn broek leek net zo oud als de man zelf. Bruin, vol vlekken, en veel te kort.
Toen wij langsliepen stapte hij net weer op zijn fiets en draaide zich om. Oude, heel oude, blauwe ogen keken mij aan. Troebel van de staar en het wit was rood van ouderdom. Ik groette. Hij groette terug en zijn mond verbreedde. De rimpels in zijn wangen verdiepten. Ik zag een prachtige man. Vol energie en levenslust. Vol van puurheid en liefde.
De man fietste weg.

Zoonlief zei: ‘Dat is een meneer!’
Voor mij was hij niet zomaar een meneer. Hij gaf mij vandaag een beetje meer. Een beetje goedheid en energie. Blijdschap.

Dank u wel, lieve meneer!


De Gans


Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

2 thoughts on “De meneer met de eitjes

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.