De lessen van de seizoenen

Seizoenen…

Ik haal ze wel vaker aan, die seizoenen. In de herfst symboliseren de bomen voor mij het loslaten van oude ballast, gevoelens en zaken die me misschien in de weg zullen staan als ik ze met me mee blijf slepen. In de winter ben ik in rust, laad ik mijn batterij weer op. De lente, nu, geeft mij volop inspiratie om buiten te zijn, om te ontdekken, te groeien, en om kritisch naar mezelf te kijken. Daarin kan ik meenemen wat van waarde is in mijn leven, maar daarin kan ik dan ook besluiten om bepaalde zaken juist los te laten, omdat ze mij van mijn groei als mens weerhouden.

Verhuizen.

Binnenkort betrekken wij ons nieuwe nest. We leefden al een dik jaar hier in het noorden, terwijl onze meeste spulletje nog in het zuiden stonden. Ingepakt staat alles nu klaar om binnenkort opgehaald te worden en de diverse data van overdracht komen dichterbij. Als dat alles geregeld is dan volgen ook de spulletjes uit Mama’s Huisje. Bijna alles staat in de startblokken en is opgeruimd. Al vinden we op dit moment in dit huisje telkens opnieuw allerhande spullen waar we even bij stil moeten staan. Wat nemen we mee? Wat brengen we weg? En vooral; wat hoort bij ons en in ons leven en wat niet?

Groei.

Intussen ontluikt de lente in al haar pracht. En kunnen wij ook besluiten om bepaalde (im)materiële zaken niet mee te nemen naar deze nieuwe fase in ons leven. Het laatste jaar is er zo veel veranderd, vooral ook in onszelf. We hebben onszelf opnieuw ontmoet, nieuwe kanten in ons leren kennen en intens geleerd om op onszelf en ons eigen gevoel te vertrouwen. Afgelopen jaar heeft ons laten zien dat ons gevoel de allerbeste richtingaanwijzer is. En het heeft ons getoond dat je jezelf best wat mag gunnen. Als jij jezelf bepaalde zaken onwaardig vindt, zul je ze nooit naar eigen tevredenheid krijgen, ook al vindt iedereen dat je ze verdient en zou je ze, diep in je hart, heel graag willen hebben.

Jezelf openstellen om daadwerkelijk te ontvangen, houdt ook in dat je jezelf en je eigen wezenlijkheid daadwerkelijk onder ogen moet zien. En zelf vinden dat je ‘recht hebt’ op iets, wil nog niet zeggen dat je dat recht in het leven ook zomaar krijgt. Niet alles is voor iedereen. Niet alles past bij iedereen. Ieder heeft zijn eigen weg waarop het ene wel past en het andere niet. En ook dat ontdekken, daarin falen, vallen en weer opstaan, is een proces.

Seizoenen
Rust bij de Kiekkaaste in Nij Stoatenziel

Leven en gevoel.

Het leven, je persoonlijke kijk erop, de manier waarop je je beweegt op deze mooie aarde, zit allemaal in jezelf. Je komt in situaties die je soms niet kunt vermijden, maar waarin je altijd eerlijk naar jezelf kunt zijn. En je kunt altijd ergens lering uit trekken. Ook al wil je naar anderen wijzen om wat ze je aandoen, de wrok en je gevoelens over het gebeuren, zitten in jezelf. Het verleden is geweest, de lessen neem je mee, en ook neem je de herinnering eraan met je mee. Ongeacht of je iets nu leuk vond of juist niet.

Wij hebben gemerkt dat een goede analyse van eigen emoties, ze onder ogen zien, ze te doorleven, te doorvoelen en eerlijk naar jezelf te kijken, helpt bij het vinden van je eigen evenwicht en het maken van de juiste keuzes. Het geeft rust en voorkomt dat je jezelf vroeg of laat overmannen door opgekropte gevoelens of dat je allerhande overhaaste besluiten neemt en onbesuisd allerlei projecten aangaat. Besluiten die onjuist blijken of projecten die grotendeels mislukken waardoor je jezelf regelmatig hopeloos ziet stranden en falen. Wat je zelfbeeld natuurlijk ook bepaald geen goed doet.

Leren, lessen en emoties.

Al gebeuren er natuurlijk altijd wel eens dingen waarin je heftiger reageert dan je achteraf gewild zou hebben of dat je iets doet waarvan je achteraf denkt ‘dat was niet zo verstandig’. Maar ook dan is het zaak jezelf te confronteren met wat je juist hebt gedaan en wat niet, en wat je voelt en wat niet. Je emoties laten jou zien wie je bent en hoe jij in het leven staat. Je emoties kunnen je ook helpen bij het keuzes maken, wat je wel waardeert in je leven en wat niet. Ze leren je daarnaast ook wat jouw eigen waarden en normen zijn. Kortom, je emoties leren je echt alles over jouzelf.

Persoonlijk heb ik het afgelopen jaar behoorlijke sprongen gemaakt op dat bovenstaande gebied. In de stilstand van de herfst en de winter leerde ik mijzelf opnieuw zien en opnieuw kennen. En opnieuw intens waarderen. De vrouw waar ik vroeger elke dag tegen vocht is mijn beste vriendin geworden. Mijn vertrouwelinge die mij bijstaat met raad en daad maar met wie ik ook hard lachen kan. Iemand die mij altijd begrijpt en iemand die mij (en soms ook anderen…) altijd onomwonden en ongenuanceerd de waarheid vertelt.

Ontmoeting met mijzelf.

Afgelopen jaar heb ik dus echt mijzelf ontmoet. Vorig jaar zomer, de herfst daarna, opgevolgd door de winter, al die periodes gaven mij flink wat stof tot denken en ook persoonlijke confrontaties met bijbehorende lessen. Waaruit ik dit voorjaar weer overtuigende conclusies heb getrokken. Afgelopen jaar was een ontmoeting met mijzelf, die heel hard nodig was en waarvoor ik terug moest naar de streek waar ik ben opgegroeid. Ik heb overweldigende lessen gehad over hoe ik in elkaar zit en wie ik ben. De ene eye-opener volgde de andere op en ik sta te popelen om dat nog verder te mogen ontdekken.

Eén ding is mij heel duidelijk geworden: de lessen in je leven zijn soms heel groot in hun bescheidenheid. In voor het gevoel heel kleine gebeurtenissen schuilt vaak een heel groot leermoment met een belangrijke stap tot groei. En die groei zit volledig in jezelf.

Zoals het voorjaar nu uitbot in al zijn kleuren en pracht, zo mag jij als mens ook verder. Dat vertelt deze week het voorjaar mij… En zo deel ik het weer verder met jullie.

De Gans

Bloesem in het Rosarium

Alle foto’s in deze log zijn ©byDeGans.


Mooi Leven, by De Gans vliegt dus op Facebook, gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

16 thoughts on “De lessen van de seizoenen

  1. Wat een mooi, helder blogje, Marije. Het stukje waarin je beschrijft hoe je eigen emoties als een spiegel kunnen dienen voor wat je vindt, eigen waarden en normen, vind ik zelf een heel mooie om eens verder over na te denken (nuttig dus 🙂 , dank je). En heerlijk om te lezen over het nieuwe huis. Nog even, ik wens jullie dat het allemaal fijn gaat. lieve groetjes en een fijne lentedag, Hanneke

    1. Dank je wel. Je eigen emoties moet je altijd even in de spiegel bekijken. Je leert er zo veel van. Dank je wel en voor jullie een geurige herfstdag. Lieve groetjes

  2. oh ja hoor ik kan je helemaal volgen, mooie blog Marije!
    straks doe je jezelf een ander ‘kleedje’ aan dat dan het beste bij je past!
    het ga je goed!
    veel liefs vanonder de lindeboom in mijn tuin!

    1. Dat klinkt als een heerlijk plekje! Of ik trek alle kleedjes uit en ben mijn eigen zelf. Hoewel ik naar buiten altijd een kleedje van respect zal dragen 😉 Liefs xxx

  3. We zullen altijd met bepaalde dingen een link kunnen leggen dat onze ogen naar ons zelf opent.
    Weer mooi beschreven.

    Aum Shanthi

  4. Soms zijn ze nodig om onze ogen te openen, die levenslessen. Mooi he, hoe de natuur ons daarbij helpt.
    Succes met de verhuizing en wat daar nog bij komt kijken.

  5. Een mooi blog Marije, naar het voorjaar, kijk ik altijd met verlangen uit hoor. Je blijft je hele leven leren, de harde schijf in je bovenkamer, raakt nooit vol.

  6. Wens jullie veel geluk in het nieuwe stulpje.
    Zelf denk ik dat de leermomenten je hele leven zullen blijven.
    Als dat niet zo is, is er iets mis maar daar zullen jullie geen last van krijgen.

  7. Het voorjaar heb ik elk jaar weer nodigen om te ontwaken uit mijn winterdip.

    De vroege zonnestralen doen mij goed.

    Vrolijke voorjaarsgroet,

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.