De echo van je stem

“In stilte hoor je de echo van je eigen stem.”

Tegenwoordig zitten we de hele dag in lawaai. En dan doel ik op lawaai in brede zin. Auditief lawaai, visueel lawaai; geur, kleur, smaak… We worden ongemerkt overspoeld door allerhande prikkels van alle kanten. 

Persoonlijk heb ik vaker stilte nodig. Elke dag een beetje. Geen geraas van auto’s, geen muziek, geen stemmen. Geen drukke kleuren of onrustige beelden. Gewoon de eenvoudige stilte van ‘het zijn’.

Stilte.

Juist in stilte kom ik tot mijzelf. Dat kan zijn tijdens een al dan niet geleide meditatie, maar ook gewoon domweg door te ‘zijn’. Dan hoor ik mijzelf weer. Dan voel ik mijn lichaam en merk ik wat het mij vertelt. Maar voorafgaand aan dat al hoor ik de echo’s van mijn eigen gesproken woorden en daden. Gericht tot anderen, maar ook tot mijzelf.

Dat stemmetje in mijn hoofd dat mij gewetensvol vertelt hoe ik het ‘zou moeten doen’ om tegemoet te komen aan de eisen van anderen of waar ik juist in gebreke blijf naar die anderen toe. Dit tezamen met dwingende signalen over hoe het beter moet. Die geluiden hoor ik eerst nog overal bovenuit. Totdat ze steeds meer door die stilte verzwakken, samen met de brij van al die prikkels die naklinken en -schitteren in mijn hoofd. En pas dan, tussen die verzwakkende echo’s door, hoor ik mijn eigen stem resoneren in die stilte. Een kalme stem die mij vertelt wat nu werkelijk redelijk is, wat nodig is.

Die rustige, volwassen stem vertelt mij vooral dat veel van die dwingende eisen waarvan wij ervaren dat ze ons door de buitenwereld worden opgedrongen, ons pas écht worden opgelegd door dat schuldinducerende stemmetje dat komt vanuit onszelf. Die andere, redelijke stem, die uiteindelijk in de stilte weerklinkt is juist een ware echo, een zinvolle. Een door de prikkels van alledag verdrukte behoefte uit het diepste van onszelf die pas te horen is als alle overstemmende prikkels weggenomen zijn.

Echo uit je ziel.

Zo’n echo uit je ziel, vertelt je wat je nodig hebt, en wat jij ontbeert. Hij vertelt je waar je beter voor jezelf kunt zorgen. Is het niet dat je er pas voor anderen kunt zijn als jij zelf genoeg te geven hebt? De eerste persoon om jou dat te gunnen, ben jij zelf. Het is niet erg om te zeggen ‘ik kan niet’, of ‘het lukt niet’ en zelfs ‘ik wíl niet!’. Naar zulke echo’s in jezelf mag je luisteren. En als het je niet lukt, dan mag je het weer leren. Zodat jij oprecht naar jezelf kunt zijn. In stilte, even zonder de ruis van alledag. Zodat je jezelf kunt horen resoneren. En weer voelt en hoort wat jij echt nodig hebt.

De Gans

Echo

Alle foto’s in deze log zijn ©byDeGans.

Heb je mijn Privacy Update al gelezen?


Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

10 thoughts on “De echo van je stem

  1. De stilte hoef ik niet op te zoeken. Ik heb ze. Thuis leven we zowat constant in stilte, maar op het werk of bij bijeenkomsten/feesten kan ik teveel lawaai en drukte nog maar amper aan. Stille groet X

    1. Het lijkt dan alsof de wereld luider wordt he. Op dinsdag ben ik een aantal uur helemaal gezinsloos. Als mijn mannen dan thuiskomen vind ik ze al ongelofelijk veel herrie maken. Om over zo’n feestje als dat jij beschrijft maar niet te spreken. Lieve, stille groet xx

  2. Zelf kan het goed doen om die stilte op te zoeken in een ruimte die helemaal wit is en zelfs naakt. Deze meditatie kan heel krachtig en intensief overkomen. Mocht je daar ooit de kans voor krijgen ga je nog dieper de stilte voelen je lichaam kunnen aanvoelen.

    We zoeken voor ons zelf te weinig de stilte op zodat we maar al te vaak onder spanning blijven staat.
    Je ego je tweede ik aanroepen en aanspreken dat brengt je terug tot jezelf tot je volledige eenheid. Waar uit bepaalde gebreken naar boven kunnen komen om aan te werken om jezelf terug goed te voelen.

    Aum Shanthi

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.