Kritische geluiden

kijk

Kijk naar boven

Een korte noot over ons onophoudelijke telefoongebruik. Waar zal dit toe leiden?

spelen

Laten we wat meer gaan spelen

Wat nemen we elkaar en het leven toch serieus… We zouden wel eens wat minder zwaarmoedig over zaken kunnen denken, minder krampachtig mogen zijn in het leven. In deze log schrijf ik een pleidooi om weer wat meer te gaan spelen. Ook als je volwassen bent…

gezegd

Ik heb het toch gezegd…

Ik heb het toch gezegd… Al die regeltjes en veranderingen met als basis economische waarde en bezuinigingen. Vele jaren geleden plaatste ik al grote kanttekeningen bij politieke besluiten die genomen werden. En uit alle berichtgevingen van de laatste jaren moet ik het toch zeggen: ik heb het toch gezegd… Ik stel voor dat we terug aan tafel gaan en onze samenleving samen inrichten. Met elkaar. Dan komen we pas verder.

acceptatie

Acceptatie. Doe jij het?

Acceptatie…. Iedereen praat erover. Maar niemand doet het. Deels komt dat door onze menselijke ‘kudde-geest’, waarin we graag samen hetzelfde doen. Maar in sommige gevallen is dat niet altijd even handig. Op de blog een toelichting over accepteren en elkaar daarin toch respecteren.

Bomen

Bomen: kappen met kappen nu!

Kappen! Mijn leven lang heb ik, met enkele afwisselingen in een stad, altijd buiten gewoond. Lekker in dorpjes of op het platteland, tussen de natuur en de dieren. Inmiddels zijn we neergestreken in een buitengebied in de provincie¬†Groningen. Al die jaren ‘buiten’,¬†heb ik kettingzagen gehoord. Al die jaren heb ik het geluid van vallende bomen gehoord die onder krakend protest sneuvelden en zielloos met hun kruin de aarde raakten. Gekapt

gek

Ik ben niet gek, de maatschappij is gek

De maatschappij is gek Als iemand met kanker zich ellendig voelt en moet spugen, dan krijg je dat als naaste dikwijls volop mee. Meerdere keren. Het is vaak een lang verhaal. Wat doe je dan? Loop je dan boos naar diegene toe, en blaas je hem in het gezicht dat hij zijn gedachten moet verzetten en zich dan beter zal voelen, terwijl je de bak kots terug in zijn gezicht

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

%d bloggers liken dit: