Blog

Notre Dame

La Notre Dame de Paris

Veel woorden heb ik niet na gisteravond. Ongeloof, verbijstering dat een eeuwenoud symbool van hoop, geloof en groei, bijna volledig afbrandt.Erover zwijgen, alsof ik het niet gezien heb, dat kan ik niet. Want ik ken de stad, ik ken haar kerken. En ik ben intens verdrietig. Mijn Francofiele inborst in mijn ‘Moederland’, La France, huilt met de Fransen mee. Tegelijkertijd is mijn hart wakker geschud: laten we alsjeblieft zuinig zijn op onze prachtige historie en alle kostbare cultuur en kunst die daarbij hoort. Mijn gedachten zijn in Parijs vandaag… De Gans

veer

Klein veertje

Als je een klein veertje bent en je valt omlaag dan gaat dat niet recht naar benee maar juist een beetje vaag. Je dwarrelt maar wat open je dwarrelt ook weer neer, Slingerend zachtjes, steeds maar weer, daaag, zachte, kleine veer… De Gans

Grenzen

No Boundaries, over – regels en grenzen

Regels zonder grenzen… Ik ben niet van de letter van de wet. Al toen ik heel jong was vond ik dat regels en wetten niet veel meer waren dan ‘regels van fatsoen’. Eigenlijk zijn ze vanzelfsprekend, maar we schrijven ze voor de zekerheid toch even op. Regels dienen de mens en niet andersom. Dat houdt voor mij tegelijk ook in dat je per situatie zou moeten kijken hoe je regels uitlegt en toepast. Het uitgangspunt van de wet zou leidend moeten zijn, niet de letters.

kabbelen

Een paar dagen kabbelen

Even een paar dagen kabbelen
Niets moet, alles mag en verplichtingen minimaliseren. Iets wat hard nodig is na de drukte van de afgelopen weken. Ik ben nog altijd niet zo goed in het niet alleen zijn. Ik vind het wel gezellig hoor, een huis vol mensen, maar wekenlang zowel binnen als buiten een groep werklieden die keihard loopt te zwoegen, met getimmer, geboor, gezaag, gestommel of geklop, is voor mij toch wel wat veel van het goede. Al vind ik ze allemaal nog zo aardig. Ik ben gewoon heel vaak, en heel graag in mijn eentje

Elfje

Ik kwam zojuist een Elfje tegen

k kwam zojuist een Elfje tegen. Heel gewoon, hier in mijn tuin. Ze danste door het gras, voor even. Glanzend van haar voet tot kruin. Ze wiegde op een zuchtje wind. Van recht naar scheef en even schuin. Haar lokken wit, haar lijfje groen, haar wortels bleven aardebruin…

verbouwing

Zandloper: verbouwing

Verbouwing. de deur staat open stampende zware voeten gaan overal buitenen binnen intensieve volle dagen Het is bijna af. Een zandlopergedicht waarin ik onze verbouwing samenvat…

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

Member of Blog Society

BlogSociety
%d bloggers liken dit: