Angst is een slechte raadgever

Angst

Ongeacht wat heel veel anderen vinden, ben ik geen voorstander meer van de coronamaatregelen. Ik vind dat de overheid gevaarlijk doorslaat op het gebied van testen, inperken van elementaire vrijheden en daarbij een ongezond ‘gezondheidsbeleid’ promoot. 

Adviezen

Gezond zijn is in mijn ogen: veel buiten bewegen, lekker sporten, samen zijn en leuke dingen doen en goed eten en drinken. Geestelijke en lichamelijke energie krijgen en behouden. 

De adviezen die we nu krijgen vind ik ronduit tegenstrijdig met de situatie waarin we ons bevinden. Het hoofddoel bestaat uit ons binnen opsluiten, elkaar ontlopen, afzonderlijk een beetje wandelen, maar alleen overdag, en natuurlijk heel veel afstand houden, met name tot degenen van wie we het meeste houden.

Vooral niet te veel schaatsen en dergelijke sporten beoefenen, want stel je voor dat je valt en dan de zorg overbelast. Nee, blijf zo veel mogelijk thuiszitten, totdat het virus voorbij is. En wees vooral heel bang. Daarbij zie ik ook nog een schreeuwend tekort aan aandacht voor gezonde voeding en dito leefstijl.

Al maanden voel ik mij in toenemende mate bezorgd door dit beleid. Volgens mij treft het vooral de groep gezonden, die juist onze groepsimmuniteit zouden kunnen bewerkstelligen. En dan hebben we het over een virus wat een significant lagere mortaliteit heeft dan bijvoorbeeld Ebola, waarbij ik mij dit soort maatregelen wel kan voorstellen. Maar de maatregelen van dwang en isolatie tegen Covid-19 vind ik eigenlijk grotesk.

Cijfers

Volgens mij zijn er andere wegen naar een gezonde samenleving en lijkt de houding van onze overheid meer op lukraak shoppen uit de wereldwijde kast met maatregelen dan op een gefundeerd, degelijk beleid. Nuchterheid, gezondheid, weerstand opbouwen tegen infecties, een reële groepsimmuniteit, de economie, onze kinderen en elkaar op de juiste wijze beschermen zie er niet uit voortkomen. De eigen verantwoordelijkheid die we ook wel eens wat meer zouden mogen nemen heb ik daarin nog niet meegerekend.

En het dagelijkse mediabombardement met cijfers en grafieken over hoe veel er ziek zijn, sla ik tegenwoordig steevast over. Het is zo beperkt! Mag ik ook een grafiek met de herstelde personen? En degenen die uit het hospitaal ontslagen worden er ook graag bij alstublieft. Even voor het complete plaatje van ons allemaal. 

Gelukkig komen er steeds meer geluiden van nuance

Begrijp me goed, ik weet dat sommigen hard ziek worden van dit virus. En dat een deel nare restklachten houdt heb ik ook gehoord. Dat vind ik heel spijtig. Ik weet uit eigen ervaring hoe het is wanneer je lichaam het gruwelijk laat afweten.

Dat de zorg is overbelast vind ik ook spijtig: er is jarenlang zo veel op bezuinigd en juist nu hebben we die zorg zo hard nodig. Ja, dat snap ik.

En ik val in de risicogroep en heb een grotere kans om ernstig ziek te worden van dit virus. Dus ik wil het ook liever niet oplopen.

Maar nee, ik wil niet dat de maatschappij op deze wijze gegijzeld wordt om mensen zoals ik te ‘beschermen’. Ik bescherm mijzelf wel, op mijn eigen manier. Dat heb ik maar al te goed geleerd de afgelopen jaren.

En ja: ik snap dat sommigen dit virus heel eng vinden. Ik respecteer dat ook. We zijn er immers samen, voor elkaar? Ik ontken niets, maar ik zoek wel meer nuchtere redelijkheid.

Angst

Dood hoort wel bij leven

We zouden met zijn allen wel een wat realistischer kijk mogen hebben op leven en dood. Dood gaan we namelijk allemaal. We weten alleen niet wanneer en niet hoe. En helaas, ziekte kan ook ons allen overkomen. Het leven is niet maakbaar, gezondheid ook niet. We zullen moeten leren leven met de risico’s die bij het leven horen. Hard, maar ‘that’s life, dears’. Altijd gezond en vrolijk zijn en soepel minstens 100 worden is immers totaal niet realistisch? Wat denken we nou zelf?

Voor wie denkt dat ik een naïef meisje ben dat nog niet voldoende heeft meegemaakt: ik ben chronisch ziek. Ik ben wees. Mijn Lief is wees. Onze zoon van 10 heeft sinds vorig jaar geen enkele opa en oma meer: allemaal dood. Ik heb mijn moeder begraven tijdens de coronamaatregelen. Het niet mogen aanraken van haar zussen en de mensen die ik liefheb vond ik onmenselijk. 

10 jaar geleden ben ik zelf bijna dood geweest. Daar heb ik heel zware restklachten aan overgehouden. Ik heb tot een paar jaar terug regelmatig onverwacht een weekend of dag in het ziekenhuis doorgebracht, waarna ik gewoon weer aan het werk moest, want ziekmelden daar deden bedrijfsartsen niet aan. Een ritje in een ambulance is heel oncomfortabel, weet ik sindsdien. Ik ben allergisch voor een hele trits aan stoffen in medicatie, dus dat vaccin is voor mij ook een probleem. En ik ben al jaren 100% afgekeurd omdat mijn lichaam en hersenen dagelijks een wedstrijdje doen wie mij het meest beperken kan. Het fenomeen lockdown is mij op andere wijze eigenlijk al heel lang vertrouwd.

LEVEN

Een gezond lichaam is allesbehalve vanzelfsprekend en de dood danst elke dag een dansje om ons bestaan. Dat maakt juist dat we niet moeten overleven, maar léven.

Door mijn levenslessen weet ik hoe belangrijk vrijheid en eigen keuzes mogen maken werkelijk zijn. En dat niemand voor een ander mag bepalen wat diegene voelt, denkt of zou moeten doen. En ook weet ik hoe belangrijk de zorg voor elkaar daarin is. Elkaar respecteren, de ruimte geven en er zijn wanneer dat nodig is. 

Ben je het niet met mij eens, dan is dat prima. Ik gun jou je eigen mening en gevoel. Maar voordat iemand mij voor ‘wappie’ uitmaakt (dat woord zie ik steeds meer als iemand een genuanceerd geluid tegen de coronamaatregelen laat horen) zou ik iedereen eerst willen wijzen op een verzameling uitgebreide wetenschappelijke documentatie die veel te weinig in het nieuws is geweest. Hieronder een linkje naar wat feitelijke nuchterheid. En meer.

Ik heb ze gelezen. Jij ook?

De Gans

Artikelen ter onderbouwing van mijn mening zijn onder andere te vinden op deze website. 

 

Reacties op dit schrijven? Graag! Maar wel met respect, onderbouwing en feiten, zodat we een verhelderende discussie kunnen voeren. Verwijten, beschuldigingen en ongefundeerd geschreeuw zijn niet welkom op deze site.

 

Angst

Meer van De Gans? Kijk dan ook eens op mijn social mediaprofielen:
 & 
Meer fotografie en Woorden bij Beeld van mij vind je in mijn Portfolio.

Wie is die Gans?

20 Replies to “Angst is een slechte raadgever”

  1. Joke Veening schreef:

    Had het er gisteren nog met mijn zus over, ook wij vinden de maatregelen inmiddels erger dan de kwaal. Ook wij zouden in de risicogroep vallen en zijn beiden niet naïef. Ben blij dat een ander er ook zo over denkt, ben het volledig met je eens. Goed verwoord. Ik zal met interesse de artikelen achter de link lezen.
    Fijne dag Marije, blijf doen wat je doet en blijf vooral gezond!

    • Marije De Gans schreef:

      Ben het helemaal met jullie eens. We kunnen onszelf toch ook beschermen? Als iedereen die ziek was nu maar thuis bleef om uit te zieken en werkgevers daarover met de werknemers afspraken maken dan hebben we al een hele slag gemaakt. Want je kunt nog zo veel sectoren dichtgooien, het virus blijft toch wel tot het echt is uitgewoed. En zolang er desinfectanten/mondkapjes etc zijn en mensen de vrijheid hebben om daar gebruik van te maken moet het toch in redelijkheid weer wat op te starten zijn? In de restaurants hier is meer plek dan in de gemiddelde krappe keuken of woonkamer. Gooi die gewoon open en motiveer de mensen om er op uit te gaan in plaats van andersom.

  2. shivatje schreef:

    En was erbij jullie nog meer vrijheid dan bij ons. Denk maar aan het mondmaskerplicht. Dat hier toch overal gedragen wordt. Weet je het virus heeft de bevolking in de hand en de overheid weet niet hoe ermee om te springen. Goede cijfers loslaten slechte cijfers binnen blijven. Vaccinaties komen maar niet opgang. En ook daar hebben ze mooie woorden voor.
    Weet je ze hebben van geen enkele pandemie geleerd. De zwarte dood heeft ook bijna 4jaar geduurd de Spaanse griep 2jaar. Allemaal hebben ze veel doden gekend. En nu maakt heel de wereld kennis met covid 19.
    En ik zeg altijd leef gezond maar dan moet je wel buiten kunnen komen.
    Geniet van het leven ook vandaag maar dan moet je wel mensen kunnen zien.
    Maar doe het met gezond verstand.
    En Marije zoals je schrijft we leven we genieten maar een komt er een tijd dat de dood voor onze ogen komt en we ook onze dood moeten aanvaarden.

    Een prachtig stukje wat je schrijft. ❤❤❤

    Aum Shanthi

    • Marije De Gans schreef:

      Bij jullie was er ook veel eerder een avondklok hè. Ik heb echt beelden uit Antwerpen gezien waar ik kippenvel van kreeg. Mijn gezond boerenverstand zegt iets andere dingen dan ons kabinet. En wat meer uitzicht bieden en focus op meer daadwerkelijke ondersteuning werkt denk ik beter dan een week lang focussen op een avondklok die voor de meesten weinig verschil maakt en met name de jeugd maar belemmert om na school te sporten. Ach….ooit is dit voorbij… Ik benader het inmiddels op mijn eigen manier, zorg dat ik voldoende weerstand houd, met respect en afstand voor anderen. Meer kan ik niet doen. Dank je wel

      • shivatje schreef:

        De avondklok is hier nog steeds van kracht 0.00uur.
        Wat ik gewoon erg vind is dat kinderen bijna twee jaar van hun leven gemist hebben. Wij als volwassenen gaan er nog iets anders mee om.
        Sporten in een sportschool hier zit er al lang niet meer in. Waar ik me ongerust in maak en waar overheid niet echt mee bezig is. Zijn de faillissement die eraan gaan komen. Zowel voor horeca en restaurants maar ook voor kleine zelfstandigen. Mijn dochter is al van vorig jaar maart dicht. Al een geluk is zij niet bij de pakken blijven zitten en heeft tot nu toe een baan aangenomen.
        Dat is nog het beste om het gewoon op je eigen manier te doen.
        Het leven gaat gewoon door en men kan er ook van genieten nog.

        Aum Shanthi

        • Marije De Gans schreef:

          Het wordt wel een bloedbad in sommige sectoren. Inderdaad gaat het vooral om het op je eigen manier te doen. Ik hoop dat je dochter snel weer open mag. Bij onze spruit zie ik vooral dat het gebrek aan fysiek onderwijs, ondanks dat de school en de docent hun stinkende best hebben gedaan, hem heel onzeker maakt. Hij denkt dat bepaalde dingen die nu niet lukken aan hem te wijten zijn en niet aan het feit dat hij niet naar school ‘mocht’. Daarbij is hij al besmet geweest. Dat heeft hem, met al die informatiestromen via jeugdjournalen en dergelijke, laten beseffen dat hij een gevaar is voor lieve oude mensen. Omdat hij zelf niet ziek was en anderen dat wel worden en je dus geen idee hebt dat je besmettelijk zou kunnen zijn. Dat is zo’n verkeerde gedachte die we kinderen inprenten. Hij is daar heel verdrietig van. En dat voel ik als moeder heel erg.

          • shivatje schreef:

            Dat is pijnlijk voor een moeder. En probeer dat verdriet maar eens te verzachten. Zo zie je maar weer dat heel dit gedoe echt voor velen en zeker kinderen pijnlijk is.

            Aum Shanthi

            • Marije De Gans schreef:

              Het geen uitleg hebben, dat vind ik het lastigst. Dus zijn we ons hier maar wat meer in de redelijkheid en feiten aan het verdiepen, in plaats van in de emotie die de reguliere mediakanalen ons voorschotelen. De komende week gaan we het in elk geval heel gezellig maken!
              Goed weekend!

  3. sandra schreef:

    Fijn om je hier over te lezen Marije, zo herkenbaar wat je schrijft.
    Dat er geen ruimte meer lijkt te zijn om je gevoel te volgen, te kijken
    wat jou past, de verwachting dat je mee gaat in wat goed zou zijn
    voor iedereen. Iets wat natuurlijk onmogelijk is.

    Dank voor het delen, liefs voor jou!

  4. omabaard schreef:

    Ik begrijp je, meer nog, ik ga grotendeels akkoord. Het is dansen op een slappe koord, maar in jouw schrijven herken ik hier mijn denken.

  5. Karel schreef:

    ik ging dood in de nacht van 2 maart 2007 , had er vrede mee , en raakte dus niet in paniek , zo zei 2 dagen later de arts in m’n vakantie dorp , want ik ben ook eigenwijs 🙂
    ben sinds dien longpatiënt , dus risico groep
    maar ben het ook niet helemaal eens met de huidige politiek , aan de andere kant zeg ik dan , ruil eens van plaats
    jouw schrijven onderschrijf ik helemaal trouwens , ook ik mis m’n reizen en wat al niet meer 🙁
    houd vol en blijf gezond

    • Marije De Gans schreef:

      Het is ook een heel lastige balans. We moeten voorkomen dat mensen zoals jij het krijgen. Ik hoop bovenal dat er snel meer perspectief komt Pas maar goed op. Mooie dag en lieve groet ❤

  6. Kerst schreef:

    Mooie woorden en geschreven lieve Marije Ben het helemaal Met je eens een hele lieve groet Kerst en Sannie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Marije De Gans

NU GEOPEND: EXPOSITIE WINTERWERKEN

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Zoek een artikel of onderwerp

Alle schrijverijen van De Gans

Privacy bij De Gans

Gevoelens van een ander

Translate this site

%d bloggers liken dit: