Als je de wereld toelacht …

…lacht de wereld terug …

Een zin die opkwam toen ik een hoornaarnest ontdekte in ons bemoste riet. Nog altijd weten we niet of we er nu blij mee moeten zijn of niet, maar het zit er nog wel. De twijfel om de diertjes weg te laten halen is groot, omdat dat nou doorgaans niet echt diervriendelijk gaat… 

Geven en krijgen

De afgelopen jaren zag ik dagelijkse gebeurtenissen steeds meer als een soort cadeautje. Kleine dingen werden steeds belangrijker, ook omdat ik niet meer alles kan. Ik wil het wel, maar het lukt niet meer. En zeker nu net na de verhuizing, protesteert mijn lichaam feller dan ooit. Elk uitstapje, hoe klein ook, moet vooraf overdacht, want daarna lukt er vaak even niets meer. En toch lukt het me doorgaans om daarin te berusten, me niet mee te laten voeren door innerlijke paniek of wanhoop. Het loopt namelijk toch wel zoals het loopt en mij mee laten drijven, mij over geven aan de grenzen die mijn lichaam en geest mij stellen, geeft uiteindelijk juist ruimte voor meer.

Lachen naar de wereld

Een glimlach kost niets. Glimlachen naar de natuur om ons heen, doen ik en mijn Lief elke dag nog een beetje meer. Ik groet het hommeltje dat een plekje heeft gevonden boven de voordeur en zet een spinnetje in de kom van mijn handen buiten. Ik groet een vogel in de tuin en kus mijn katten op dat zachte plekje tussen hun oortjes, als ze mij spinnend komen begroeten, de staart in de lucht.

Een glimlach geven aan een onbekende voorbijganger geeft mij vaak een overlopend gevoel van liefde in mijn hart wanneer deze beantwoord wordt. Het uitsteken van mijn hand naar een dier, wat daarop naar mij toe komt geeft mij soms bijna vlinders in mijn buik. Ik vind dat zo fijn.

Ons openstellen

We zouden dat allemaal eens wat vaker moeten doen. Lachen. En daarmee ons openstellen voor de wereld. Lachen naar de wereld. Lachen in stilte, lachen van binnen, zachtjes de lippen verbuigen in een glimlach, een lach naar de natuur, of openlijk naar iemand aan de overkant. Het leven wordt zo veel mooier wanneer we iets meer lachen en ons openstellen in de allerbreedste zin …

De Gans

lacht


Mooi Leven, by De Gans vliegt ook op Facebook, gakt op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

25 thoughts on “Als je de wereld toelacht …

  1. Wat mooi geschreven! Ik kreeg van de week zo’n mooi compliment op mijn werk. Ik werk als verpleegkundige in het ziekenhuis. Eén van mijn patiënten was een oudere vrouw met een herseninfarct. Ze zag er verdrietig en verloren uit. Op de zaal waar zij lag waren nog meer patiënten, ik deed mijn werk, kletste hier en daar, maakte een grapje, hielp er 1 in bed en moest lachen om een grappige medepatiënt. Het vrouwtje zei weinig en haar gezicht toonde weinig expressie. Op een gegeven moment wenkte ze me en zei: Ik wil toch even wat zeggen, jij hebt zo’n lief vrolijk gezicht en je straalt zoveel vreugde uit dat ik er blij van wordt. Dat was echt het beste compliment van die dag. Mooi blog. Ik blijf je volgen

  2. Dom,Dom… je blog een beetje uit het oog verloren, ik heb er geen uitleg voor want ik vind je een wijze, warme vrouw. Wat je zegt is weer zo raak. Ik vind dat Nederlanders er wel beter in zijn, in elkaar vriendelijk begroeten. Wij Vlamingen lopen echt met ons hoofd in de grond. Jammer, het leven is zoveel fijner als we lachen naar elkaar!
    Liefs x

    1. Ik hoor ze nu ook zoemen! Dat vind ik toch minder plezierig tijdens mijn slaap. Als ze nou iets verder hadden gezeten met het nest dan was het wel te doen geweest, maar dit is toch beter om te verwijderen… Heerlijk, ik zou je graag tegenkomen 🙂

  3. Een lach kost niets maar het moet ook een spontane lach zijn. En vaak ook eens stil staan van wat zit er bij bepaalde mensen achter hun lach. 😉
    Een doordenkertje, een clown heeft altijd een lach op zijn gezicht en laat graag anderen lachen maar wat als men de make-up van het gezicht haalt.
    Kleine dingen kan je met een lach begroeten, grote moet je soms even laat doordringen om ermee te kunnen lachen.

    Aum Shanthi

    1. Eigenlijk bedoel ik het niet zo dat je maar moet blijven lachen en je leed verbergen achter een masker. Wel dat je iemand die het nodig heeft bemoedigend toelacht. Het is het in positiviteit openstaan voor verbinding met ‘het Al’… Een spontane lach komt uit het hart ❤

      1. Marije ik wist dat het ging over het positieve het openstaan voor verbinding door een lach. En het stukje dat ik erbij zette was gewoon om te laten aanvoelen dat mensen niet altijd een spontane lach geven maar een gemaakte.

        Aum Shanthi

  4. Een neef heeft ze eens boven de babykamer gehad en ze kwamen via de lamp de kamer in…toch maar op laten ruimen. En dat lachen geeft je rimpels op de juiste plaats 😉
    Trusten

  5. Wat een mooi stuk is dit hier ga ik van glimlachen en blij dat er iemand is die ook bewust gelukkig kan worden van die ieniminie kleine dingen

  6. Ohjee, hoornaars, dát zijn geen fijne beestjes. De suggestie van Esther lijkt me wijs; een imker om raad vragen. Succes! XX

  7. Dat was precies een spreuk die ik nodig had! Was even het lachen kwijt, en dan ziet de wereld er zo grauw uit. Eén lachje heb ik al gelachen! Succes met dat nest!

      1. oh ja, hier zijn sommige bijenhouders die deze nesten ook weghalen en op een betere plaats weer ‘vrij’ laten. misschien even bij de imkers gaan horen?…

Gak mee en plaats hieronder je reactie,

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.