Als een steen in het water

Als een steen in het water…

steen

Rusten als een steen in het water, is ons mensen behoorlijk vreemd.

In onze wereld zijn we op dit moment overtuigd van het bewegen. We zijn gedreven door actie, door vooruitgang. We voelen ons verplicht om snel in te spelen op gebeurtenissen en pro-actief bezig te zijn. Kreten als ‘stilstand is achteruitgang’ of ‘rust roest’ doordrenken ons met gevoelens van tekortschieten zodra we even rustig aan zouden willen doen. We zijn op dit moment zo gedreven in de maakbaarheid van ons bestaan dat we alle risico’s van te voren willen hebben doorgenomen. Risico’s die we maar al te graag willen reduceren tot een nagenoeg nul.

Ik word al moe als ik dit schrijf.

Ik denk dat dit gejaag een voortdurend conflict geeft tussen ons en ons leven.
En daar wordt de wereld niet beter van.

Maar als ik naar buiten kijk, naar de metafoor die de herfst mij voorschotelt, dan zie ik niks van die haast en spoed die ik jarenlang in mijn leven heb gevoeld.

Al zittende en denkende, heb ik geconcludeerd dat het goed is om onze energie doelbewust zo nu en dan eens níet in te zetten. Om even te rusten, precies als die steen, in de wind of het water. In overgave, met vertrouwen in het leven.

Het lijkt mij verstandig om op gezette tijden te wachten tot het leven ons de juiste keuzes voorschotelt; en niet ongeduldig achter zaken aan te hollen en beslissingen te forceren. Laat de boel maar rustig rijpen, groeien, om op het juiste moment geboren te worden. Vergelijk het met een pasgeboren baby. Onze kindertijd is een rustige rijping, een proces van groei waarin ons kennen en kunnen zich op een eigen tijd ontvouwt. En dat geldt voor sommige zaken in ons leven ook.

Alles op zijn tijd.

Ons ongeduld, onze huidige resultaatgerichtheid is niet per definitie garantie dat dingen beter worden, of zorgvuldiger afgehandeld. Een taak die met zorg, rust en aandacht wordt volbracht, kan een stuk vollediger zijn dan de snelle, vaak afgeraffelde activiteiten waarmee wij tegenwoordig onze levens denken te moeten vullen.

Als ik nu kijk naar mijn leven tot nu toe, zie ik dat alles klopt. Alles wat ik nodig had, of nodig meende te hebben heeft uiteindelijk plaatsgevonden. Wat ik nodig had heb ik gekregen. Wat ik nodig meende te hebben, heeft vaak op een andere, maar uitermate voldoenende wijze, vorm gekregen.

Pas op het moment dat wij, mijn Lief, ons Kuiken en ik, besloten om ons leven de tijd te geven om naar ons toe te komen, vielen de stukjes één voor een op hun plaats. En dat ging niet zomaar. Dat viel ons vaak best zwaar. Het op de juiste momenten aanpakken, het laten rusten van andere feiten, bracht ons in een heel nieuwe staat van ons leven. En die bevalt ons, tot nu toe, prima.

En ons leven heeft nog altijd ruimte nodig. Ruimte voor groei en verandering. Alles op zijn tijd.

Als een steen in het water.

De Gans

 

Steen

Meer lezen over dit onderwerp:
1. De Steenstrategie: handelen door niet te handelen
2. Even afwachten

 

Niets meer missen? Volg De Gans ook op:
 

Wie is De Gans?

 

12 Replies to “Als een steen in het water”

  1. Mirjam Kakelbont schreef:

    Het is al heel wat dat ik niet meer tegen de stroom in zwem. Dat zou ik nu lichamelijk ook niet meer kunnen, maar het is vooral een keuze die je met je hoofd maakt.
    Het gekke is dat je vaak van jezelf het meeste moet….
    Lieve groet

  2. Kerst schreef:

    Hey Marije weer mooi leesvoer ja was ik maar een steen Zolang je nog in het arbeids process zit word je geleeft en word er een hoop van je verwacht zit in mijn laatste werkzame jaar de laatste lootjes na 51jaar werken afbouwen en rustig Aan doen wat je totaal niet gewend Ben een Hele omschakeling wat genieten in de tuin en dan maar zien hoe het loopt een lieve groet Kerst

  3. Matroos Beek schreef:

    Een mooie metafoor. Ik hou het in gedachten en probeer wat vaker een steen te zijn en laat de jachtigheid over mij heen spoelen ipv er in mee te gaan. Mooie wijsheid Marije! Lieve groet ❤️

  4. J.F. van Moorsel schreef:

    ‘Heb je iets geleerd de afgelopen jaren ? En zo ja, wat is dat ?’ vroeg iemand. Ik mocht maar één ding noemen, zei de vraagsteller er voor het gemak bij. Ik moest even nadenken. Ik had zoveel geleerd de afgelopen jaren. Toch was het vooral één ding dat mijn leven de afgelopen tijd écht op een diep niveau heeft veranderd. Namelijk het echte besef dat de grootste veranderingen plaats vinden op het moment dat je niet meer gelooft dat er iets veranderd moet worden.
    Onze sterke gerichtheid op zelf bewust creëren en vormgeven van ons bestaan heeft één groot nadeel: terwijl we bezig zijn om controle te houden zit het er dik in dat het leven heel iets anders voor ons in gedachten heeft, iets wat ons veel meer in contact brengt met ons eigen wezen (en dus dichter bij ons geluk en onze werkelijke kracht) dan al die wensen die we hebben. Maar die boodschap missen we door onze bemoeizucht als we niet oppassen volledig, waardoor het leven keer op keer met andere dingen dan we wensen aankomt om onze aandacht te krijgen voor wat werkelijk voor ons van belang is.
    Veel dingen zijn niet naar je hand te zetten – hoe hard je ook visualiseert, wenst of bidt. Dit komt omdat je in het leven nu eenmaal niet altijd krijgt wat je wilt, maar krijgt wat je voor jouw innerlijke groei nodig hebt. Veel gebeurtenissen en ontmoetingen op je levensweg hebben te maken met je karma, de intentie waarmee je als ziel dit leven koos, en met de ervaringen (of:zelfverkozen lessen) die er dus voor jou in dit leven op het programma staan. Hiertegen kunnen we ons verzetten, maar waarom zouden we ? Niets gebeurt om je dwars te zitten, alles gebeurt om je te helpen worden wie je bedoeld bent te zijn.

    2009 – Annemarie Postma – Ziels Eigenwijs

  5. Edward McDunn schreef:

    Het aantal mensen met een burn-out, stijgt schrikbarend. Veel willen of moeten, steeds meer presteren, want 3 vakanties per jaar en, een grotere auto die de buurman ook heeft, kosten natuurlijk wel de nodige euro’s. Moeders met een stuk os 2 kinderen, moeten natuurlijk tóch carrière maken en daar komen dan nog de sociale verplichtingen bij, uiteindelijk is het niet vol te houden. Wees tevreden met wat je hebt een aankunt, en vergeet niet om je te ontspannen, dan gaat het vast een stuk beter.

  6. shivatje schreef:

    Al goed dat ik me niet laat leiden door al het gejaag in het leven. Alles op een rustige manier en van die tijden genieten. Dan pas ben je als de steen in het water.
    Mensen verplichten zichzelf om sport te doen, maar voor velen is die plicht een pijn en geen gelukkig gevoel. Voor wat doet men het dan? Om dat anderen het ook doen.
    Net zoals een deadline op het werk. Als men dit doet in alle rust behaal je die veel beter dan dat men zich laat opjagen door anderen.

    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Quote of the Week:

Nieuw werk in de Galerie!

galerie

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

Translate this site

%d bloggers liken dit: