Acceptatie. Doe jij het?

Acceptatie….
Iedereen praat erover.
Maar niemand doet het.

Deels komt dat door onze menselijke ‘kudde-geest’, waarin we graag met elkaar dingen samen doen. Maar in sommige gevallen is dat niet altijd even handig. Je hoeft namelijk niet allemaal hetzelfde te doen. Dat is juist helemaal niet slim.

Als we allemaal wachten tot een ander het doet, en mee blijven lopen met de meute of zonder nadenken figuren gaan volgen op die op een podium zonder gene van alles schreeuwen, dan zal er nooit een werkelijke omslag komen. Ik pleit voor wat meer bedachtzaamheid op dat vlak.

Voorafgaand aan het nemen van beslissingen zou je het beste even bij jezelf stil kunnen gaan staan of het besluit dat je wilt nemen werkelijk goed voelt. En of je daarmee een kant op gaat die ook goed bij past. Of bij de doelen die jij jezelf gesteld hebt. En of het past bij de normen en de waarden die jij in je innerlijk mens-zijn hebt. Als je oprecht en kritisch naar jezelf en je eigen keuzes kijkt, dan kun je uiteindelijk een heel stuk meer bij jezelf blijven. In dat opzicht mag je leren om wat meer van jezelf te accepteren, ten opzichte van je rol naar de buitenwereld toe. Jij bent de enige die jij kan zijn en dat mag je best koesteren, vind ik.

Toch zijn er meerdere vormen van acceptatie

Ik zie er nogal eens wat verwarring over. Die acceptatie. Want elkaar accepteren betekent ook dat je het gevoel zou kunnen krijgen dat je moet accepteren dat iemand iets doet wat jij niet prettig vindt.
Acceptatie betekent dan ook niet dat je alles maar toe moet laten. Over je heen moet laten lopen of mensen over je grenzen laten gaan omdat je vindt dat je ze ‘moet’ accepteren.

Acceptatie heeft in dat geval vooral te maken met gelijkwaardigheid onderling. Met respect. Elkaar de ruimte geven, maar ook anderen ook zichzelf laten zijn, net zoals jij dat zelf nodig hebt. En dus van elkaar ook accepteren dat een ander soms andere dingen wil dan jij. Of andere behoeften heeft. En het elkaar daarin los kunnen laten zonder dat dat de relatie of verhouding schaadt.

En als we van elkaar kunnen accepteren dat we verschillend zijn, maar wel gelijkwaardig, dan zijn we al een heel eind verder.

De Gans

 

acceptatie

 

Mooi Leven, by De Gans gakt dagelijks op Instagram, vliegt soms over Facebook, en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans lanceert heel soms een berichtje op Twitter.


Wie is De Gans?

21 Replies to “Acceptatie. Doe jij het?”

  1. rietepietz schreef:

    Op zich heb ik niet veel moeite mensen te accepteren zoals ze zijn, het wordt pas moeilijk als men mij niet de ruimte laat mezelf te zijn en aanpassing vraagt van mijn kant. Dat kán soms nodig zijn en dan zal ik het zo goed en zo kwaad en gaat proberen, maar normaal werkt dat soort dingen toch alleen als het twee kanten komt.

  2. minoesjka2 schreef:

    Vaak zetten jou blog me aan tot denken, zo ook deze……… want, ik wil accepteren …….. maar …… geef toe, het lukt niet altijd ………. inderdaad OBK …….. en dat blijf ik wel doen ……….. streven naar perfectie is dat een beetje.

  3. Matroos Beek schreef:

    Ik heb dat min of meer vanzelf geleerd als kind. Ik groeide op in een gezin van negen. We waren allen verschillend. Mijn moeder zei bijvoorbeeld als mijn broertje weer eens dwars lag ‘laat hem, zo is hij nu eenmaal.’ En ja, zo was dat. De ene was dwars, de ander meegaand, nog een ander luidruchtig, … iedereen mocht er zijn zoals hij was en werd aanvaard zoals hij/zij was. Daar ben ik gewoon mee opgegroeid. Anderzijds vind ik het moeilijk als ik ervaar dat iemand mij niet accepteert. Dan heb ik wel moeite om die mensen die mijn niet accepteren te accepteren. Kun je nog volgen? Hartelijke groet.Xxx

  4. Rebbeltje schreef:

    Je laatste stuk
    Zo zou het in een goede relatie moeten zijn…we oefenen nog even door zelfs na 43 jaar haha
    Groetjes

  5. kerst schreef:

    Hey Marije jezelf op de laatste plaats zetten tot dat de rugzak vol zit maar dan ben je al te laat en kom daar maar weer een beetje fatsoenlijk uit groetjes

  6. J.F. van Moorsel schreef:

    Huldig derhalve de wijsheid: ‘…..wie de kudde volgt, trapt uiteindelijk in de poepjes…’ ♥

  7. shivatje schreef:

    Ik kan dit wel goed.

    Aum Shanthi

  8. omabaard schreef:

    Vaak helemaal niet gemakkelijk.
    Als we dat met zijn allen zouden doen, zou de aarde bijna perfect kunnen worden….

  9. Judy schreef:

    Acceptatie heeft voor mij te maken met dingen (of mensen) die je liever zou willen veranderen, maar dat gaat niet. Ik vind het wel het moeilijkste dat er is. Het loslaten dat je niet alles naar je hand kunt zetten. Pff.

  10. vivapo schreef:

    Het blijft voor mij nog steeds oefenen in het accepteren dat we verschillend zijn, maar wel gelijkwaardig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Zoek een artikel of onderwerp

Marije De Gans

Voel je Welkom

Vanaf dit plekje op het web bied ik mijn eigen, Gans persoonlijke kijk op de wereld. Goochelend met woord en beeld en soms met potlood.

Kritisch, soms recht voor zijn raap en zeker altijd eerlijk schrijf ik over wat ik meemaak, lees, hoor en zie. Maar het liefst deel ik de mooie, kleine dingen die het leven elke dag een beetje mooier maken.

Vul onder aan deze pagina je mailadres in en vlieg met me mee!

Marije De Gans

Mooi Leven in je mailbox?

Voer je mailadres in en vlieg mee:

Oude Gaksels

Member of Blog Society

BlogSociety
%d bloggers liken dit: