Zeswoordverhaal: grens

Zeswoordverhaal: “grens”

Zeswoordverhaal, uitdaging van Marion Driessen met deze week het thema: grens.

Hier trek ik

echt mijn grens.

 

De Gans

Toelichting bij deze tekst:

Tot voor kort liet ik alles maar toe, bang om nee te zeggen en anderen voor het hoofd te stoten. Bang voor ruzie en boosheid. Bang om een ander te kwetsen. Waardoor mijn leven lange tijd een heel andere kant op ging dan goed voor mij was, er dingen gebeurden die eigenlijk niet konden en waardoor zich mensen in mijn leven nestelden die daar totaal niet in thuishoorden. Zodat ik soms zelf vele malen erger gekwetst werd dan ik een ander ooit zou willen aandoen. Ik maakte mijn leven ondergeschikt aan dat van elk ander en dat kan natuurlijk nooit de bedoeling zijn.

Nee zeggen als een optie.

‘Nee zeggen’, was in mijn bestaan geen optie. Maar het ‘nee’ van een ander respecteren, ook al ging dit ver over mijn eigen grenzen heen, deed ik des te meer. Maar inmiddels heb ik geleerd dat wanneer je naar anderen geen duidelijke grens aangeeft, dit in sommige gevallen de ruimte van een ander in jouw leven ongezond ver oprekt. Zo ver dat de ruimte van die ander jou als mens gevangen kan zetten zodat je zelf steeds minder bewegingsruimte hebt in je eigen leven. Als het zo ver komt, dan zit je in een heel moeilijke situatie. Want naderhand je eigen ruimte terugvorderen, ‘nee’ zeggen waar je altijd ‘ja’ hebt geroepen, duidelijke grenzen aangeven en opnieuw gezond in je eigen bestaan verder bewegen wordt steeds lastiger. Hoe redelijk jij misschien ook mag zijn. Die ander is vertrouwd met de verkregen ruimte in jouw bestaan en geeft dat echt niet meer zo maar op. In veel gevallen draait zo’n situatie uiteindelijk uit op een conflict waar niemand iets bij te winnen heeft.

Jij niet, maar die ander ook niet.

Nee zeggen is een must.

Nee zeggen is een must, geen optie. Grenzen aangeven is een must, geen optie. Het is simpelweg van levensbelang. Je mag aangeven wat jij wel wilt en wat niet in je leven. Je mag aangeven wat niet oké voor je voelt en je mag mensen daarin tegenhouden. Niet alles wat een ander vindt dat je zou moeten doen moet jij doen. Je hoeft niet elk advies op te volgen. Geen enkel advies feitelijk zelfs. In jouw leven maak jij je keuzes en jij bepaalt wat jij doet, met wie en op welke manier. Niemand anders. Als er zich iemand in jouw leven bevindt die met dat alles niet om kan gaan, dan is diegene in jouw leven voor jou niet de geschikte persoon om daarin gezond te bewegen. Heel simpel.

 

Grens
Soms moet de mist in je leven even wegtrekken om de bomen in je eigen bos te zien (foto gemaakt in het bos in Sellingen).

Zelf kiezen, zelf leven.

Afgelopen jaar was een eyeopener voor mij en mijn gezin. Door alle gebeurtenissen hebben we veel geleerd, en vooral hebben we ondervonden dat het veel beter is om in veel omstandigheden voor onszelf te kiezen. Om niet af te gaan op alles wat de buitenwereld vindt, roept en doet, maar rustig ons eigen gevoel te volgen en onze eigen keuzes te maken. Keuzes met respect naar buiten, maar vooral met respect voor onszelf en de manier waarop wij in het leven staan. Niet meer afgaan op wat anderen vinden wat we ‘zouden moeten doen’, maar precies dat doen wat we zelf vinden wat we zouden moeten doen. En sindsdien hebben we het een heel stuk makkelijker. We leven ons eigen leven. En dat is goed zo.

2018 wordt voor ons een jaar waarin we het roer, wat we een jaar geleden omzwaaiden, definitief op koers hopen te kunnen zetten. Het afgelopen jaar is niet leuk geweest, maar heeft ons wel heel duidelijk voorzien van aanwijzingen en ons heel belangrijke inzichten gegeven. We zijn opnieuw verrijkt en kunnen ons met een positieve blik op het nieuwe jaar gaan richten.

Weg van de grens.

Ut lupt zoals ut lupt‘ zei JvG ooit tegen mij. Een lieve, wijze vrouw met ongelofelijk veel inzichten. En ut lupt inderdaad zoals ut lupt. En ut lupt een goede kant op. Wij luppen dus mee. Mee met de stroom, maar waarin we eigen keuzes maken. Met onze eigen grens. Inmiddels weg van het grensgebied met België, waar wij dan wel prachtig woonden, maar waar het ons zelf niet paste. Dus togen we terug naar de Oost Groningse en Noord Drentse vertrouwdheid van de streek waar wij beiden opgroeiden. Niet ver van de Duitse grens.

We hebben beiden veel van de wereld gezien. Over de grenzen van ons land gewerkt en gestudeerd. Letterlijk op de grens van ons land en een ander land geleefd. We hebben beiden andere wegen bewandeld dan we oorspronkelijk voor ogen hadden. We hebben over onze eigen grenzen gelopen, zijn er soms door omstandigheden overheen getrokken en gemanoeuvreerd.

Daardoor kennen we onze comfortzone en weten hoe ruim die is en welke rek daarin zit. Door ver over de grenzen van onze vertrouwdheid heen te kijken zijn wij als individuen, maar ook zeker als gezin verrijkt.

En daar trekken wij nu de grens en vinden daardoor evenwicht.

De Gans

Grens
Vind je eigen weg (foto gemaakt in Sellingen).

Wil je deze leuke uitdaging van Marion ook aannemen? Klik dan hier.

Nog meer zeswoordverhalen lezen.


Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

25 thoughts on “Zeswoordverhaal: grens

  1. Zo herkenbaar. Nee zeggen, lukt niet. En net zoals jij aanvaarde ik wel zonder meer ‘nee’ van iemand anders.
    Grens trekken. Ik hoop, dat ik er ooit in slaag.
    Vlieg met Zij mee naar… Die toon weeral!My Profile

  2. In de privé sfeer kan ik best goed mijn eigen grenzen stellen. In de werksfeer gaat dat een stuk lastiger omdat ik nu eenmaal in een functie zit waarbij grenzen stellen averechts kan werken. En als me dat niet bevalt, moet ik een andere baan zoeken (wat natuurlijk niet meer gaat lukken na 25 jaar in dienst en met 57 levensjaren). Ik moet dus regelmatig over mijn grenzen heen. Soms niet leuk, maar soms wel verruimend. Soms kan ik er goed mee om gaan en soms loopt de emmer over. Dan jank ik een dag en dan gaat het weer een tijd goed.
    Laat 2018 voor iedereen een mooi jaar worden!
    Vlieg met Vlinder mee naar… Kerst….. yeah….My Profile

    1. Dat van je baan herken ik wel. Uiteindelijk heeft het mij deels mijn gezondheid gekost omdat ik daar echt niet mee om kon gaan. Het blijft balanceren tussen wat kan en wat echt niet meer lukt. Ik kan me voorstellen dat het je soms even overloopt dan.
      In privésfeer lukt het ook niet, maar daar werk ik aan, hahaha! En dat lukt de laatste tijd gelukkig heel aardig, al blijft het een bewuste actie en zit het van nature niet in mij.
      Ik hoop ook voor iedereen dat 2018 mooi wordt. Ik kom nog bij je lezen, maar het is wat druk, dus het kan even duren. Liefs,

  3. Je eigen grens trek je zelf. Samen met je dierbaren. De rest heeft zich daar maar bij neer te leggen, hoe cru het ook klinkt.
    Op een andere manier herken ik veel in je verhaal.
    Houd vol. Samen staan jullie sterk!
    Lieve groet
    Vlieg met Mirjam mee naar… AutomatiekMy Profile

    1. Cru of niet, zo is het wel. Mensen die dan doorduwen, of erger, die zijn niet oké. Wat is in dat geval ook cru, denk ik dan, degene die een grens aangeeft, of degene die dan denkt nog even te moeten drammen. Ik weet het wel… Dankjewel en lieve groeten terug ❤

  4. grinnik kom maar op met die ‘nee’s’ En ja ik bedoel meervoud 😉
    ik hou ervan en van jou natuurlijk xxx♥♥♥

  5. Die grens trekken is een must
    Ut lupt zoals ut lupt maar daar kan je wel een grens trekken
    Met 3 dochters en 8 kleinkinderen een must anders lopen ze finaal over je heen…
    Kan wel nee zeggen zonder me schuldig te voelen.

    Groetjes en fijne dag

  6. Pijnlijk herkenbaar. Totdat mijn eigen lichaam me terug riep.. Ik kijk eerst in mijn agenda, of ik iets wil of kan. Daarna beslis ik iets. En nee is een mogelijkheid. fijn hoor!

  7. Ik ga de grens niet over.
    Als men dat in het achterhoofd houd dan weet men nee te zeggen. Ze trekken je niet ze zullen je niet kunnen manipuleren of domineren. Nee is nee.

    Marije dit heb je weer mooi naar voren gebracht ook het laatste stukje van je tekst.

    Aum Shanthi

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *