Word eens wat meer een lapzwans

De boel de boel en geen schuldgevoel?

Dat lijkt een utopie! En ik denk dat dat voor heel veel van ons geldt. Meestal is er nog wel iets kleins wat gebeuren moet. Een wasje in de machine, boodschapje doen en even snel naar een vriendin die in een vervelende periode zit. Even doorwerken op je werk om dat ene klusje af te krijgen. En zelfs al heb je even niks in de agenda staan, de dag loopt vanzelf vol met allerhande klusjes, zodat je, als de dag ten einde is nog steeds niet voldoende aan jezelf bent toegekomen. 

Sommigen van ons hebben een bijna chronisch schuldgevoel.

Dat kleine stemmetje op je schouder, dat je influistert dat het beter is als je het bed van je kind vandáág verschoont, en niet morgen. En toch even alvast die broek wassen, die heeft hij zo graag aan. Gezond en verantwoord eten moet ook beslist, dat kan niet een paar dagen overgeslagen worden…. En dan je werk nog: ’s avonds na het eten toch nog even de laptop open om voor je werk nog een en ander af te handelen. Zo rijst de berg ‘to do’s’ tot steeds grotere hoogten. En dat gaat ten koste van je energie.

We leggen de lat lekker hoog.

En die lat lijkt virtueel nog hoger als je veel op social media zit. Stralende moeders met schone kinderen prijken op ieders profiel. Foto’s van glimlachende gezinnen en stralende ouders, aangevuld met de tag ‘#lovemylife’.

Volledig irreëel.

Ga maar eens de stad in. Tel de mensen die stralend om zich heen blikken en die zich glimlachend, overduidelijk genietend door de straat bewegen, het hoofd kwiek opgeheven. Hoeveel stralende moeders en sprankelend perfecte gezinnetjes zie je? Hoeveel gillende kinderen tel je bij de drogist? En dat gezinnetje in het restaurantje? De kinderen zaten niet aan tafel, maar eronder. Bord niet leeggegeten.

In een hoekje zit een man met een boek. Alleen. Zijn dooraderde hand rust trillend op het tafelblad, naast een half leeggedronken kopje.

Dit zijn toch echt dezelfde mensen als die je ziet op social media. Maar dan in het echt.

Word eens wat meer een lapzwans
Die lat ligt soms echt wel hoog genoeg. Bron: Pixabay

Neem maar eens afstand van je eigen idealen.

Bekijk ze nog eens kritisch. Zijn ze haalbaar? Wil je ze eigenlijk wel halen? Waarvoor dienen ze? Dienen ze omdat jij een bepaald levensdoel voor ogen hebt, of dienen ze omdat jij jezelf anders maatschappelijk niet aanvaardbaar acht?

Je kind hoeft niet elke dag vlekkeloos naar school. Dat bed hoeft niet helder wit te blijven. Pas geleden leverde ik mijn zoon op de buitenschoolse opvang af en realiseerde mij bij het uittrekken van zijn jas dat ik zijn haar niet gekamd had, zijn papmond niet had afgeveegd en zijn tanden niet gepoetst. Gewoon vergeten in de ochtendhaast. Beschaamd biechtte ik mijn laksheid op aan de begeleidster, die geroutineerd een pak doekjes pakte en mijn kind schoonveegde, onder het grinniken van: ‘ik ben wel wat gewend hoor.’

Van normale afstand zag ik geen verschil meer tussen mijn eigen kind en dat van anderen.

Het valt allemaal echt wel mee.

Het hoeft niet perfect. Het kan niet eens perfect. Focus je op wat zin heeft en laat de rest een beetje hangen. Goed is goed genoeg, dat maakt je echt niet meteen een lapzwans. Daarnaast, in tegenstelling tot wat een Nederlandse minister president jaren geleden eens beweerde: ik vind een 6 wel voldoende. En een acht is zeker goed genoeg.

Laat die tien maar zitten.

De Gans

♥ Dank aan Natasja van Natasja’s Lifestyle blog voor de inspiratie.

Word eens wat meer een lapzwans
Bron: Pixabay

Meer lezen over dit onderwerp? Klik hier.

Picture in header by Pixabay.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

29 thoughts on “Word eens wat meer een lapzwans

  1. Ik zou graag wat minder perfectionistisch willen zijn/doen. Ik neem me dan wel voor, om niet zo strikt te zijn en toch eens een boek te nemen voor een beetje me-time. Maar ik kan gewoon niet genieten van leuke dingen als ik weet, dat er nog klusjes op me liggen te wachten.
    Hopelijk leer ik dat wel naarmate ik ouder wordt 😉
    Heel veel liefs xxx

  2. Ik moet je heel eerlijk zeggen dat mijn lat niet meer zo hoog ligt !
    Heeft iemand me nodig ? Ik ben er…maar niet meer gisteren…morgen is vroeg genoeg.
    Ik leen mn beide schouders uit als iemand ze nodig heeft…maar alleen als het niet (meer) ten koste van mezelf gaat !!
    Er zijn belangrijkere dingen …niets is perfect dus waarom zou ik perfectie nastreven.
    En ach dat sociale gebeuren op internet….ik beperk dat redelijk tot Facebook! Heb daar ook de meldingen zeer beperkt open staan.

      1. Je kent mn dag en toch , door die vlinder vandaag, even een vriendin gebeld…en vanavond even gechat…even mn schouders uitgeleend !!
        En nu duik ik mn bed in…we willen morgen naar de duinen..hoofd legen

  3. Lastig soms als je zo’n perfectionist bent. Dat verhaal over je zoontje vind ik schitterend.
    Ik heb het ook wel. Vanmorgen ging ik buiten alles klaar zetten, kussens in de stoelen, tafel schoonmaken. En toen naar boven voor het bed etc. Zegt Jan.. moest jij niet iemand bellen? Ja, ik had net tijdens het ontbijt telefoon gehad en die zou ik terugbellen. Maar ik zei, nee, eerst alles in orde want anders heb ik daar geen zin meer in en dat kan niet… Mmmm.. maar ja, mijn huisje blijft wel netjes zo en dat voelt fijn. Nu eerst wat logjes en dan bellen.. hij loopt niet weg 😉

    1. Ja precies. Maar als je met een glimlach naar iemand kijkt, dan breekt ook aan de andere kant de zon door. Dat is dan wel weer mooi ☉

  4. Men zou het woordje perfect niet op zichzelf mogen richten. Niemand is perfect al willen bepaalde dat toch proberen of zijn.

    Aum Shanthi

  5. Je slaat de spijker op de kop!
    Ik word werkelijk strontziek van die social media berichten over hoe perfect gelukkig mensen zijn en bedenk mij dan echt elke keer: really ?? Bilut really ??
    Dan loop ik liever door een stad en glimlach naar iemand die er wat verloren of verdrietig uitziet…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *