We moeten het wiel opnieuw uitvinden

Mijn opa zei weleens ‘Hoe meer bezit, hoe meer zorg’. Hoewel hij mij altijd op het hart drukte voldoende te sparen, had de oude, wijze man had met zijn eerdere woorden wel een heel groot punt. Mijn opa was een bijzondere heer.

Pas dacht ik weer aan hem en aan zijn uitspraak. Na het kijken van een documentaire over een dame die het helemaal gemaakt heeft op zakelijk gebied, een kijkje in haar bijzonder protserig penthouse in het zuiden van het land, kreeg ik de vreemde mengelmoes van respect met juist een soort van afschuw voor deze dame en alles waar zij zo overduidelijk voor stond.

Want het respect baseerde ik op niets anders dan haar harde werken en doorzettingsvermogen. Wat zij toonde te maken vond ik erg onaantrekkelijk. Heel erg protserig, kitscherig, druk en opzichtig en vooral: heel erg veel van alles. Ik houd daar niet van. Het gesprek ging over haar succes, haar geld en goederen.

Geef mij een schuur, ik hang iets moois aan de muur, zet er een oude bank in met een kleed en een kussen en klaar is Kees. Dan ben ik tevreden. Sterker nog, ik vind die minimalistische sjofelheid zelfs plezierig. Bij deze dame zag ik kleuren, krullen en prullen, gigantische beesten die uit muren sprongen, naast even zo grote dode filmsterren met zwierende jurken en glanzend gestifte lippen. En ik zag vooral een ontzettende, enorme, heel erg grote verzameling spullen.

Ondanks mijn respect voor haar doorzettingsvermogen, volharding en zeker ook absoluut talent, voelde ik tegelijk een onmiskenbaar gevoel van afkeer opkomen toen ik de documentaire verder volgde.

Harp
Harp (detail): voor mij een heel puur instrument

Ik zou namelijk juist graag meer respect willen vragen voor mensen die zonder al die spullen willen leven. Die het bewust aandurven om minder te hebben en om minder te willen. Ik heb vooral respect voor mensen die minder geld willen, minder luxe en minder spullen, maar die tegelijkertijd gaan voor meer geestelijke rijkdom.

Wanneer dringt het tot onze materialistische, pure geldbezit vererende maatschappij door dat we het heel anders moeten aanpakken? Al dat gejuich en gejoel naar mensen die veel geld verdienen en veel spullen hebben…. Laten we dat nu eens draaien naar mensen die durven te kiezen voor minder. Of zelfs voor bijna niets. Die rijkdom zoeken in zichzelf. In de mens zelf. Mensen die gekozen hebben om zich zelf te ontwikkelen, die scheppen en onderzoeken zonder zich te laten leiden door gewin. Die zich werkelijk ontplooien zonder dat zij zich laten regeren door de regels en wetten van de economische gekte die onze maatschappij verworden is. Zij zijn mensen die het verschil maken. Zij zijn mensen die nieuwe bronnen aanboren. Zij zijn mensen die lijken te leven van de lucht.

En dan kom ik tot de kern: zonder lucht kun je niet leven. Zonder geld kan het wel.

Daarom heb ik respect voor mensen die leven van de lucht. Want heden ten dage lijkt dat nu juist een kunst te zijn…

We hebben allemaal nog veel te leren. En veel te herontdekken. We hebben ons nog zo te ontwikkelen. Zodat we weer werkelijk groeien. Zelf. Zoals we heel lang geleden ook vanzelfsprekend deden. Toen er nog geen geld was, maar wel veel lucht.

Dus we moeten dat wiel weer eens opnieuw uitvinden.

Dat wordt hard tijd.

Wie doet er mee?

Liefs van Hans de Gans

Eenvoud siert ...
Eenvoud siert … Een stapel stenen waarvan je toch genieten kunt.

Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De quotes van de Gans kun je vinden op Instagram of Pinterest en de Gans gakt ook op Twitter.

Je kunt je ook op deze blog abonneren via Bloglovin.

10 thoughts on “We moeten het wiel opnieuw uitvinden

  1. Tja…ik denk daar toch anders over. We leven in de 21e eeuw en zonder geld kan je niet leven. Daar is niks mis mee. Dat je iemand zijn keuze voor hoe hij/zijn leven invult niet aantrekkelijk vind, prima.
    Beoordelen, oordelen doen we allemaal, maar veroordelen? Veroordelen alleen iemand met een slechte inborst.
    XxX

    1. Ik denk zelf dat onze zelf gecreëerde afhankelijkheid van geld onze keuzevrijheid niet alleen beperkt, maar ons ook als marionetten laat gedragen en dat er in onze huidige 21e eeuwse maatschappij een soort verslaving is ontstaan aan geld (en goed). Dat beperkt naar mijn mening en ervaring onze vrije keuze in het leven enorm. Geld is ooit ingezet als ruilmiddel om complexe ruilen te vereenvoudigen. Inmiddels is het verworden tot een zogenaamde onmisbare eerste levensbehoefte en statussymbool. Als geld daadwerkelijk een eerste levensbehoefte was, dan overleefde alleen de mens. Maar de mens is niet het enige levende wezen op aarde. Ik heb echter nog nooit een dier gezien met een portemonnee

  2. Mooi verwoord. Ik heb ook niks met die lege rijkdom, doe liever iets voor anderen. Het delen van brood en wijn zoals Jezus deed vind ik een mooie gedachte. Ook moslims hebben delen hoog in het vaandel staan. Je hoeft niet gelovig te zijn, maar bepaalde elementen zouden we allemaal wel mogen overnemen.

    1. Wat alle geloven werkelijk gelijk hebben is het delen en medemenselijkheid. Als je alle geschriften van religies, of het nu Christendom, Islam of Boeddhisme is er op naslaat dan vind je precies waar de huidige psychologische wetenschap weer opnieuw mee komt… Het is allemaal niet zo moeilijk. Heb een ander lief gelijk uzelf … ❤

  3. Wij zeggen vaak tegen elkaar, wat hebben we het toch goed. En dan gaat het niet om materialistische dingen, maar gewoon gelukkig zijn samen, eten op ons bord en een dak boven ons hoofd.
    Wat andere mensen doen? Daar heb ik geen boodschap aan, ieder doet maar waar hij zin in heeft. Leven en laten leven.. is een waardevolle spreuk die ik van mijn moeder heb geleerd.

Gak mee en plaats hieronder je reactie,