Is geloven weten?

Soms lees ik berichten, artikelen, columns waar mensen zeggen dat God niet bestaat. Als hij wel bestond zou er immers niet zo veel ellende zijn op de wereld. Als God er was dan was de wereld goed. Want God is Goed. Punt.
Ik weet dat niet zo zeker. Persoonlijk geloof ik dat het anders is.

Ten eerste impliceert het woord ‘geloof’ naar mijn mening dat er nog altijd een zekere reden tot twijfel is. Niemand ‘weet in God’. Je gelooft dat er een wezen, een hogere macht, of een hogere geest is. Al dan niet almachtig… Je kunt daar persoonlijke ervaringen in je leven bij aanroepen die zouden kunnen aanwijzen dat er een God is. Die bewijzen dat misschien wel voor jou, maar worden weer niet geloofd door een ander omdat ze niet door iedereen als zodanig waargenomen zijn of gelijk geïnterpreteerd worden.

Ik geloof wel in God. Maar ik ben geen Christen, Jehova, Moslima of iets anders met een naam♦. Ik ga niet in een hokje zitten met een begeleidend geschrift wat mij opdraagt hoe zaken te interpreteren of dat mij op één of andere manier regels oplegt. Ik wil geen preken horen zonder dat er geluisterd wordt en ik wil zelf ook zonder bias, oprecht luisteren naar een ander. Ik wil niet allerlei zonden begaan en die dan laten vergeven door een hogere macht zonder dat ik mij er zelf verantwoordelijk voor hoef te voelen. Ik wil volgen wat ik voel en anderen daar vrij in laten. Ik wil geloven wat ik zie en geloven wat ik meemaak, maar ik wil ook mijn mening veranderen als ik groei en de ruimte bieden om anderen ook laten groeien. Ik wil niet bidden om te smeken wat ik hebben wil, ik wil danken voor wat ik ontvangen heb, ook al heb ik verlies gekregen en moet ik daar maar iets van maken…
Ik geloof in een zekere hogere macht, al kan ik dat niet bewijzen en daarom blijf ik het woord geloof gebruiken. In regels opleggen geloof ik niet, in onderzoeken en verbeteren wel. In bewijzen wil ik niet geloven als het om geloof gaat. Als ik bewijs nodig heb dan wend ik mij wel tot de wetenschap en daar is tot op heden het mysterie van geloof, geboorte, leven en dood nog niet ontrafeld. Dus blijf ik bij geloof als het om dit soort spirituele zaken gaat.

Enfin.

Ik geloof ook dat die God, die hogere macht, niet per definitie alleen het beste met ons als individu voorheeft. Als dat wel het geval zou zijn dan zou hij niet almachtig zijn als ik naar de huidige wereld kijk. Als hij wel almachtig zou zijn dan betwijfel ik of hij kinderen zo ziek laten worden, ze het slachtoffer laten worden van acties van domme volwassenen, oorlogen, aanslagen, of natuurrampen als overstromingen en aardbevingen. Noem alle wereldellende maar op. Hij zou alle kinderen oud laten worden, narcisten en hun slachtoffers helen en alle moordenaars ongeboren laten. De wereld zou probleemloos worden. En het leven onleefbaar saai.

Ik geloof in de lessen van het leven. Dat het niet uitmaakt hoe lang je leeft, maar wel wat je met dat leven doet. Het leven hoeft niet leuk te zijn. Maar je hebt zelf het heft in handen om het zin te geven. Ik geloof in verdriet wat heelt. Ik geloof in die grote lessen die je krijgt. Ik geloof in het geven en ontvangen van liefde om die lessen te kunnen dragen.

Dat neemt niet weg dat ik vind dat kinderen niet ziek mogen worden, of zelfs dood mogen gaan. Dat is iets wat ik, als moeder en als mens, gewoonweg niet kan begrijpen. De les erachter is lijkt mij alleen dat je de rest van je leven leert leven met een onmenselijk verdriet. Waarom? Dat vind ik een ondragelijk iets, mede omdat ik het van heel, heel dichtbij een aantal keren heb meegemaakt en het verdriet wat ik heb gezien is groter en meer onophoudelijk dan enig ander verdriet.

En verder? Wat kan ik verder nog zeggen…?

Het leven is gewoon Het Leven. En ik ben zelf verantwoordelijk voor wat ik doe. Ik ga mijn schulden niet laten kwijtschelden door een God, noch wil ik vragen of opdragen om mij of mijn naasten te redden, want volgens mij werkt het zo niet. Ik laat mij liever leren hoe het beter moet. Als levensles.

Dat is dan wel weer fijn: ik kan nog heel lang leven. Want ik heb op dit moment geen flauw benul…

De Gans

♦ NB: Ik kan me levendig voorstellen dat veel mensen een heel andere visie hebben op geloof en leven dan ik. Wees vooral vrij om je visie te delen, om ons te verrijken en te laten nadenken. Ik hoop echter niet dat ik met dit stukje iemand kwets, dat is uiteraard geenszins de bedoeling. Geloof is, en blijft, een heel eigen belevenis van ieder mens en dat wil ik heel graag respecteren.

 


Mooi Leven, by De Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.
De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

Pictures in this log are found on Pixabay.

22 thoughts on “Is geloven weten?

  1. Ik heb geleerd, dat je op een blog (of Facebook) beter niet praat/schrijft over geloof noch over politiek.
    Het zijn zo’n gevoelige onderwerpen, waar er soms discussies komen, die helemaal niet de bedoeling zijn.

    1. Dat is zeker zo. Toch schuw ik bepaalde uitwisselingen niet. En als er heel grove uitlatingen komen (waar ik tot op heden gelukkig nog geen last van heb gehad…) dan kan ik die gewoon weigeren of weghalen. Zo leren we moeilijke onderwerpen respectvol te bespreken. Wordt ook weer eens tijd 😉

  2. Ik ging eerst niet reageren, maar aangezien je uitwisseling van visies wil, wel hier ben ik. 😉
    Eerste puntje dat me opvalt: je zegt “niemand WEET in God”. Wie zegt dat? Waarom zou je, als God werkelijkheid is, God niet kunnen kennen? Dat is wat men Kennis noemt. Het enige waar we voor moeten open staan, is voor het feit dat “God” helemaal niet is zoals we “Hem” voorstellen. En misschien is dat het moeilijkste: dat God niet is zoals wij willen dat Hij is.
    Geloven in iets, zonder te weten of het bestaat, kan goed zijn, maar het kan ook destructief zijn, naïef. Als God werkelijk bestaat, dan moet deze te kennen zijn. Zomaar iets aannemen is in mijn ogen altijd naïef.
    Je wil niet geloven in bewijzen??? Nou breekt mijn klomp. 😀 Kennis, ook al is dat Kennis van God, is wetenschap. Zou je God ontkennen als Hij Zelf voor je staat, als bewijs? 🙂 Zou je de voorkeur geven aan een leugen, een sprookje? Dit is voor mij heel contradictorisch. Als God werkelijk bestaat, dan wil ik die zeker ontmoeten. Wie zou dat niet willen? Ik zou hem direct een hartig woordje uitleg vragen ! 😀
    “God heeft niet perse het beste met ons voor”, zeg je. Dan moet God wel een sadist zijn. Zijn eigen schepping laten lijden? Zo’n God lijkt op die van de kerk en de islam, een sadist in hoogste vorm. De god van de kerk hangt zijn eigen zoon aan het kruis! Als dat geen sadist is!!! 😀 En dat er mensen zijn die zo’n sadist willen volgen, zegt ook veel over de mensen! Dat lijkt eerder op een god die geschapen is door de mens. Zo’n God zou ik bestrijden.
    Ik denk dat je inziet dat de wereld helemaal niet mooi is. Ik vind de wereld eigenlijk zelf ook maar een psycho-bol. 😉 Zou dat niet het begin van wijsheid kunnen zijn, van Kennis?
    Op je vraag “Is geloven weten?”, antwoord ik: nee! Kan men weten? Ja! Maar geloof me vooral niet! 😉
    De mens houdt zichzelf graag voor de gek. Misschien is de mens te lui om dingen te onderzoeken en houdt hij zichzelf liever bezig met onbenulligheden.
    Zo, dat is mijn visie. 🙂

    Vriendelijke groet

    1. Dank je wel voor je uitgebreide reactie! Ik bedoel met ‘Niemand weet in God’, dat dat niet zo genoemd wordt door de mens. Het blijft een ‘geloof’. Maar ik zou ook zeker graag een ontmoeting willen. Maar wat is God. Wie is God? Ik zie hem zeker niet als sadist, maar niet alle lessen zijn leuk om toch van nut te zijn. Toch kan ik niet bij sommige gebeurtenissen in het leven, in de wereld. Dat blijft voor mij een groot vraagteken. En de wereld is prachtig, maar niet alle zielen zijn zo. Ik vind je visie heel boeiend en ga graag met je mee om om die uitleg te vragen!
      Ik weet overigens niet of ik in God zou kunnen geloven als Hij recht voor mij staat. Simpelweg omdat ik niet weet of ik alles kan geloven wat ik zie. Ik heb zo veel gezien in mijn korte bestaan. Dingen die ik alleen zag, maar anderen niet. Dingen die ik zag, die mijn katten zagen (meende ik te merken aan hun blikken en reacties), maar die vervaagden als ik beter kijken ging. Hallucinaties? Manifestaties? Berichten uit een ander universum? Een andere wereld? Een andere dimensie? Hoe weet ik dat dat wat ik zie, juist is? Ik ben toch maar degene die het ziet, die het vertaalt. Ik zie het en ik vind het waar. Maar wat IS het? Ik vond het veelal prachtig, veelal mooi. En een ervaring was beangstigend.
      Nogmaals dank, ik denk weer verder. Als mens. Lieve groet terug!

  3. Ik zou hier een heel uitgebreide reactie kunnen neerpennen, heb er ook al eens een logje aan willen wagen, maar blijft een gevoelig onderwerp!
    Uiteraard bestaat er geen God, maar “een geloof” biedt voor zovelen houvast.
    Doet ook zoveel kwaad, al eeuwen lang…
    Moeilijke!

  4. God is liefde en de goddelijke ‘vonk’ is in ieder leven aanwezig. Alleen zijn velen vergeten dat we in de basis liefde zijn. We zijn de weg kwijt hier op Aarde en worden te vaak door ons EGO overheerst. En ego betekent ellende, pijn en neergang, oordelen en angst. God heeft ons ’n vrije wil gegeven en dat bekent dat we vrije keuzes mogen maken. Jammer dat deze keuzes vaak niet op basis van onvoorwaardelijke liefde voor ieder ander leven zijn. Kijk om je heen en zie hoe we het leven op deze unieke planeet Aarde aan het bedreigen zijn. Spiritualiteit is iets anders dan religie en ik heb dus geen religie nodig om spiritueel door dit aardse leven te gaan. Voor mij is het dus geen geloven maar ’n weten dat we uiteindelijk terugkeren naar onze essentie. Dood is ’n illusie; het is enkel ’n overgang naar ’n andere groeifase. De goddelijke ‘vonk’ is immers niet aan verval onderhevig maar gaat voor altijd verder…

    1. Mooi neergezet, en ja, ik denk dat ik dat ook zo voel. Spiritualiteit is zo veel meer dan religie. Veel breder en veel opener. Als je het al zou willen kunnen vergelijken dan is religie maar heel klein. En beperkt denk ik. Het maakt de wereld er ook niet mooier op. Maar voor mij persoonlijk blijft het altijd geloven. ‘Ik geloof dat’, want ik ‘weet’ het niet. Ik weet enkel dat ik nu dit zit te typen en kan daar heel filosofisch over verder denken. Want wat is weten…? Ik ga er van uit dat ik als levend wezen nog niet veel weet, en dat dat wat ik weet, ook weer anders kan zijn dan ik nu denk te weten. Of geloof. Dus blijf ik bij geloven, maar wil ik graag meer weten. Om te groeien. En wie weet ‘weet’ ik het ooit. Dank Jan voor je waardevolle reactie.

      1. Lieve Marije,
        Hartelijk dank voor je antwoord op m’n reactie !
        Mijn bescheiden advies aan jou: blijf voor vooral nieuwsgierig maar tegelijkertijd bescheiden. Hecht niet te veel aan ‘weten’, maar ga bij jezelf naar binnen en ga vooral voor voelen en intuïtie. In geval van weten vertrouw je teveel op je verstand; bij voelen ga je naar je hart en je ziel. Heb meer vertrouwen in deze laatste werkwijze. Realiseer je dat ‘je weten’ altijd relatief is en niet absoluut. Jouw ‘weten’ blijft dus altijd ’n relatieve waarheid. Verstand is ’n uitstekend instrument mits goed gebruikt en met dit laatste heeft de mensheid toch wel veel moeite is mijn indruk. Welke weg wil jij volgen ? In welke werkwijze heb jij het meeste vertrouwen ?
        Ik hoop dat je in de toekomst onderwerpen als spiritualiteit, religie, God, liefde, geluk, leven en dood blijft benaderen en met ons blijft delen. Dank hiervoor. Goed bezig !!

  5. Geloof is het nieuwe taboe. Ik vind het fantastisch dat jij hier jouw mening en ervaringen op een rijtje zet. Ik kan me in veel zaken vinden, zoals dat ik me alvast niet wil onderwerpen aan regeltjes wat geloven betreft… dat is inderdaad de verantwoordelijkheid uit handen geven. Ook met de tweedeling in geloof heb ik moeite: alle goeds zijn de gelovigen, alle kwaad de ongelovigen. We hebben allemaal goed en kwaad in ons, en het is hoe we daarmee omgaan dat ons doet groeien als mens. En of je het nu God of het universum noemt, wij maken er deel van uit en dus kan het niet als een afgescheiden deel van onszelf beschouwd worden… ga ik nu ver in mijn visie? Misschien wel? Hierover moet ik nog één en ander uitklaren met mezelf, zodat ik het kan Helder zien! 😉

  6. Ik ben een aanhanger van de evolutieleer, en denk dat de reden van ons bestaan op deze aardbol is, om de soort in stand te houden.Met jou opmerking dat je zelf verantwoordelijk bent voor je daden, ben ik het helemaal eens,het zou al te makkelijk zijn, om alles toe te schrijven aan hogere machten.

  7. Tsja , ik ben iemand die niet gelovig is ..
    Christendom vind ik een beetje makkelijk…al het goede komt van God, het slechte van de Duivel… ziekte en narigheid is het kruis wat je dragen moet … maar kracht naar kruis .. met alle respect voor de mensen die hier hun kracht uithalen !
    Zoals je ziet, kom ik uit een christelijke familie…
    Maar ik geloof niet dat na mijn overlijden ik op het matje moet komen bij een man met een witte baard.
    Wel denk ik dat je terug kan kijken op je leven en je geleerde lessen kan zien…en de lessen die nog geleerd moeten worden..Maar goed…met dezelfde vaart is er gewoon niets na de dood en ben je gewoon dood.
    Dus maak dit leven een goed en mooi leven … want niemand weet hoe en wat
    Geloof vind ik ook niet iets om over te discussiëren ..mijn schoonzusje is Jehova’s getuigen ..wij discussiëren dan ook niet !
    Respect hebben voor elkaars standpunt vind ik belangrijker dan het geloof wat iemand beleid.
    Ik zelf denk wel dat we hier zijn met een reden..en dat het leven een grote leerschool is..
    Je leert…en je trekt lessen uit hetgeen je leert..

    1. Wat ik aan de discussies vooral moeilijk vind is het gebrek aan ruimte voor andermans visie en het opdringen van een mening. Gedachten en ideeën uitwisselen daarintegen ben ik wel een voorstander van. De ander uitdagen met vragen en van elkaar leren. Inderdaad is het leven een leerschool. En daarna….? Wij zullen het allen ooit weten… Dank voor je uitgebreide reactie. Mooie dag.

  8. Als je open staat voor hoe het Universum werkt, dan raad ik je aan om The Secret en dan gelijk The Magic te lezen 😉 Ik noem het dus Universum, of yin en yang.

    Er zijn wel meer dingen waar men allemaal in gelooft, maar toch onzichtbaar is, zoals de liefde, mensen geloven heilig in de liefde, maar in feite is dat net als geluk, ontastbaar, een gevoel.

    X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *