Warrig, onvolledig leven

Warrig onvolledig

Warrig, onvolledig

voelt het in mijn hoofd.

Tocht strijkt langs mijn wangen,

veegt haren in mijn ogen.

Ik snap het niet.

Ik snap het nooit.

Ik snap niets van het leven.

Het lijkt ook slechts bedoeld,

om niets van te begrijpen.

Een stap vooruit

is net zo hard weer terug.

Terug naar minder

weten, minder snappen.

Meer leren bewijst mij,

dat ik alleen maar leer

dat er slechts te leren valt.

Hoe weinig ik nog weet.

Hoe weinig minder is.

Hoe meer weer minder wordt.

Warrig, onvolledig,

is mijn leven, is mijn hoofd.

Onvolledig begrip.

Van anderen, maar ook van mij.

Mijzelf begrijp ik nimmer.

Het leven snapt mij niet.

En ik snap niets van t leven.

Warrig, onvolledig.

Is mijn hoofd en mijn begrip.

Ik denk dat dat

nooit anders wordt…..

De Gans

De Denker, Auguste Rodin
De Denker, Auguste Rodin
All pictures in this log are from Pixabay.

Naar de poëziepagina.

Naar de homepagina.


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.


Alle gedichtjes via deze pagina zijn ©by, De Gans. Als je iets wilt delen op social media graag gebruik maken van de link of de social media pagina’s waarop De Gans gakt.
Om op andere wijze te delen of gebruik te maken van mijn schrijfsels graag even contact op nemen via het contactformulier. Voor verdere informatie verwijs ik je graag naar mijn disclaimer.

18 thoughts on “Warrig, onvolledig leven

  1. Des te meer de mens leert des te meer hij leert dat hij niets weet…

    Hele dikke knuffel en fluisterend in je oor ‘je bent perfect zoals je bent’ en wie dat niet voldoende vindt heeft zelf een probleem

    -x-♥

  2. Het is nooit verkeerd om te blijven nadenken. En ik denk zelfs dat wanneer ik alles zou snappen, ik er niets meer aan zou vinden. 😉

  3. Het leven is een reis van 0 tot 80? 90 jaar? Doorlopend moeten we leren. Soms liggen er grote keien op de weg waar we overheen moeten klauteren. Dan weer is het bezaaid met diepe kuilen, krijgen we een omleiding of moeten we steil omhoog. Soms ben ik mijn eigen grootste raadsel…
    Ik denk dat iedereen zich er een beetje in herkent maar alleen jij kan het zo mooi verwoorden.
    Lieve groet.

    1. Dank je lieve Kakel. Het wordt steeds minder begrijpelijk, en je accepteert die onbegrijpelijkheid steeds meer. Lieve groeten terug

  4. De zin(loosheid) van het leven

    velen denken dat het korte leven hen iets te vertellen heeft
    alsof ze, zelfs tussen elke lijn
    belangrijker dan anderen zijn
    zo dachten ook zij waarvan de naam op een grafzerk kleeft

    Er is moed voor nodig om te weten dat je niets kunt weten, Marije. 🙂
    Lenjef

  5. Als dit nu je stemming is, mag het buiten zonniger worden. Bij mij is het tegenwoordig ‘ hoe meer ik weet hoe meer ik vergeet’ .

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *