Waar ga ik naartoe vandaag…

De laatste jaren reis ik steeds vaker met de trein. Dat bevalt me prima. Zittend op een comfortabel bankje laat ik mij door een geoefend bestuurder met een forse snelheid het hele land door racen. Om dan relatief uitgerust heel ergens anders weer uit te stappen. Echt ideaal vind ik het.

Tussendoor kan ik naar buiten naar de omgeving kijken, schrijven, lezen en op stations naar mensen kijken. Ik zie verhalen van andere levens en ik hoor gedachten van andere mensen.

Heel vaak hoor ik echter gemopper over de trein. Of het spoor. Of over het personeel in die trein. Soms is het inderdaad het geval dat er een wisselstoring is. Of een tekort aan materiaal, zoals dat blijkbaar heet. Of is er een conflict met de conducteur of met medereizigers, meestal bij gebrek aan goed gedrag van iemand zonder kaartje, als ik het goed begrijp. En soms gebeuren er verschrikkelijke dingen op dat spoor waardoor een bepaald traject plotseling volledig stilgelegd moet worden.

Ik heb echter totaal geen klachten.

Uiteindelijk kom ik altijd aan. Soms wat later, maar zoveel zaken in het leven heb je niet in de hand. Gebeurtenissen op het spoor doorgaans ook niet. Het verbaast mij eigenlijk dat er, als ik kijk naar de ongelofelijke complexiteit van een zo landelijk dekkend railnetwerk, niet vaker en heftiger problemen zijn. Ik arriveer meestal op de seconde af op de geplande tijd op het station wat ik op mijn reisplanner als einddoel heb ingevuld. En als er onverhoopt toch eens iets verkeerd gaat, wordt dat met een, in mijn ogen, ongelofelijke flexibiliteit en efficiëntie opgelost en gecommuniceerd. Ik bewonder dat. Ik heb eens met een conductrice gesproken die mij vertelde wat die dag haar planning was. Op een moment dat ik lekker naar huis ging, met een relaxte avond voor de boeg, moest zij het hele land nog door. Strak en streng gepland. Met alle nummers van de treinstellen in haar overzicht. Op de minuut en seconden af moest het kloppen. Elke seconde dat mensen er langer over doen om in te stappen, elke seconde die een reiziger vraagt om te wachten, of een uitleg nodig heeft op het perron, gaat ten koste van de stiptheid van de treinreis. Hoe snel dat optelt voor de rit, had ik mij als eenvoudige passagier nooit gerealiseerd. Al dat gegoochel met koffers, lekkende koffie, hakende hengels van tassen, geteuter en gedoe -en waaraan ik mijzelf ook weleens schuldig maak-, veroorzaakt vertraging.

Nog eens over die conducteurs, want wat zijn ze aardig! Ik snap niet dat ik berichten lees over belediging, of erger, zelfs geweld tegen deze mensen. Zij doen zo mooi hun werk. Ik krijg altijd fijn advies, ze zijn nooit te beroerd om even te kijken hoeveel saldo ik nog op mijn kaart heb staan (ik ben zo iemand die dat nooit onthoudt en die altijd bang is voor een tekort op dat ding terwijl ik tegoed te over heb). Pas maakte een conducteur een doodvermoeide medereiziger wakker en informeerde of hij wel wist in welke trein hij zat en of het eindstation inderdaad die grote stad in het noorden des lands was. De passagier knikte slaperig en legde zich weer dwars over de bankjes, met de ogen gesloten. Welterusten jongen. Een zorgzame glimlach op het gezicht van de conducteur, terwijl hij zijn weg door het middenpad heel vriendelijk vervolgde, vol aandacht en vriendelijkheid voor alle reizigers.

Ik waardeer dat echt.

Ik vind het fijn, die trein. En ik ga er nog veel gebruik van maken. Ik hoop wel dat er een einde komt aan dat gedoe en ontevredenheid van veel medetreingebruikers. Koop je kaartje, ga lekker zitten, of staan, als het druk is, en reis mee met elkaar. En wees een beetje lief voor die conducteur die ten allen tijden kriskras het hele land doorreist om duizenden mensen te helpen snel en prettig hun bestemming te bereiken. Ik vind dat zo iemand op zijn minst ons aller respect verdient. En een glimlach, alstublieft 🙂

Hans de Gans ♥

Ik ga naar….

Mooi Leven, by Hans de Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen.

De Gans gakt ook op Instagram en Pinterest.

 

9 thoughts on “Waar ga ik naartoe vandaag…

  1. De laatste jaren ook wel eens getreind… vind het ook best een relaxe manier van reizen, en als je alleen gaat ook niet echt duur. Maar als je met meer gaat…pfff niet te betalen dan. Geniet maar van je treinreisjes! Ik snap je!

  2. Veel mensen zijn altijd ontevreden. Reizen met de trein is een luxe en wat moesten ze alle dagen uren in de file staan ? Mijn zoon gaat ook naar zijn werk met de trein en soms is die wat te laat, maar dat laat zoon niet aan zijn hart komen. Je kan zoveel doen terwijl je op de trein zit.
    Vlieg met suske mee naar… SPAM SPAM SPAM !!!!My Profile

    1. Mijn man reist ook met de trein naar zijn werk. Hij overdenkt daar alle vraagstukken die hij heeft mbt dat werk. Hij heeft zijn iPhone mee en kan gewoon rustig verder met zijn klus. Of bijslapen 🙂 Toen hij nog met de auto ging was het elke dag file en stress, en nu is het zelden dat er iets tegenzit. Ideaal hoor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *