Vrijheid, waar hebben we het nu eigenlijk over?

VRIJHEID.

Een woord waar tegenwoordig ongelofelijk veel mee wordt gegooid. In de media, door de politiek, in magazines of op internet. Waar je op dit moment eigenlijk ook maar naar kijkt of luistert, het woord ‘vrijheid’ gilt je toe vanaf allerhande locaties. Billboards, beeldschermen, magazines, radio’s, op straat…

Vrijheid!

Ik ben de afgelopen tijd een aantal zaken eens goed gaan observeren. Vooral in de politiek vind ik het woord momenteel nogal tegenstrijdig ingezet. De monden waaruit deze kreet het meeste klinkt, beloven de minste vrijheid als het er op aankomt. Indien ik goed heb opgelet worden, als het aan deze lieden ligt, in de hele wereld 1,6 miljard mensen niet alleen van diverse vrijheden beroofd, maar verliest een deel van hen volgens bepaalde stromingen zelfs bijna het recht van bestaan. Dat vind ik geen vrijheid. Dat heeft in mijn ogen helemaal niets met vrijheid te maken. Ik vind het een behoorlijk egoïstisch standpunt dat vooral veel beperkingen genereert. Niet alleen voor degenen naar wie gewezen wordt, maar volgens mij moet dit ook een enorme restrictie geven in het denkproces van de volgelingen van dit soort bewegingen.

Maar waar gaat vrijheid dan eigenlijk wel over? Is vrijheid vrijheid van denken, van geloof, van interpretatie, van gedachten, van volksgebruiken, van kleding? Mag je alles doen en laten wat je wilt in vrijheid? Heeft vrijheid betrekking op alles?

Waar eindigt individuele vrijheid en waar begint beknotting? Wanneer voel je je vrij? Wanneer ben je vrij?

Ik heb persoonlijk het idee dat wij niet echt vrij zijn. Niet in deze strikte zin van het woord. In de eerste plaats moeten wij namelijk betalen voor bijna alles wat wij doen. Daarvoor moeten wij genoeg geld hebben. Dat is in onze maatschappij een bijna onontkoombaar gegeven. Zonder financiën is het heel moeilijk leven. Wij zijn tot op zekere hoogte een klein beetje vrij op welke wijze we dat geld vergaren. Echter, wij zijn er voor een belangrijk deel van deze soms best zuurverdiende centen, niet volledig vrij in hoe en waaraan we deze uitgeven. Maar ook die uitgaven zijn nodig, voor het dragen van de lasten van ons als samenleving in het geheel. Wij zijn allemaal, een beetje veel, afhankelijk van geld. Deze situatie hebben we zelf gecreëerd, maar ik heb het gevoel dat we onszelf in onze maatschappij langzamerhand tot een soort financiële hechtenis hebben veroordeeld.

Financiele vrijheid

Enfin. Die vrijheid zie ik dus niet.

Daarnaast leven we samen. De mens is een roedeldier. Dat beperkt je vrijheden ook. Een roedel geeft je geborgenheid en liefde, maar hij beperkt tegelijk je handel en wandel. Je beleeft dingen samen en bent solidair met elkaar. Dat houdt echter ook in dat je verantwoordelijkheden hebt. In een roedel zijn er geschreven en ongeschreven afspraken. Je helpt iemand die even niet verder kan. Je zorgt voor elkaar. En ook andersom pak je niet zomaar spullen van elkaar af. Je slaat of doodt ook niet iemand als diegene niet voldoet aan jouw wensen. Wie dat wel doet belandt doorgaans in een cel. De regels bij menselijke roedeldieren zijn strak vervat in wetten. Houd je je daar niet aan, dan word je nog verder beknot in je vrijheid. Als straf. Logisch en de meeste wetten zijn heel vanzelfsprekend, alleszins redelijk en ze bevorderen een harmonieus samenleven van de roedel.

Welnu, vrijheid in de roedel lijkt mij dus ook beperkt.

Wat houdt ‘vrijheid’ dan eigenlijk wél in?

Wat mij zelf betreft, stop ik met naar buiten kijken. Buiten mijzelf is namelijk altijd wel een beperking te vinden op welk gebied van vrijheid dan ook. Een beperking in de vorm van geld, van goederen en van omgangsvormen. Dit geldt van regels op en om de school van mijn kind tot en met het feit dat ik beter kan stoppen bij rood licht, ook al ben ik de enige op het kruispunt en maakt het op dat moment feitelijk geen verschil of ik me aan de wet houd of niet. Ik hinder niemand met een bevrijdend doorrijden, maar toch blijf ik staan, want zo is de afspraak.

Dus ga ik vrijheid anders benaderen.

Voor echte vrijheid moet ik naar binnen kijken. Naar mijn eigen geest. Mijn ego verkleinen zodat mijn zelf kan groeien, zonder te worden beknot door onderliggende frustraties en schaduwen die mijn ontwikkeling in de weg kunnen staan. Al blijven die schaduwen uiteraard wel, want ze zijn deel van mij. Als ik mijzelf maar goed genoeg leer kennen en bepaalde eigenschappen van mijzelf leer accepteren. Want sommige dingen ‘zijn‘. Zo simpel is het. Een groot aanvaarden volgt. En indien je in die zin je eigen ik los kunt laten, dan kan je ziel onbelemmerd groeien.

Daarnaast vind ik het prettig om mijn bevindingen te toetsen en ze zo nu en dan beschaafd met anderen te delen. Dat kost geen geld. Dat behoeft geen wetten. Het bevordert wel groei.

Dat lijkt voor mij iets meer op vrijheid.

De Gans

 

vrijheid

Lees ook: Ik geloof….laat dit ons mantra zijn.

All pictures in this log are found on Pixabay.

Mooi Leven, by De Gans heeft ook een pagina op Facebook, ik zou het heel leuk vinden als je me ook daar wilt volgen. Ook gak ik op Instagram en verspreid ik soms een quote op Pinterest.

9 thoughts on “Vrijheid, waar hebben we het nu eigenlijk over?

  1. Jaaaaaaaaaaaaa die laatste aantal regels…. daar zit het m in als je t mij vraagt.

    Weet je… voor mij is vrijheid een heel belangrijke emotie… na jarenlange afhankelijkheid van medicatie, zowel psych als fysiek, ben ik nu ruim 4 maanden 100% medicatie vrij en begint de ‘vrijheid’ in mij zich meer en meer kenbaar te maken… het voelt allemaal nog onwennig, is ook niet zo 123 uit te leggen maar ik denk dat jij mij wel begrijpt… Het is in ieder geval wel iets dat ik meer en meer vastbesloten vast wil houden… en ja wat je wilt behouden moet je loslaten maar zo bedoel ik het niet, ik bedoel, dat ik niemand ooit nog weer wil toestaan mijn vrijheid te beknotten, ook mezelf dus!

    Beetje warrig, sorry, kom er even niet uit om de juiste woorden te vinden.

    1. Niet warrig. Ik denk ook dat ik je heel goed begrijp… Meer dan me lief is…. die slotalinea’s had ik het eerst. Maar daar wilde ik voor een breder publiek naartoe werken Je bevrijdt jezelf. Dat is een innerlijk proces. Een heel mooi, maar ook moeilijk proces. Jezelf leren kennen, accepteren, waarderen, liefhebben is volgens mij de grootste en meest lastige levensles. Wel de verrijkendste.

  2. Lieve Marije, in je laatste alinea geef je het essentiële weer: echte vrijheid kun je alleen in jezelf vinden ! Deepak Chopra heeft in z’n boek ‘Het geluk in jezelf’ VRIJHEID als volgt omschreven: “…Je bent vrij wanneer je je niet meer geroepen voelt je standpunt te verdedigen, geen stereotypen meer gebruikt en geen extreme voorkeuren of antipatieën meer koestert jegens mensen die je nauwelijks kent. Je bent vrij als je niet meer toegeeft aan je woede of je angst, als je je leven leidt vanuit bescheidenheid en niet meer door agressie wordt gedreven. Als je in plaats van opzichtig paraderen zachtjes loopt, als je woorden niet meer minachtend maar voedend zijn, als je ervoor kiest alleen je liefde tot expressie te brengen. Hoe weet je dat je vrij bent ? Dat weet je als je niet meer bang bent, maar gelukkig en op je gemak. Je weet dat je vrij bent als je niet meer afhankelijk bent van de goedkeuring of de kritiek van anderen, als je niet meer de behoefte hebt om bevestiging bij anderen te zoeken, als je gelooft dat je goed genoeg bent zoals je bent. Je bent vrij zodra je je kunt overgeven aan het moment, aan wat is, en erop durft te vertrouwen dat het universum je welgezind is. Je bent vrij op het moment dat je wrok en verwijten loslaat en ervoor kiest te vergeven…”

    1. Lieve Jan, dat is precies wat ik voel. Door de actuele situatie van de algemene maatschappij een beetje te schetsen probeer ik naar die conclusie toe te werken. Vrijheid is niet een ander vrijheid ontnemen. Pas geleden keek ik naar het journaal, en aansluitend naar een programma waar familieleden ruzie maakten. En ontdekte dat ik over mensen eigenlijk nauwelijks meer ‘een mening’ vorm. Natuurlijk spreekt de ene mens je meer aan dan de ander, maar al het geklets over conflicten en wie ‘goed’ of ‘fout’ zat herkende ik niet meer. Ik kon me van alle mensen de frustratie voorstellen, zonder dat ik oordeelde over de mens zelf. Dat was een enorm bevrijdend gevoel. Wat heb je aan al die meningen die je zou moeten vormen over situaties waarvan je het fijne niet weet? En al weet je het fijne er wel van…dan nog kun je niet voor een ander voelen. Dus eigenlijk ben je nooit in staat tot objectief oordelen. Natuurlijk vind ik het verschrikkelijk, wat sommige mensen uiten en doen. Maar wat weet ik van hun drijfveren die hen tot deze daden of visie drijven? Al met al, ben ik mij er wel van bewust dat mijn eigen geschetste visies weer slechts projecties en ervaringen zijn van mijzelf. En een verslag van mijn eigen groei. Sommige ontdekkingen zijn bevrijdend.
      Dat overgeven aan het moment, dat moet ik nog oefenen. Soms lukt dat. Een intens gevoel van ‘tevreden zijn’ voel ik dan. Het leven bestaat immers slechts uit ‘nu’. Oefening baart kunst.
      En zo groeide dit verhaal.
      Ik wens je een heel goed weekend lieve Jan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *