Over de verwrongen wurggreep van een narcistische relatie

De wurggreep van een narcistische relatie.

Als je echt naar mij lacht,
dan lach ik naar je terug.
En als je naar mij toe danst,
dan dans ik met je mee.
Als je mij soms vasthoudt,
laat ik je echt niet vallen.
En als je eens naar mij grauwt,
dan grauw ik soms terug.

Maar als je mij gaat slaan,
kleineren, of bedriegen?
Dan loop ik van je weg,
en kom ik nooit meer terug.

De Gans

Over de verwrongen wurggreep van een narcistische relatie
 Je hoeft manipulatie en ander psychisch of lichamelijk geweld in je relatie nooit te accepteren. 


Over het gedichtje.

Bovenstaand stukje heb ik geschreven voor iedereen die zich in het verleden heeft ontworsteld aan een narcistische of anderszins psychisch of lichamelijk gewelddadige relatie, op welke wijze dan ook. Ik heb dit geschreven voor iedereen die dat nog mag gaan doen. En geschreven voor iedereen die nog niet weet waarom zijn wereld zo wankel is geworden en die nog twijfelt aan zijn of haar gevoel of beoordelingsvermogen.

Pas zat ik in een heel apart cultureel cafeetje in Duitsland en boven onze tafel hing onderstaand plaatje. Een man houdt een vrouw het mes op de keel en de vrouw houdt de man onder schot. Al kijkend naar dit tafereeltje trok ik vrij snel de parallel met een narcistische relatie zoals ik deze ooit heb gekend. Want, naar wat ik heb ervaren, is dat wat op dit plaatje is afgebeeld eigenlijk wat er uiteindelijk gebeurt bij een dergelijke verhouding.

 

Over de verwrongen wurggreep van een narcistische relatie
Wurggreep in een narcistische relatie

 

Mijn lezing van het tekeningetje.

In een dergelijke relatie raak je als paar verstrengeld in een onmogelijke verhouding waarin specifieke patronen van gedrag elkaar in stand houden en zelfs versterken. Als zo’n relatie lang genoeg duurt dan houd je elkaar allebei op de verkeerde manier ‘vast’, zonder dat je het zelf feitelijk nog in de gaten hebt. De narcistische partner houdt zijn vrouw dan wel het mes op de keel, feitelijk houdt zij hem onder schot doordat zij met 1 beweging zijn hele wereld kan doen instorten: door weg te gaan en hem te confronteren met zijn diepste angsten: niet goed genoeg zijn om van te houden. Alleen achterblijven. Mislukt…

Het perfecte, narcistische masker valt onherroepelijk een keer. En wie sterk genoeg is, vertrekt uit zo’n relatie. Vaak reageert de narcist op telkens dezelfde manier bij dreigend vertrek van zijn partner: door de partner opnieuw te paaien, te verzwakken en met manipulatie en eventueel terreur opnieuw aan zich te binden. Het lijkt dan allemaal soms weer zo mooi. Of je voelt je juist zo intens schuldig en minderwaardig… En aan degene die vertrekt is het dan om op juist díe momenten voet bij stuk te houden en voor zichzelf te kiezen.

Ik hoop dat ik sommigen met dit stukje weer een eindje verder help in hun proces van bewustwording en het maken van een verstandige keuze.

De Gans

Ik maakte een tekening van een narcistische relatie. Klik op het plaatje voor een beter beeld.

Meer lezen over narcisme en relaties? Klik dan hier.

N.B: het zal zeker niet de bedoeling van de tekenaar van de heer met het mes en de vrouw met het pistool geweest zijn om deze lezing uit zijn werk te halen. Mijn interpretatie van het plaatje, zoals omschreven in deze log, behoort dan ook geheel en alleen aan mij. Lees voor meer informatie mijn disclaimer.

Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter. ©

19 thoughts on “Over de verwrongen wurggreep van een narcistische relatie

  1. Uiteindelijk weet ik dat ik ook een narcist als man had. Ga geen voorbeelden geven, maar wat voelde ik me soms klein. Nu is het zo heerlijk. Gelijkwaardig in een relatie staan, elkaar respecteren en jezelf kunnen zijn. Ik weet soms nog steeds niet wat me overkomt.

    1. Ik geniet van jullie verhalen over elkaar. Wat heerlijk voor je dat het nu zo goed voelt. Jullie liefde, maar ook zo veel respect voor elkaar straalt uit jullie blogs. Het is je zo gegund!

    1. Soms is de angst voor wat gaat komen erger dan de angsten die men kent…. En dan is de keuze makkelijk, maar onverstandig… Dank je wel.

  2. Prachtig gedicht Marije!
    Het duurt inderdaad soms eer je durft weg te gaan, het vraagt moed, energie en doorzettingsvermogen.
    Maar dit is het waard ❣️

  3. Helaas hebben wij er in onze familie ook mee te maken gehad en na een scheiding nog want er zijn kinderen uit de relatie. Een poel van ellende.

    1. Het kan bijzonder heftig zijn. Ik hoop dat deze periode (en persoon…) inmiddels achter jullie ligt en dat de kinderen er niet vreselijk onder geleden hebben…

  4. Dank Marije, in mijn werk bij BOR (begeleide omgangsregeling) heb ik kunnen zien wat de effecten zijn wanneer mensen elkaar in een soort greep verbonden houden ook na een scheiding.

    1. Inderdaad. Het vergt nogal wat bewustwording en zelfinzicht om je daaruit te bevrijden. Dat kost veel tijd en energie.

    1. Er zijn er heel veel die dit meemaken en het is inderdaad heel lastig om er uit weg te gaan. Elk klein steuntje kun je dan wel gebruiken 🙂 Dank je wel x

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *