Verjaardagen: ik ben nog niet jarig, maar jij ook niet

De meesten die mij echt kennen hebben het al eens mogen ervaren: ik ben een ontzettend kil en nalatig persoon als het op verjaardagen aankomt.

Ik vergeet ze, die verjaardagen. Bijna alle verjaardagen van de mensen om mij heen belanden in een lade der vergetelheid ergens in mijn brein. Die van jou, die van ooms en tantes, van mijn beste vriendinnen en die van mijzelf ook.

De Social Media van tegenwoordig maakt het eigenlijk nog erger, door mij te pas en te onpas mailtjes en herinneringen te sturen over verjaringen van eenieder die daar samen met mij gebruik van maakt. Wat tot gevolg heeft dat ik alle verjaardagen van niet- social media actieven (ja, die zijn er ook!) helemáál onwetend laat passeren. Onze huisagenda, zo’n ‘ouderwetsche’ papieren versie, staat dan ook vol met uitroeptekens, ‘denk er om, kaartje voor X en appje naar Y’ en dergelijke herinneringen. En nog is het niet genoeg, want als ik het lees en ik word afgeleid door de deurbel of een uitroep van onze zoon, dan is het alweer mis en wordt de verjaardag, inclusief herinnering eraan, subiet uit mijn hoofd gewist. Met een herinnering op mijn telefoon gaat het net zo, dus dat biedt ook geen soelaas.

Serieus ben ik al blij als ik de verjaardagen van gezinsleden nog tijdig weet te herinneren en naar mijn naaste familie bijtijds een kaartje weet te sturen. En ik meen: dit raffel ik behoorlijk af meestal. Ik wens iedereen altijd alle goeds, maar dit soort verplichtingen vind ik maar niks. ‘gefeliciteerd en heel fijne dag dikke kus doei’, maar als er iets met je is en je hebt iets nodig en ik kan dat geven, dan meen ik het meer. Maar met al die verplichte sociale vormen heb ik niet veel.

Ik vind die vormelijke aandacht onecht.

Bijvoorbeeld mensen die mij al jaren met elke verjaardag vroeg in de morgen heel hartelijk feliciteren met icoontjes van ballonnetjes en confetti erbij. Via de internetkanalen, via smartphone appjes en noem maar op. Maar diezelfde mensen gaan niet in op verhalen als het bij ons eens moeilijk is. Die hebben dan geen tijd, of een verjaardag van iemand anders waar ze dringend naartoe moeten. Maar het zijn wel de mensen die wel bij je op de koffie komen en uren vertellen over zichzelf en hun problemen, terwijl jij zelf zit te piekeren hoe je de stagnerende verkoop van je huis, je ziekenhuisonderzoeken en een aanstaande reorganisatie op je werk moet bolwerken die week.

Ik vind dat niet erg, maar toch wel wat oppervlakkig. Dus ik blijf gewoon verjaardagen vergeten en ga voor wat iemand nodig heeft als hij of zij het moeilijk heeft. Dat vind ik veel fijner.

Maar als ik toch aan jouw verjaardag denk….dan blijf ik je ook wel feliciteren 😊

De Gans

Cadeautje voor je verjaardag

Pictures in this log are found @Pixabay


Volg je Mooi Leven, by De Gans ook al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest. De Gans vliegt heel soms over Twitter.

 

33 thoughts on “Verjaardagen: ik ben nog niet jarig, maar jij ook niet

        1. Kaartjes met de ‘oops vergeten’ tekst liggen standaard in mijn kast. Zo attent ben ik dan weer wel 😀 hahahaha!

  1. Ik verbaas me er ook elk jaar weer over van wie ik een berichtje krijg. Hou er dus ook helemaal niet van. Als ik nooit wat van iemand hoor, hoef ik op mijn verjaardag ook niks te horen!

  2. Maak je om mijn verjaardag geen zorgen A. heb ik geen FB en B. ik maak mijn verjaardag nooit bekend.
    Probeer zelf wel altijd attente zijn bij hen die me dierbaar zijn bij een verjaardag en zéker wanneer er iemand wel een steuntje kan gebruiken, Gelukkig is het weblogwereldje iéts minder ” vluchtig” dan FB.

  3. O’.. verjaardagen onthoud ik heel goed. Ik heb zelfs niet eens een agenda of kalender voor nodig 🙂
    Mijn ex rekende op mij om de verjaardagen van zijn familie te onthouden en kaartjes te sturen.
    Ik weet ook niet hoe het komt, maar eens ik iemand verjaardag weet, dan blijf ik die meestal wel onthouden 🙂

    1. Ik vind dat zo knap! Ik heb geprobeerd om daar attenter in te worden, maar ik onthoud ze gewoon niet. Slecht eigenlijk… liefs!

  4. Dat is nu het enige wat ik belangrijk vind om te onthouden, verjaardagen van mensen van wie ik houd. Wat ik wel oppervlakkig vind zijn de felicitaties via FB enz, vooral onpersoonlijk eigenlijk, maar wss altijd goedbedoeld!

    1. Fb is ook vrij onpersoonlijk vind ik. Ik heb al zo vaak geprobeerd om verjaardagen te onthouden…maar t lukt me niet. Oud en nieuw kaartjes wel. Handgeschreven. En operaties. Ellende. Tot elk individueel huisdier of de planten in de tuin aan toe. Maar die verjaardagen vliegen zo uit mijn hoofd. Mijn Lief is nog erger…

  5. Ik vind de felicitaties wel leuk, maar ben me ook ter degen bewust van wat jij hier zegt en vraag me soms ook af: zouden ze er in het ‘echt’ ook zijn als ik ze nodig had?

    1. Mijn ervaring is van niet…. Maar dat geeft niet. Ik heb een paar heel lieve echte vrienden. Uiteindelijk gaat het daarom. Niet om de hoeveelheid. Mooi weekend lieve Ilse xxx

  6. Het sturen van Kerst en verjaardagskaarten, lijkt bijna verleden tijd, heel veel gaat per mail of sociaal media.
    Ik vind dat toch wel een beetje jammer, voor een hoop eenzame mensen, is het ontvangen van kaartje in de brievenbus, een fijne belevenis.

    1. Ja dat vind ik ook. Een mailtje of een foto die je met 1 klik naar honderd mensen stuurt is wat anders dan iemand met je eigen pen het beste wensen. Misschien mag dat ook zo’n opgelegde ‘must do’ zijn, ik blijf dat toch wel doen. Een keer kreeg ik een berichtje van iemand via fb terug in de trant van: bedankt voor je kaart maar ik doe niet mee aan die onzin… Dat vond ik zo kil. Toen was het wel een kaartje minder het jaar erop 😉

  7. Even nadenken Ja het is nu 22 jaar geleden dat ik de verjaardagen niet meer vier !! Full time baan en een druk leven toen en met een verjaardag de benen onder de kont vandaan lopen. Ik was er volledig klaar mee. Zoon ging dat jaar het huis uit . Vanaf die tijd worden hier alle verjaardag alleen van ons gezin gevierd. Heerlijk !! Verjaardagen van de kinderen en kleinkinderen en die zijn dan ook welkom als wij jarig zijn. Kaartjes doe ik niet aan en ja een appje als ik het niet vergeet.
    O en kerstkaarten doe ik ook niet aan

    1. Herkenbaar Ria. Die kerstkaarten probeer ik nog wel te doen, op kleine schaal, zodat iedereen die mij nabij staat toch wel jaarlijks een handgeschreven wens van mij krijgt. Maar ik krijg steeds meer wensen retour per mail of fb

  8. Je hebt volkomen gelijk. Ik vind het ook moeilijk om bij te houden… Het is beter aandacht te geven als iemand aandacht nodig heeft. Niet dat geforceerd gedoe. Daarom geef ik geen feestje als ik jarig ben binnen twee weken. Iedereen is hier altijd welkom, verjaardag of niet. Vandaag kan ik wel een paar helpende handen gebruiken… helaas is dat moeilijk geworden om zoiets aan mensen te vragen. Dat vind ik een kwalijke evolutie.

  9. Oh, ik vind al die felicitaties via FB en blog juist heel leuk. Hoe ouder je wordt, hoe minder feestelijk verjaardagen worden. Juist door al die felicitaties ga ik me echt weer jarig voelen.

    1. Ja dat is ook leuk! Na 4 decennia ben je niet meer zo jarig als Catootje van Jan Jans en de Kinderen, alle beetjes helpen.
      Gelukkig helpt fb herinneren, dus meestal gaat het goed. Meestal

Gak mee en plaats hieronder je reactie,