Vanaf vandaag maak ik mijn keuzes vanuit hoop

Het zou zo eenvoudig kunnen zijn.

Je bekijkt je keuzepalet en maakt je keuze vanuit een diepgeworteld vertrouwen dat alles wel goed zal komen. Daarna zie je uit naar de weg die voor je ligt, die je hebt gekozen. Heerlijk is dat! Als kind deed ik het altijd zo. Een keuze was een mogelijkheid en kwam voort uit hoop voor iets. Een verrijking van je dag, uur, tijd, leven. Wat dan ook.
Maar na enkele forse tegenslagen in het leven, op elk denkbaar gebied, wordt elke keuze in mijn leven overschaduwd door een meer of mindere vorm van angst. Angst voor wat kan, en wat misschien wel gaat gebeuren. Niet de hoop dat het beter of prettiger wordt indien ik een bepaalde keuze maak.

Kiezen voor wat je echt graag wilt.

Dat vind ik het moeilijkst. In onze maatschappij zijn er altijd economische afwegingen die je moet maken voordat je een heel andere weg in slaat. Je moet met zo veel rekening houden, zoveel factoren wegen mee. En als je een gezinnetje hebt dan worden het er alleen maar meer. Soms blijkt dat niet alles zomaar kan. Tot voor kort werd zelfs geen rekening gehouden met mijn individuele kunnen en talenten als er noodgedwongen een andere richting ingeslagen moest worden. Ik werd ziek. En de wet van ziekte en gezondheid staat boven de mens die die wet treft. De wet beslist wat jij kunt, niet jijzelf. Aangeven wat je wel of niet kunt komt vaak niet eens ter sprake. Een strak afgemeten programma, gegoten in een wet, beslist wat jij kunt en dus ook moet doen. Daar is weinig te kiezen bij.

Gedreven door de noodzaak mij op economisch vlak te kunnen blijven redden, holde ik in dat systeem mee, wat, uiteraard, na enige jaren mijn gezondheid volstrekt bleek te hebben uitgehold. Want een strak afgemeten wet, heeft met de werkelijkheid doorgaans niets van doen.

 

Vanaf vandaag maak ik mijn keuzes vanuit hoop
Picture: Pixabay. Text: De Gans

Ongeacht wat er gebeurt, kies ik voor wat kan.

En daar ga ik voor staan. Meehollen in de systemen van de wet heeft mij niet verder gebracht en zelfs mijn gezondheid en op die manier ook het geluk in mijn gezin ondermijnd. Het is dat ik en mijn Lief schouder aan schouder staan in ons leven en we daar beurtelings heel veel kracht uit putten. Dat wij jarenlang met een halve roeispaan hebben moeten roeien geeft ons nu de creativiteit en de kracht om flexibel met tegenslagen om te gaan.

Ons leven is nog steeds een rollercoaster, ook al lijkt het aan de buitenkant van niet. Van ‘de wet’ mag ik niet meer werken, en op dit moment lukt dat ook echt niet. Daarnaast hebben wij nog steeds onze eigen woning en het huis van mijn schoonmama, die eigenlijk alle twee moeten worden verkocht. Maar eentje tegelijk. Een beetje basis hebben we echt nodig. Er is nog erg veel wat geregeld moet worden en daarnaast blijft mijn herstel een beetje stil staan. Waarschijnlijk mede door al die energieverterende rompslomp. Die je eigenlijk maar gewoon moet nemen zoals het komt, maar waar ik stiekem soms best eventjes van baal.

De keuzes die de komende jaren voor ons liggen, maken we uit hoop.

Uit hoop voor onze toekomst, samen. Uit hoop voor waarbij we ons prettig voelen. Niet alleen wijzelf, maar ook onze Zoon van Zes. En die keuzes maken we in vertrouwen. Vertrouwen in elkaar, vertrouwen in ons leven. En vertrouwen in onszelf. Want keuzes maken uit angst van wat kan mislukken…… Zijn zulke keuzes niet al bij voorbaat mislukt?

Omgaan met teleurstellingen zal blijven. Omgaan met tegenslag hoort bij het leven. Maar het vertrouwen in dat leven hebben? Dat ligt bij onszelf. En daar kun je ook voor kiezen.

Uit vertrouwen en uit hoop.

De Gans

Vanaf vandaag maak ik mijn keuzes vanuit hoop
Bron: Pixabay

Volg je Mooi Leven, by De Gans al op Facebook?
De Gans gakt ook op Instagram, landt soms op Twitter en incidenteel verschijnt een quote op Pinterest.

14 thoughts on “Vanaf vandaag maak ik mijn keuzes vanuit hoop

  1. Hoop en vertrouwen haal ik (helaas) alleen nog maar uit mijn geloof…. aan de andere kant ben ik wel dankbaar daarvoor want dan heb ik tenminste nog 1 iets waaruit ik het durf halen… beter iets dan niets toch

    -xx-♥-x-♥

    1. ik heb mijzelf leren vertrouwen. En nu ik dat blindelings kan, omdat ik weet dat ik heel eerlijk kan zijn (gruwelijk eerlijk voor anderen helaas….daar verlies je mensen mee…) en mijzelf geen bord voor de kop houd, kan ik mijzelf ook volgen in het vertrouwen van een ander. Dat is fijn. Heb ik afgelopen jaar geleerd. Mooie dag lieverd x <3 x <3 x

  2. Hopen vind ik moeilijk. Het heeft met vertrouwen te maken en daar kom ik moeilijk bij. Ik wil iets dóen, iets bedenken, iets verzinnen en niet afhankelijk zijn van een ander. Natuurlijk stoot ik steeds mijn neus… Als ik een goede dag heb, neem ik het ervan. Daar is het immers een goede dag voor. Je beseft pas wat je hebt als het weg is. Qua gezondheid. Ik heb niet naar mijn lijf geluisterd omdat ik niet bij m’n gevoel kan en daar pluk ik nu de zure vruchten van. Gelukkig ben ik positief ingesteld…
    Lieve groet ♥
    Vlieg met Kakel mee naar… SlettenbakMy Profile

    1. En je bent heel sterk. En je doet het toch maar even, een boek, een blog en schrijven. Ik vind dat je veel hebt bereikt. En leven bij de dag is voor ons een noodzaak, maar eigenlijk zou iedereen dat meer moeten doen. Lieve groet <3

  3. Dit
    “Omgaan met teleurstellingen zal blijven. Omgaan met tegenslag hoort bij het leven. Maar het vertrouwen in dat leven hebben? Dat ligt bij onszelf. En daar kun je ook voor kiezen.”
    ga ik proberen in gedachte te houden.

    Dankjewel lieve Marije xxx

  4. ze zeggen wel eens: Je moet niet hopen, je moet gewoon doen !
    Maar zoals jij het schrijft zie je het ineens van een heel ander perspectief en is hopen niet eens zo raar..

  5. Niet altijd even gemakkelijk lieve Marije. Samen met hoop is er ook geduld nodig. Het rustig laten sudderen en de dingen niet forceren. Ik wens je meer gezonde dagen en niet teveel zorgen. Lieve groet en dikke knuffel ❤️

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *